Στις 10:30 σήμερα τελέσθηκε η επίσημη δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεου Β’. Μετά το πέρας της δοξολογίας, τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η αντιδήμαρχος Πολιτισμού Αλίκη Λεονταρίτη…
Διαβάστε τα όσα δήλωσε η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Σύρου Ερμούπολης…
Σήμερα γιορτάζουμε την επέτειο του ΟΧΙ. Αναρωτιέμαι πώς μπορεί να χωρέσει ένα τέτοιο ιστορικό γεγονός μέσα σε λίγες ή και πολλές, ίσως, σελίδες. Πώς μπορεί να χωρέσει όλος αυτός ο ηρωισμός, η αυτοθυσία και η αντίσταση των Ελλήνων και των Ελληνίδων αλλά και η καταστροφή, η κτηνωδία του φασισμού, το αίμα, ο πόνος κι η απελπισία σε μια ή πολλές περιγραφές και πόσες ή ποιες λέξεις θα μπορούσαν να τα περιγράψουν;
Πώς, άραγε, κουβεντιάζεται η φρίκη; Πώς μπορούμε εμείς που ανήκουμε στις νεότερες γενιές να ψηλαφίσουμε αυτόν τον πόνο; Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούμε. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποδίδουμε φόρο τιμής και να υπερασπιζόμαστε τα ιδανικά για τα οποία ο ελληνικός λαός έχυσε το αίμα του.
Κυρίες και κύριοι, κάθε χρόνο αυτή τη μέρα προσπαθούμε με τα φτωχά και χιλιοειπωμένα λόγια μας που έχουν γίνει στερεότυπα, να μιλήσουμε για τη σημασία της σημαντικότερης μέρας της νεότερης ιστορίας μας. Τι να πούμε; Να μιλήσουμε για την ιστορία; Να αραδιάσουμε ονόματα και χρονολογίες, ν’ αναφέρουμε βουνά και τοποθεσίες ή να ζητήσουμε τη βοήθεια των αριθμών; Τόσοι εμείς, τόσοι οι εχθροί μας…Μα το ́40 δεν είναι αριθμοί, ίσα-ίσα.
Αν κάτι εξευτελίστηκε, καταφρονέθηκε και περιγελάστηκε τότε πιο πολύ, είναι οι αριθμοί και η λογική τους. Δεν ήταν οι αριθμοί που ξεσήκωσαν το λαό μας, που σύντριψαν τη φωτιά και το ατσάλι, κάτι άλλο ήταν. Ήταν αυτό που λέμε ψυχή! Αυτή η ελληνική ψυχή και η πεποίθηση για τον δίκαιο αγώνα έφεραν τη νίκη και φώτισαν την κατασκότεινη τότε Ευρώπη.
83 χρόνια πέρασαν από τότε. Πολλές οι αλλαγές που έγιναν και γίνονται ακόμα στον κόσμο. Νέα συμφέροντα, νέοι συσχετισμοί, νέα τάξη πραγμάτων. Ο αγώνας των Ελλήνων λησμονήθηκε. Η μεγάλη μας προσφορά ξεχάστηκε από τους μεγάλους της γης.
Οι ίδιοι που έλεγαν ότι «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» αμέσως μετά τη λήξη του πολέμου «μας ξέχασαν στη μοιρασιά».
Μα για μας, τους σημερινούς Έλληνες η 28η Οκτωβρίου του ’40 είναι ημέρα μνήμης και τιμής αλλά και γιορτή του ελεύθερου πνεύματος. Η γιορτή που κάνει κάθε Έλληνα να αναλογιστεί τις δυνάμεις και τις πραγματικές δυνατότητες του έθνους καi να απαιτήσει τα δικαιώματά του.
Με αφορμή λοιπόν αυτή την επέτειο στέλνουμε μήνυμα αντιπολεμικό, αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό, μήνυμα ενότητας και ομοψυχίας, μήνυμα σεβασμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, μήνυμα σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, μήνυμα ειρήνης.
Ας είναι, αυτή η μέρα αφορμή για να θυμηθούμε πως το ΟΧΙ του ο ελληνικός λαός κάποτε το υπέγραψε με αίμα.
Ας είναι αυτή η μέρα αφορμή για να παραδειγματιστούμε και να πούμε κι εμείς ΟΧΙ σ’ αυτούς που απειλούν την ειρήνη σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο Ρωσο- ουκρανικός πόλεμος, το αιματοκύλισμα στη Μέση Ανατολή, και το εκρηκτικό σκηνικό στη Συρία, την Υεμένη, το Σουδάν, την Μιανμάρ, τη Σομαλία, την Αιθιοπία αποδεικνύουν πως τα παιδιά μας ζουν σε έναν φλεγόμενο πλανήτη!
Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό να απευθυνθώ στο μέλλον και την ελπίδα…
Αγαπητά μου παιδιά, οι ήρωες του ’40 έφυγαν από το πρόσκαιρο παρόν και πέρασαν στον αιώνιο κόσμο της δόξας. Το αίμα τους έγινε το “λίπασμα” για τη ζωή μας. Χρέος μας είναι να σκύψουμε για λίγο στη θυσία τους και να κρατήσουμε ό,τι είναι χρήσιμο για τον δικό μας καθημερινό αγώνα.
Να φωνάξουμε πάλι ένα ΟΧΙ. Όχι στη βία. Όχι στην αδικία. Όχι στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Όχι στην επικράτηση ιδεών που οδήγησαν την ανθρωπότητα στο σκοταδισμό. Όχι στα συμφέροντα των τρανών και των δυνατών. Και το σημαντικότερο…ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!
