ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ, μείναμε άφωνοι διαβάζοντας το δημοσιοποιημένο κείμενο του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, μέσω του οποίου αιτιολογεί λεπτομερώς την αντίθεσή του στην πρόσκληση της Προέδρου της Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης στον πάπα Φραγκίσκο να επισκεφτεί την Ελλάδα, στο πλαίσιο εκδηλώσεων (και προσκλήσεων) για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης.
ΚΑΙ είναι δικαίωμα του κάθε ελεύθερου πολίτη να συμφωνεί ή να διαφωνεί με αποφάσεις πολιτικών προσώπων, αλλά δεν είναι δικαίωμά του -όταν μάλιστα βρίσκεται στην εξέχουσα θέση που βρίσκεται ο Μητροπολίτης Πειραιώς- να διασύρει ιστορικά ένα νησί όπως η Σύρος, επαναλαμβάνοντας εξακολουθητικά ότι οι Παπικοί Συριανοί όχι μόνο συνεταιρίστηκαν με τους Τούρκους, αλλά χάρηκαν και πανηγύρισαν όταν έμαθαν για τη σφαγή της Χίου!
ΝΑ ορισμένα από εκείνα που μας «διδάσκει» ο Μητροπολίτης Πειραιώς:
«Οἱ Παπικοί Συριανοί, μέ τό ξέσπασμα τῆς Ἐπανάστασης διάλεξαν στρατόπεδο, τό Τουρκικό! Ἀφοῦ δήλωσαν τήν πιστή ὑποταγή τους στό Σουλτάνο, ἀνάλαβαν σημαντική δράση διευκολύνσεων τοῦ Τουρκικοῦ Στόλου, τόν ὁποῖο ἐφοδίαζαν καθ’ ὅλη τή διάρκεια τοῦ Ἀγῶνα!»
«Καί ὄχι μόνον αὐτό: ἐκδήλωναν αἰσθήματα χαρᾶς καί ἱκανοποίησης γιά τίς ἀποτυχίες τῶν Ἑλλήνων! Εἶναι ἱστορικά μαρτυρημένο πώς ὅταν πληροφορήθηκαν οἱ Παπικοί τῶν Κυκλάδων τή φοβερή σφαγή τῆς Χίου, πανηγύρισαν καί ἐξεδήλωσαν τή χαρά τους «διά χορῶν καί ᾀσμάτων»!
«Ἡ ἄτοπος χαρά —τονίζει ὁ Χέρσμπεργκ— μεθ’ ἧς λέγεται ὅτι οἱ Λατῖνοι κάτοικοι τῆς Σύρου (δήλ. οἱ Ρ/Καθολικοί Ἕλληνες) ἐχαιρέτιζον τάς συμφοράς τῶν Ἑλλήνων, καί ἰδίως τήν πτῶσιν τῆς Χίου, καί ἄλλα δείγματα ἐχθρικῶν φρονημάτων ἐπήνεγκον ἐν Σύρῳ ἤδη περί τά τέλη τοῦ 1822 πολλάς πολλάκις γενομένας συγκρούσεις πρός τούς Ἰονίους Ναύτας καί πρός ἄλλους Ἕλληνας Νησιώτας»
ΜΕΙΝΑΜΕ άφωνοι γιατί άλλα είχαμε διδαχθεί και άλλα είχαμε διαβάσει, όπως π.χ πως ο καθολικός επίσκοπος Σύρου Ιωάννης-Ανδρέας Κάργας απαγχονίστηκε, μαζί με τον ιερέα Μιχέλη Γκουτζίνο, από τους Τούρκους, από τον καπουδάν πασά Αλή Τσελεμπή, στις 17 Οκτωβρίου 1617 και μάλιστα ότι ήταν ο πρώτος και μόνος χριστιανός επίσκοπος που εκτελέστηκε από τους Οθωμανούς στο Αιγαίο, καθ’ όλη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας.
ΔΙΔΑΧΤΗΚΑΜΕ ότι οι Συριανοί άνοιξαν την αγκαλιά τους στους κατατρεγμένους Χιώτες, που βρήκαν ασφαλές καταφύγιο στη Σύρο μετά τη σφαγή και τη λεηλασία από τον οθωμανικό στρατό στις 30 Μαρτίου του 1822, δημιουργώντας αυτό το θαύμα που λέγεται Ερμούπολη, τη μοναδική πόλη την Ελλάδα χτισμένη νεοκλασικά «εκ θεμελίων».
ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΣΤΕ να συμβιώνουμε, αιώνες τώρα, αρμονικά καθολικοί και ορθόδοξοι, σεβόμενοι ο ένας το δόγμα του άλλου, με κορύφωση αυτής της αρμονίας την τέλεση μικτών γάμων και τη συμμετοχή ετερόδοξων κληρικών και λαϊκών σε θρησκευτικές τελετές εκατέρωθεν.
ΗΛΘΕ σήμερα ο Πειραιώς να σταλάξει δηλητήριο, θέτοντας το δηλητηριώδες υγρό σε φιαλίδιο στο οποίο φρόντισε να επικολλήσει την ετικέτα της Ιστορίας, αντλώντας το φυσικά από πηγές οι οποίες έχουν σταθεί επιδεικτικά μόνο στα αρνητικά γεγονότα, που εκ των πραγμάτων υπάρχουν σε κάθε ιστορική στιγμή αγώνα σε παγκόσμιο επίπεδο, μηδενίζοντας και αποσιωπώντας τα όποια θετικά ωφέλησαν και συνέβαλαν καταλυτικά στον Αγώνα για την ελευθερία της Ελλάδας.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ του, επαναλαμβάνουμε, να έχει την όποια αρνητική στάση απέναντι στη συγκεκριμένη πρόσκληση και δικαίωμά του να προβάλλει μια σειρά αιτιάσεων προκειμένου να ενισχύσει την αρνητική του άποψη, αλλά ο μηδενισμός των πάντων όχι μόνο δεν πείθει τον κάθε καλοπροαίρετο αναγνώστη, αλλά τον γεμίζει αμφιβολίες στο κατά πόσο οι θέσεις του Μητροπολίτη εμφορούνται από αντικειμενικότητα και δεν έχουν διχαστικές επιδιώξεις, τουλάχιστον στα σημεία εκείνα που παρουσιάζει ένα νησί ως τον μεγαλύτερο (σχεδόν ορκισμένο) εχθρό της Ελληνικής Επανάστασης!
ΜΗΝ προβληθεί ως αντίλογος πως δεν αναφέρεται σε όλους τους Συριανούς παρά μόνο για του «Παπικούς», γιατί μόνο μειδίαμα θα προκαλέσει, μιας και η συντριπτική πλειοψηφία των Συριανών «τω καιρώ εκείνω» ανήκαν στο καθολικό δόγμα.
ΔΕΝ είναι δικαίωμά του να σταλάζει μόνο δηλητήριο για ένα νησί που, ιστορικά, έχει αποδείξει στην πράξη τη συμμετοχή του τόσο μετά την έναρξη της Επανάστασης όσο και στη συνέχεια, όταν αποτέλεσε το πρώτο λιμάνι της ελεύθερης Ελλάδας και την πρώτη πηγή εσόδων της, γιατί αυτά καμία μελάνη και κανένα δηλητήριο δεν μπορεί να τα σβήσει.
