Καμία μα καμία σημασία δεν έχει που μπήκαν απαγορευτικά κιγκλιδώματα τα οποία δηλώνουν την επικινδυνότητα των ετοιμόρροπων κτηρίων μεταξύ Δημαρχιακού Μεγάρου και Δημοτικής Βιβλιοθήκης.
Δηλαδή ότι υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει κάποιο τμήμα και να θρηνήσουμε θύματα.
Τουναντίον . Ο αποκλεισμός βοηθά στην απομόνωση και στην ελευθερία ρίψης σκουπιδιών.
Σου λένε τα παιδιά: «Γιατί να πηγαίνουμε πλατεία ή σε άλλα κεντρικά μέρη αφού δεν μπορούμε μιλήσουμε ήσυχα; Μια χαρά δεν είναι εδώ που μπορεί μεν να κινδυνεύουμε από κανένα σοβά αλλά δεν κινδυνεύουμε από φασαρία»; Επίσης σου λένε οι μεγάλοι: «Γιατί να πάμε τη σακούλα απορριμμάτων στον πλησιέστερο κάδο; Μια χαρά δεν είναι εδώ που έτσι κι αλλιώς «σκουπιδαριό» είναι με τόσα αγριόχορτα και ρυπαρογραφήματα; Ποιος θα μας κάνει την παρατήρηση»;
Έβαλαν μικροί και μεγάλοι τη ζυγαριά και αποφάσισαν.
Και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί που έκαναν το καθήκον τους με τα απαγορευτικά κάγκελα, καλύτερα…
