ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ο καιρός, δηλαδή η 1η Σεπτεμβρίου, που η νέα Δημοτική Αρχή του Νίκου Λειβαδάρα θα κληθεί να αναλάβει τα ηνία διακυβέρνησης του νησιού, χαράζοντας –όπως άλλωστε έχει υποσχεθεί- μια νέα αναπτυξιακή πορεία με βηματισμό προς τα μπρος και όχι προς τα πίσω.

ΕΙΝΑΙ γεγονός, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι δεν πρόκειται να βρεθεί σε έναν δρόμο ομαλό, σπαρμένο με τριαντάφυλλα, ώστε το άρμα στο οποίο θα εποχείται να κινείται με την επιβαλλόμενη ταχύτητα χωρίς εμπόδια.

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ Αρχή Μαραγκού, η οποία είχε αναλάβει πριν πέντε χρόνια να οδηγήσει το νησί σε ανάπτυξη, απέτυχε, γι’ αυτό άλλωστε πλήρωσε ακριβά αυτή την αποτυχία της, σε συνδυασμό με την όλη απαράδεκτη αλαζονική συμπεριφορά του ίδιου του Γιώργου Μαραγκού, αλαζονεία που κατάφερε να τη μετατρέψει σε ταφόπλακα για την παράταξή του.

ΣΕ λίγο τόσο ο ίδιος όσο και οι εκλεγμένοι δημοτικοί του σύμβουλοι, ως μειοψηφία πλέον, θα επιδοθούν εκ των πραγμάτων στον ρόλο της άσκησης κριτικής στη νέα Δημοτική Αρχή, μετά (ως είθισται) της διάθεσης μια μικρής χρονικής περιόδου χάριτος, ζητώντας από αυτή να ισιώσει στον δυνατό συντομότερο χρόνο και τα δικά της «στραβά ψωμιά».

ΚΑΙ είναι βέβαιο πως τα «στραβά ψωμιά» που θα αφήσει πίσω της δεν είναι λίγα ούτε ήσσονος σημασίας, με τα δύο κυρίαρχα, δηλαδή την ανασύνταξη των δεδομένων και της πολιτικής της για τον τουρισμό, αλλά και τον αγώνα που πρέπει να δώσει στον τομέα της Παιδείας, κάνοντας πράξη αυτό που επιθυμεί το νησί, δηλαδή τη λειτουργία και άλλων Πανεπιστημιακών Τμημάτων, με τη διάθεση φυσικά των ανάλογων χώρων για τη στέγασή τους.

Η ΠΑΤΑΓΩΔΗΣ αποτυχία της Δημοτικής Αρχής Μαραγκού στο θέμα της παραχώρησης του στρατοπέδου για δημιουργία Πανεπιστημιούπολης, μετά τα «πάρε δώσε» με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τον τότε υπουργό Πάνο Καμμένο, στον οποίο έδειξε μάλιστα ιδιαίτερη αδυναμία, αποτελεί την πιο «καυτή πατάτα» που κληροδοτείται στη νέα Δημοτική Αρχή και φυσικά θα κληθεί να τη βγάλει από τη φωτιά.

ΗΔΗ, η νεοεκλεγμένη Δημοτική Αρχή έχει λάβει σαφή θέση πάνω στο θέμα αυτό, το οποίο μάλιστα συνδυάζει και με άλλες δραστηριότητες: «Η αξιοποίηση του στρατοπέδου με την δημιουργία και σταθερών εγκαταστάσεων του Πανεπιστημίου, Πολυτεχνικής σχολής πλέον, θα πρέπει να ωθήσουν σε συνέργειες της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με το ναυπηγείο. Η ανάπτυξη της έρευνας και της βιομηχανίας σε συνδυασμό με την λειτουργία συνεδριακού κέντρου αλλά και την δημιουργία ελεύθερων χώρων πρασίνου στο στρατόπεδο, μπορούν να δημιουργήσουν πολλαπλασιαστικά οφέλη τόσο για το ναυπηγείο όσο και για την τουριστική ανάπτυξη και την αναβάθμιση της ζωής των πολιτών. Ένα ισχυρό Πανεπιστήμιο πλάι σε μια ναυπηγική μονάδα θα δίνει ευκαιρίες για συνέργειες στην ανάπτυξη όλου του νομού και της χώρας».

ΑΛΛΑ και στον τομέα του τουριστικού γίγνεσθαι έχει σαφή θέση: Αναβάθμιση της Τουριστικής Επιτροπής (μετά την πλήρη υποβάθμισή της), συνεργασία με ειδικό συνεργάτη, συνεργασία με την Περιφέρεια, συνεργασία με τα γειτονικά νησιά και φυσικά με τους τοπικούς φορείς. Δεν λείπει εδώ και η αναφορά στην αποκατάσταση και ανάδειξη των Ταφικών Μνημείων του Αγίου Γεωργίου και την ανάδειξη του μεσαιωνικού οικισμού της Άνω Σύρου.

ΦΥΣΙΚΑ, όλα αυτά είναι για τη νεοεκλεγείσα Δημοτική Αρχή σχεδιασμός επί χάρτου και απαιτείται σκληρή προσπάθεια, ώστε από το όραμα να βρεθούνε στην πρακτική τους εφαρμογή, κάτι που όμως είναι εφικτό, γιατί έχει στις τάξεις της έμπειρα και ικανά στελέχη, συν το γεγονός ότι θα σταθεί δίπλα της η συριανή κοινωνία, όταν διαπιστώσει πως ο αέρας που έπνεε μέχρι σήμερα άλλαξε και έγινε ούριος.

ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ εκ προοιμίου βέβαιο ότι, εκείνο το αστείο της Δημοτικής Αρχής Μαραγκού στο προεκλογικό της φυλλάδιο πως «…όλα αυτά έγιναν με διαφάνεια και συνέπεια», καθώς και το επίσης αστείο «…να ζητήσουμε συγγνώμη από όσους θίξαμε ή αδικήσαμε παρότι δεν είχαμε την πρόθεση…», δεν θα επαναληφθούν και θα αποτιμηθούν στο τέλος της θητείας της Δημοτικής Αρχής του Νίκου Λειβαδάρα.

ΑΥΤΟ, τουλάχιστον, πιστεύουν όσοι τίμησαν τον συνδυασμό του με την ψήφο τους.