ΈΤΣΙ το εξέλαβα. Σαν ταμπλό βιβάν.
ΠΩΣ αλλιώς να φανταστώ την πραγματικότητα της καθημερινότητας μέσα από ένα ηχητικό θεατρικό, πέρα από αναπαράσταση μιας ιστορικής συνηθισμένης σκηνής εν καιρώ πανδημίας με ζωντανά ακίνητα πρόσωπα όπου ακούς την φωνή τους αλλά σου δίνουν την εντύπωση εξπρεσιονιστικού ζωγραφικού πίνακα του Μουνκ;
ΣΑΝ να πάγωσαν όλα πάνω από το καντράν τηλεφώνου!
ΤΟ κέντρο βάρους τού ενδιαφέροντος δυο ερωτευμένων ανθρώπων εστιάζεται στην επικοινωνία μέσω τηλεφωνικών μηνυμάτων.
ΌΤΑΝ άκουσα την ψηφιακή performance που αφορά ένα φωνητικό ημερολόγιο καραντίνας, από την πρώτη στιγμή ήταν σαν να εισέβαλα στο συλλογικό ασυνείδητο του πανικού που σκόρπισε ο Κορωναϊός πάνω από 200 μέρες.
ΗΤΑΝ ό,τι αντιπροσωπευτικότερο καλλιτεχνικό πλάνο μπορούσε να ακουστεί!
ΜΙΑ στρατιά από εκκολαπτόμενους -στον τρόμο ενός αόρατου ύπουλου εχθρού- ανθρώπους να βγαίνουν από το κεχριμπάρι του παγκόσμιου «κάθε μέρα τους» όπου εξερευνά ο ένας την ψυχολογία του άλλου και όλοι μαζί χειραγωγούνται από την εξελισσόμενη ιστορία την οποία γέννησε -σε στιγμή εξαιρετικής έμπνευσης- η δημιουργός Λητώ Τριανταφυλλίδου με πρωταγωνιστές τους ηθοποιούς Ιωάννα Τριανταφυλλίδου και Πάνο Βλάχο.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ, πραγματιστικά, σκληρά και πάνω απ’ όλα τραυματικά και αγαπησιάρικα.
ΤΟ «Μιλάμε αύριο» ήλθε για να επιβεβαιώσει το απανταχού της γης ζοφερό κοινωνικό τοπίο που έχει δημιουργήσει ο Covid-19, να περιγράψει αυτή την πρωτόγνωρη πραγματικότητα συναισθημάτων και παράλληλα να προκαλέσει μια απίστευτη αέναη ενότητα ανθρώπων, χαρακτήρων και τόπων.
ΑΣ σκεφτούμε ότι το έργο έγραψε και σκηνοθέτησε η Λητώ Τριανταφυλλίδου στην Νέα Υόρκη, ηχογραφήθηκε από την Ιωάννα Τριανταφυλλίδου και τον Πάνο Βλάχο στο Λος Αντζελες, την Ολυμπία Σκορδίλη στην Αθήνα, τον Nick Chris στην Βοστώνη ενώ την επεξεργασία του ήχου επιμελήθηκε η Ευδοξία Ράγκου στο Νιου Χέιβεν!
ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ τι μπορεί να κατορθώσει ο άνθρωπος όταν καλείται να λύσει όλες τις εξισώσεις των σχεσιακών εμποδίων!
ΑΠΟ την υποψία, την απελπισία, τον έρωτα, ως την αυτογνωσία και την εκτόνωση σε δημιουργία.
ΤΟ «Μιλάμε Αύριο» γράφτηκε ως αντίδραση στον αναγκαστικό εγκλεισμό μας.
ΜΕΣΑ από μηνύματα τηλεφωνητή, φανερώνονται αποσπασματικά οι πιο μοναχικές στιγμές: όταν τα τηλεφωνήματα του κεντρικού ήρωα της ιστορίας μένουν αναπάντητα και συζητιέται η αγάπη, οι στιγμές απόγνωσης.
ΚΑΙ όλα αυτά σε μια γλώσσα τρυφερή και προκλητική, απόλυτα ωστόσο αντιπροσωπευτική των νέων σήμερα.
ΠΑΝΤΩΣ, κανείς δε μένει ασυγκίνητος από εκφράσεις όπως «πρέπει να μιλάμε για να θυμάσαι ότι μ αγαπάς» ή «Σιχαμένος ο κόσμος μας. Σιχαμένοι κι εμείς!» ή «… Σ’ αγαπώ!» ή «..Μέχρι χθες ό,τι δεν είχαμε ήταν χρόνος ή το μόνο που είχαμε να μοιραστούμε με κάποιον ήταν χρόνος».
Η Αλίκη ως μετανάστης στην Αμερική, μακριά από τον σύντροφό της εν καιρώ πανδημίας παλεύει με την γραφειοκρατία για την επιστροφή της στην Αθήνα.
ΤΑ νέα μέτρα την εμποδίζουν.
ΑΦΗΝΕΙ μηνύματα στον τηλεφωνητή του συντρόφου της όπου μαθαίνουμε αποσπασματικά τις εξελίξεις στη ζωή και τη σχέση τους.
ΟΙ ακροατές της ηχητικής performance – που αυτήν την στιγμή μεταφράζεται στα Αγγλικά, στα Εβραϊκά και στα Τούρκικα- καλούνται να επισκεφτούν την σελίδα www.talktomorrow.net και να ακούσουν το έργο.
Η Λητώ Τριανταφυλλίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη.
ΣΠΟΥΔΑΣΕ στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών με κατεύθυνση σκηνοθεσίας.
ΤΟ 2012 μετακόμισε στην Νέα Υόρκη, όπου φοίτησε στο New School for Drama (MFA in Theater Directing).
ΑΠΟ τότε ζει και εργάζεται ως σκηνοθέτης εκεί, παρουσιάζοντας τη δουλειά της στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ευρώπη και το Ισραήλ.
ΜΕΣΑ από τη συνεργασία της με το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού, έχει σκηνοθετήσει δύο παραστάσεις Ελληνόφωνου θεάτρου, το Interview της θεατρικής ομάδας “ΕΜΕΙΣ” και το «Γιοί και Κόρες».
ΤΟ 2016, η παράσταση Mistero Buffo του Ντάριο Φο, σε διασκευή και σκηνοθεσία της, ανέβηκε ως site specific performance στο Balcony Theater at West Park Presbyterian Church της Νέας Υόρκης και παρουσιάστηκε σε Φεστιβάλ στη Νέα Υόρκη, στο Λος Αντζελες, στο Σικάγο και στο Ισραήλ.
Η Λητώ είναι ένα από τα δικά μας παιδιά.
ΑΠΟ αυτά που κρατούν ρίζες γερές εδώ.
ΜΕ την μητέρα της Νίκη Δράκου να έχει γεννηθεί- μεγαλώσει στη Σύρο και να απολαμβάνουμε κατά καιρούς εικαστικές δημιουργίες της μέσα από εκθέσεις και τη θεία της Ειρήνη Δράκου γνωστή εκπαιδευτικό και σήμερα δημοτική σύμβουλο.
ΈΝΑ δικό μας παιδί που θα πει για την αιτία που την ώθησε να ακολουθήσει το χώρο του θεάτρου σε σχέση με τον τόπο μας:
«ΤΟ θέατρο ήταν μέρος της ζωής μου από μικρή ηλικία.
ΈΒΛΕΠΑ παραστάσεις με την οικογένεια μου και έκανα διάφορα θεατρικά στο σχολείο.
ΤΑ καλοκαίρια στην Σύρο είχαν επίσης πολύ θέατρο, εξαιτίας της ενασχόλησης της Ειρήνης, της θείας μου, με τον Θεατρικό Όμιλο “ΑΠΟΛΛΩΝ”.
ΟΙ πρώτες πρόβες που παρακολούθησα ήταν για μια παράσταση του 1ου Λυκείου της Σύρου, “Τα Ρούχα του Βασιλιά”.
ΝΟΜΙΖΩ πως ήμουν 5 χρονών, αλλά θυμάμαι ακόμα την χαρά και την περηφάνια που ένιωθα να είμαι “μέλος του θιάσου”.
ΔΕΝ υπήρξε ποτέ κάποια στιγμή που αποφάσισα να ακολουθήσω μια καλλιτεχνική καριέρα.
ΜΑΛΛΟΝ είναι μια επιλογή που συνεχίζω να κάνω μέρα με την μέρα.
ΜΕΡΙΚΕΣ φορές σκέφτομαι άλλα πράγματα που θα ήθελα να κάνω μακριά από το θέατρο, αλλά μετά εμφανίζεται η επόμενη παράσταση και τα ξεχνάω».
ΤΗΝ ρωτώ: Ποια θεατρική παράσταση θα ήθελες να σκηνοθετήσεις στην Ελλάδα;
«ΥΠΑΡΧΟΥΝ κατά καιρούς διάφορα έργα που θα ήθελα να σκηνοθετήσω.
ΚΥΡΙΩΣ σύγχρονα θεατρικά κείμενα που δεν έχουν ανέβει ακόμα εκεί.
ΈΝΑ από αυτά είναι το έργο «Elsewhere, a play for an audience of one», που είχα σκηνοθετήσει τον Μάιο του 2019 επίσης ως ηχητική performance στην Νέα Υόρκη.
ΓΙΑΤΙ δημιουργείς στη Νέα Υόρκη;
«Η Ελλάδα έχει καταπληκτικούς καλλιτέχνες, σκηνοθέτες και ηθοποιούς.
ΌΣΟΙ θέλουν να ασχοληθούν με το θέατρο είναι τυχεροί που ξεκινούν από την Ελλάδα.
ΌΤΑΝ ολοκλήρωσα το πρώτο πτυχίο μου στο Τμήμα Θεάτρου του ΑΠΘ, ήθελα να συνεχίζω να σπουδάζω.
ΕΙΧΑ και μια ρομαντική επιθυμία να ζήσω εκτός Ελλάδας.
ΓΡΗΓΟΡΑ και εύκολα ένιωσα σπίτι μου όταν μετακόμισα για το μεταπτυχιακό μου στη Νέα Υόρκη που είναι μια πολύ ιδιαίτερη πόλη και με έχει αλλάξει πολύ η εμπειρία τού να ζω και να δουλεύω εδώ.
ΜΕΡΟΣ της επαγγελματικής μου ζωής είναι να συνεργάζομαι με άλλους διεθνείς καλλιτέχνες.
ΑΥΤΗ την καθημερινή συνομιλία με το διαφορετικό πραγματικά την απολαμβάνω, και νομίζω πως δεν θα την είχα στην Ελλάδα.
ΤΟ «Μιλάμε Αύριο» είναι το πρώτο ολοκληρωμένο θεατρικό σου έργο. Τόσο πολύ επηρεάστηκες από την πανδημία;
«ΠΟΛΛΑ έντονα πράγματα συνέβησαν την εβδομάδα που έγραψα το “Μιλάμε Αύριο”.
ΑΡΧΙΚΑ ήρθα αντιμέτωπη με το δίλημμα του που θα έπρεπε να περάσω την καραντίνα, δηλαδή με την ερώτηση που είναι το σπίτι μου τελικά;
ΕΠΙΣΗΣ, ο εγκλεισμός έφερε μεγάλη απομόνωση για μένα.
ΕΙΧΑ ξαφνικά πολύ χρόνο με τον εαυτό μου.
ΚΑΙ φυσικά υπήρχε όλος αυτός ο φόβος για το τι έρχεται μετά.
Η πανδημία, ανάμεσα σε πολλά άλλα, απειλεί και το θέατρο.
ΠΟΙΟΣ ξέρει πότε θα ξανανοίξουν τα θέατρα και με ποια μορφή.
ΤΟ να γράψω ένα έργο ήταν ένας τρόπος να συνεχίσω να δουλεύω, να φτιάχνω θέατρο.
ΦΥΣΙΚΑ το “Μιλάμε Αύριο” ολοκληρώθηκε μόνο αφού το διαβάσαμε με την Ιωάννα Τριανταφυλλίδου και τον Πάνο Βλάχο.
ΕΙΧΑΝ και αυτοί την ίδια επιθυμία να δημιουργήσουν παρά τις συνθήκες.
Η συμβολή τους ήταν καθοριστική για την εξέλιξη της ιστορίας.
ΠΟΛΛΕΣ από τις σκέψεις της Ιωάννας για τον ρόλο της Αλίκης τελικά μπήκαν στο έργο.
ΤΟ έργο διαπραγματεύεται ίσως το χειρότερο δυνατό ενδεχόμενο που θα μπορούσε να φέρει η κρίση του Covid 19 – σε πολιτικό και προσωπικό επίπεδο για την Αλίκη, τον κεντρικό χαρακτήρα του έργου.
Η Αλίκη όμως επιβιώνει, αλλάζει και αποδέχεται ότι το μέλλον της είναι άγνωστο σε αυτήν.
ΝΟΜΙΖΩ πως σήμερα το μόνο βέβαιο για το μέλλον μας είναι ότι θα είναι διαφορετικό από το πρόσφατο παρελθόν μας.
ΑΥΤΟ μπορεί να είναι τρομακτικό, αλλά δεν είναι απαισιόδοξο. Κάθε αλλαγή φέρει μια αισιοδοξία».
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΗ από την ανταπόκριση;
«ΕΙΜΑΣΤΕ όλοι πολύ χαρούμενοι με την ανταπόκριση .
ΔΕΝ είχαμε κάνει κάτι ανάλογο, οπότε δεν ξέραμε τι να περιμένουμε.
ΜΕΧΡΙ στιγμής έχουν επισκεφτεί την σελίδα του “Μιλάμε Αύριο” γύρω στα 15.000 άτομα (σ.σ οι απαντήσεις δόθηκαν πριν 8 μέρες) .
ΞΑΦΝΙΚΑ από την απομόνωση που βρισκόμουνα όταν έγραφα το έργο, νιώθω ότι έχω συνδεθεί με όσους το έχουν ακούσει.
ΤΑ μηνύματα που λαμβάνουμε μέσω του website είναι πραγματικά συγκινητικά.
ΜΟΝΟ «ευχαριστώ» μπορώ να πω σε όλους όσους έχουν ακούσει την ιστορία μας».
ΤΙ να περιμένουμε από σένα στο μέλλον;
«ΑΥΤΗ την στιγμή δεν ξέρω τίποτα για το άμεσο μέλλον.
ΤΑ σχέδια που είχα ένα μήνα πριν δεν υπάρχουν πια.
ΠΡΟΣΠΑΘΩ κι εγώ να συμβιβαστώ με αυτό, οπότε ό,τι άλλο σου απαντήσω ψέματα θα είναι».
ΤΙ είναι για σένα η Σύρος;
«ΣΤΗΝ αρχή, η Σύρος ήταν το μέρος που ζει ο παππούς και η γιαγιά, όπου περνάμε το καλοκαίρι.
ΜΕΤΑ σιγά- σιγά κατάλαβα ότι είναι το μέρος που αγαπάει η μαμά μου πιο πολύ από όλα τα άλλα.
ΤΩΡΑ πια εγώ και η Σύρος έχουμε επιτέλους μια δική μας σχέση.
ΕΙΝΑΙ ένα μέρος που θέλω να επιστρέφω».
