Ωραία λοιπόν, ήρθε η πολυπόθητη στιγμή που αρκετοί από εσάς περιμένατε, η στιγμή που θα μείνουμε μόνοι μας, στον τόπο μας, και που θα τον απολαύσουμε επιτέλους. Στους δρόμους διακρίνεις λίγους ακόμα ξεχασμένους τουρίστες, οι οποίοι κλέβουν τις τελευταίες φθινοπωρινές εικόνες από το νησί μας. Εικόνες τις οποίες θα στοιβάξουν στις αποσκευές τους, και θα τις μεταφέρουν στις πατρίδες τους. Εικόνες, συναισθήματα, αναμνήσεις, μηνύματα… Έχετε αναρωτηθεί τι μήνυμα θα μεταφέρουν στους φίλους και στους συγγενείς τους;

της Φλώρας Μπαρμπέτα

Η απάντηση σε τέτοιες απορίες έρχεται μέσω της ερευνητικής διαδικασίας. Δεν σας κρύβω ότι στο σύντομο χρονικό διάστημα που αρθρογραφώ, αλλά και που ασχολούμαι με τα κοινά, έχω αντιληφθεί ότι η πλειοψηφία των συμπολιτών μας, αλλά και όσων κατέχουν υπεύθυνες θέσεις, βλέπει με δυσπιστία την έννοια της έρευνας. Ίσως διότι δεν γνωρίζουν τι είναι έρευνα, ίσως διότι βιάζονται για το επόμενο βήμα.

Και ποιο είναι το επόμενο βήμα όταν η θερινή σεζόν τελειώνει; Πρώτα από όλα, μαζεύουμε ομπρέλες,  ομπρελίτσες, καρέκλες, ξαπλώστρες, σκαμνάκια, τραπεζάκια, σκάλες που οδηγούν στη θάλασσα, ράμπες, μπιχλιμπίδια, μπιχλιμπιδάκια. Κλείνουμε παράθυρα, τζαμαρίες, προφυλάσσουμε τις ξύλινες επιφάνειες, τις μεταλλικές επιφάνειες. Δεν ξεχνάμε τις πέργκολες (μην τις φάμε στο κεφάλι με κανένα βοριά!). Μαζεύουμε δηλαδή ότι απλώσαμε το καλοκαίρι, είτε είμαστε ιδιώτες, είτε είμαστε Δήμος, Περιφέρεια, Κράτος. Δεν έχει σημασία, όλοι κάτι απλώνουμε κάθε καλοκαίρι. Και αφού τα μαζέψουμε και τα αποθηκεύσουμε, μετά τι κάνουμε; Τι έχουμε γράψει ότι κάνουμε μετά; Σκεφτόμαστε και καταγράφουμε ότι προηγήθηκε το καλοκαίρι που πέρασε. Δηλαδή κάνουμε πράξη το νόημα της μαγικής λέξης «ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ». Χωρίς αξιολόγηση απλά δεν μπορούμε να κάνουμε το επόμενο βήμα, δηλαδή τον σχεδιασμό για την επόμενη χρονιά. Δεν μπορούμε να κάνουμε στρατηγικό σχεδιασμό. Αν δεν έχει πραγματοποιηθεί καταγραφή όλων όσων έλαβαν χώρα, το πιο πιθανό είναι την επόμενη σεζόν να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη χάνοντας πολύτιμο χρόνο και χρήμα.

Η αξιολόγηση είναι μια διαδικασία στην οποία δεν απαριθμούμε  ή παρουσιάζουμε τα πεπραγμένα. Αξιολογούμε και κρίνουμε τα πεπραγμένα, τους βάζουμε βαθμό σαν να ήταν διαγώνισμα. Αυτό γίνεται με μετρήσεις, δηλαδή με ερεύνα. Με ερωτηματολόγια, με συνεντεύξεις, με στοιχεία που κάποιοι υπεύθυνοι κρατούν και καταγράφουν, με νούμερα και αποδείξεις για το τι πήγε καλά και αξίζει να επαναληφθεί, και τι πήγε άσχημα και επιδέχεται διόρθωση ή κατάργηση.

Δεν φοβόμαστε να προχωρήσουμε σε τέτοιες ενέργειες, δεν φοβόμαστε να δούμε τα λάθη μας, και κυρίως δεν φοβόμαστε να ακούσουμε.  Η επιστήμη διαφέρει από οτιδήποτε άλλο στη ζωή διότι βασίζεται πάνω στην ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ. Ο Van Evera πολιτικός επιστήμον,  στην «Εισαγωγή στη Μεθοδολογία της Πολιτικής Επιστήμης και στο κεφάλαιο 1 Υποθέσεις, Νόμοι και Θεωρίες : Οδηγός Χρήσης», αναφέρει ότι τον δεκάλογο μιας καλής επιστημονικής θεωρίας. Μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι μια καλή θεωρία μπορεί κατά κανόνα να διαψευσθεί μέσω των εμπειρικών ελέγχων και φυσικά στη θέση της να αναδειχθεί μια νέα.

Ο καθηγητής μου στην Επικοινωνία κ. Αθανάσιος Ν. Σαμαράς, στο πρόσφατο retreat του Πανεπιστημίου που διεξήχθη τον περασμένο Σεπτέμβριο στην Αθήνα ανέφερε μεταξύ άλλων ότι πετυχημένος καθηγητής είναι αυτός που οι φοιτητές του τον ξεπερνούν! Το ίδιο ισχυριζόταν και ο παππούς μου Αριστείδης Ρώτας, που ίσως αρκετοί τον είχατε δάσκαλο.

Κυρίες και κύριοι ας σοβαρευτούμε. Επειδή κανείς από εμάς δεν είναι Θεός, και επειδή διαβάζω σε διάφορα site του νησιού μας, ότι οι «αυθεντίες» δεν «σηκώνουν» αξιολόγηση, κριτική, σχόλια, και γιατί όχι πιθανές βελτιώσεις, σας λέω ότι η ΕΠΙΣΤΗΜΗ τα σηκώνει. Προσοχή μην μείνουμε μόνοι μας … γιατί φίλοι μου δεν αντέχεται η μοναξιά!