ΔΥΟ από τις πλέον επιβαρυμένες κυκλοφοριακά οδοί της Ερμούπολης είναι, πέραν πάσης αμφιβολίας, η «Νικηφόρου Μανδηλαρά» και η «Ηρώων Πολυτεχνείου», δηλαδή από το ύψος του (πρώην) ΙΚΑ μέχρι τη διασταύρωση προς Άνω και Κάτω Μάννα.
Η μέγιστη επιβάρυνση παρατηρείται τις πρωινές ώρες, μεταξύ 8 και 8.30, αλλά και τις μεσημεριανές (1 με 2), όταν η κίνηση γίνεται με βήματα σημειωτόν και η υπομονή χτυπάει κόκκινο, χωρίς φυσικά να είναι αμελητέα η κίνηση και άλλες ώρες (αφιξοαναχωρήσεις πλοίων, έναρξη και λήξη σχολείων).
Εννοείται ότι η έλλειψη επαρκούς τροχονόμησης είναι βασικό στοιχείο, αλλά εξίσου βασικό είναι και το γεγονός της (μόνιμης από ορισμένους) στάθμευσης αυτοκινήτων εκατέρωθεν των δρόμων αυτών (περισσότερο στην «Νικηφόρου Μανδηλαρά»), με αποτέλεσμα την υπερβολική σμίκρυνση του πλάτους του οδοστρώματος.
«Οι δρόμοι αυτοί δίνουν την εντύπωση μονοδρόμησης, αφού στην ουσία δεν μπορούν να κινηθούν δυο αυτοκίνητα, πόσο μάλλον λεωφορεία ή φορτηγά, αντιθέτως κινούμενα», εκτιμά ο οδηγός λεωφορείου Γιώργος Δρόσος, που βρίσκεται σε καθημερινή βάση αντιμέτωπος με το πρόβλημα.
«Δεν υπάρχει χώρος να περάσουν δύο λεωφορεία, με αποτέλεσμα να ακροβατούμε, εξαιτίας των σταθμευμένων και από τις δυο πλευρές του δρόμου αυτοκινήτων», μας λέει, προσθέτοντας «ότι πρέπει να βρεθεί λύση, γιατί η κατάσταση δεν πάει άλλο».
Κι αυτή η κατάσταση δεν είναι σημερινή. Μετράει κάποια χρόνια, οπότε το «νόσημα» έχει γίνει χρόνιο, χωρίς -όπως φαίνεται- να ενδιαφέρει κανένα για την ανάνηψή του, που συνεπάγεται συμμόρφωση των οδηγών, αφού υπάρχει σήμανση απαγόρευσης στάθμευσης, και σωστή τροχονόμηση. Τι λέμε τώρα!
