ΤΡΕΙΣ ανεξαρτητοποιήσεις ρίχνουν την πλειοψηφία και αφήνουν την παράταξη όμηρο προσωπικών διαφορών, απραξίας και πολιτικής μικρότητας.
Η πλειοψηφούσα δημοτική παράταξη περνά τη μεγαλύτερη κρίση της. Τρεις ανεξαρτητοποιήσεις — ενός προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου και δύο αντιδημάρχων — αρκούσαν για να χαθεί η σταθερότητα και να μετατραπεί η διοίκηση σε παιχνίδι ισορροπιών με τη μειοψηφία.
ΠΛΕΟΝ, καμία απόφαση δεν είναι δεδομένη. Η διοίκηση του Δήμου εξαρτάται από τις διαθέσεις των αντιπολιτευόμενων, σε μια συγκυρία όπου η ενότητα και η σοβαρότητα θα έπρεπε να είναι αυτονόητες. Δεν αναρωτήθηκαν οι ανεξαρτητοποιηθέντες τι σημαίνει για τον τόπο να παραλύει ο μηχανισμός των αποφάσεων; Ή μήπως το γνώριζαν και απλώς τους ενδιέφερε να «στείλουν μήνυμα»;Ο δήμαρχος, που πολλοί τον κατηγόρησαν για υπερβολική ανεκτικότητα, φαίνεται τώρα να πληρώνει το τίμημα της μετριοπάθειάς του. Ίσως να έδειξε κατανόηση εκεί που έπρεπε να δείξει πυγμή — όμως, η αλήθεια είναι ότι η ανεκτικότητά του έβλαψε και τον ίδιο και το συλλογικό έργο. Γιατί όταν οι συνεργάτες σου σε εγκαταλείπουν για λόγους προσωπικών διαφορών, η ζημιά δεν είναι πολιτική αλλά ηθική.
Ο πρώην πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, ο πρώτος που αποχώρησε, επικαλέστηκε λόγους ηθικής, ακεραιότητας, ειλικρίνειας και πίστης στις ηθικές και δημοκρατικές αξίες και τις πατροπαράδοτες παραδόσεις μας». Επί της ουσίας ο Μάνθος Μανθόπουλος ανεξαρτητοποιήθηκε για διαπροσωπικούς λόγους με τον δήμαρχο. Όμως, κανένα προσωπικό ζήτημα δεν δικαιολογεί την υπονόμευση της παράταξης και την αποδυνάμωση της διοίκησης. Η πολιτική δεν είναι χώρος συναισθηματικών εκρήξεων αλλά πεδίο ευθύνης.
Ο δεύτερος, αντιδήμαρχος σε νευραλγικό τομέα, επικαλέστηκε «σοβαρούς λόγους πολιτικής ευθιξίας». Αν κρίνουμε όμως από τα γεγονότα, μάλλον πρόκειται για μια ξαφνική κρίση… πολιτικής αμνησίας. Γιατί ο πρώτος τη τάξει αντιδήμαρχος, που μέχρι χθες αντικαθιστούσε τον δήμαρχο και φωτογραφιζόταν ως ο συνεχιστής του έργου, σήμερα θυμήθηκε να καταγγείλει «αδράνεια», «καθυστερήσεις» και «αναποτελεσματικότητα».
Ο άνθρωπος που δηλώνει πως «βρήκε εμπόδια» και «έλλειψη στήριξης», είναι ο ίδιος που επί της προηγούμενης θητείας του είχε χαρακτηριστεί από συναδέλφους του «ανενεργός», «αδρανής» και «ευθυνόφοβος».. Εκείνη την εποχή, ο Φραγκίσκος Βακόνδιος ήταν… εξαφανισμένος. Τώρα, ξαφνικά, εμφανίζεται ως θύμα των ίδιων υπηρεσιών που- ω του θαύματος- επί Λειβαδάρα και Αληφραγκή δούλευαν ρολόι, παρά τα γνωστά προβλήματα προσωπικού και πόρων.
ΤΩΡΑ, με τον ίδιο μηχανισμό, ο ίδιος αντιδήμαρχος δεν κατάφερε να εκτελέσει ούτε όσα βρήκε έτοιμα. Ακόμη και η στιγμή της ανεξαρτητοποίησης του γεννά ερωτήματα. Γιατί τώρα; Γιατί ακριβώς πριν κριθεί η τύχη του ΣΒΑΑ; Γιατί όχι όταν τα προβλήματα ήταν, όπως ο ίδιος λέει, χρόνια και διαρκή; Η απάντηση είναι προφανής. Γιατί τώρα κινδυνεύει να μείνει χωρίς πολιτικό άλλοθι. Η φυγή του δεν μοιάζει με πράξη αντίστασης, αλλά με αποποίηση ευθυνών.
Η τρίτη, από τον τομέα του τουρισμού, ξεκίνησε δηλώνοντας ότι θα σταθεί «μέχρι τέλους» στο πλευρό της παράταξης. Οι δηλώσεις της, δοσμένες γραπτώς, δεν άφηναν περιθώρια παρερμηνείας. «Παραμένω στην παράταξη που εκλέχθηκα, τιμώ την ψήφο των συμπολιτών μου, δεν ήταν δική μου απόφαση να μη συμμετέχω στη διοίκηση του Δήμου». Αυτές οι τελευταίες λέξεις ήταν και το κλειδί των επόμενων δηλώσεων της αφού έκρυβαν τουλάχιστον «πικρία», γιατί μέσα σε 3 ημέρες , αποφάσισε να κάνει… την απόλυτη πολιτική «κωλοτούμπα», ανακοινώνοντας την ανεξαρτητοποίησή της. Δηλαδή δρα έτσι επειδή της αφαιρέθηκε ένα αξίωμα και δεν τη νοιάζει που αμφισβητεί δημόσια τις δικές της γραπτές δηλώσεις σαν να πρόκειται για… παλιό σημείωμα και όχι για επίσημη τοποθέτηση προς τους πολίτες.
ΤΟ αποτέλεσμα είναι ένα. Ο Δήμος χάνει τη δυνατότητα να κυβερνηθεί ομαλά. Οι αποφάσεις κρέμονται από μια κλωστή και οι πολίτες πληρώνουν το κόστος μιας κρίσης που δεν προέκυψε από πολιτικές διαφωνίες, αλλά από πληγωμένους εγωισμούς και προσωπικές σκοπιμότητες.
ΚΑΠΟΙΟΙ ίσως πίστευαν ότι τώρα είναι η ώρα να διεκδικήσουν «πρωταγωνιστικό ρόλο». Όμως, όσοι πατούν πάνω στην αποσταθεροποίηση για να αναδειχθούν, δεν χτίζουν μέλλον. Απλά εκθέτουν το παρόν τους.
ΕΝ ΤΕΛΕΙ αποδείχτηκε ότι η πλειονότητα της παράταξης, παραμένει ενωμένη και πιστή στον δήμαρχο αρκεί ο Αλέξης Αθανασίου να πάρει τα πράγματα στα χέρια του. Να προχωρήσει τα επόμενα βήματα με σταθερότητα και επιβολή.
ιστορία όμως γράφεται πάντα με πράξεις. Και όταν ο κουρνιαχτός καταλαγιάσει, θα φανεί ποιοι έμειναν όρθιοι για τον Δήμο και ποιοι τον εγκατέλειψαν για να εξυπηρετήσουν τον εαυτό τους.
ΟΙ νέες ανακατατάξεις και οι μετακινήσεις σε πόστα δεν αφήνουν πλέον περιθώρια για λάθη ή ανοχές. Η κάθε κίνηση πρέπει να υπηρετεί τη σταθερότητα και την πρόοδο της δημοτικής αρχής, η οποία πλέον λειτουργεί χωρίς απόλυτη πλειοψηφία.
Η δημοτική αρχή έχει φτάσει στο ναδίρ. Αν δεν καταφέρει να αναδυθεί άμεσα από το βυθό της θάλασσας, κινδυνεύει να γράψει τη χειρότερη ιστορία του τόπου μας. Είναι ώρα αφύπνισης. Τα προσωπικά συμφέροντα πρέπει να μείνουν στην άκρη και κάθε ενέργεια να υπηρετεί αποκλειστικά το κοινό καλό.
Ο λαός δεν περιμένει δικαιολογίες. Απαιτεί αποτελέσματα. Κάθε μέλος της διοίκησης οφείλει να βάλει το κοινό καλό πάνω από όλα.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ας αναρωτηθούμε:
ΑΞΙΖΕΙ το νησί μας, με τη μακρόχρονη και περήφανη ιστορία του, τέτοιες συμπεριφορές;
ΑΞΙΖΟΥΝ οι δημότες να βλέπουν την προσωπική φιλοδοξία να υπερισχύει του κοινού καλού
