Την έναρξη των διαδικασιών για τη μετονομασία του μνημείου που έως σήμερα φέρει τον τίτλο του Αγνώστου Ναύτη, ανακοίνωσαν σε κοινή τους συνέντευξη στη αίθουσα συνεδριάσεων του Λιμενικού Ταμείου Σύρου, ο Λιμενάρχης Γιάννης Βαμβακούσης, ο πρόεδρος του Λ.Τ. Σύρου Δημήτρης Κοσμάς, ο πρόεδρος των Συνταξιούχων Ναυτικών Κυκλάδων Γιώργος Μηλιός και ο συριανός εφοπλιστής Γιώργος Φουστάνος, καθιστώντας σαφές ότι από τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους, πέραν κάθε αμφισβήτησης, συμβολίζει την Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους ήδη έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα στο Δήμο Σύρου Ερμούπολης το οποίο θα συζητηθεί σε προσεχή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
«Ξεκινάει μια προσπάθεια, και νομίζω ότι θα έχει αίσιο αποτέλεσμα, από τη στιγμή που όλες οι δυνάμεις είναι ενωμένες και αφορά μια δίκαιη αποκατάσταση» τόνισε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου, με τον κ. Μηλιό να διευκρινίζει τους λόγους για τους οποίους
αποφάσισε να διερευνήσει το θέμα σε βάθος: «Το θέμα του Αφανούς Ναύτου με έχει απασχολήσει έντονα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Κι αυτό γιατί τόσο τα ΜΜΕ όσο οι συμπολίτες μας και οι επισκέπτες με ρωτούσαν, από πού ορμώμενος αυτός ο γλύπτης πήρε αυτή την εικόνα για να κάνει τον αφανή ναύτη. Αυτό με προβλημάτισε και άρχισα να ψάχνω. Είχα την ευτυχή τύχη ο κ. Λιμενάρχης να γνωρίζει πολύ καλά τον κ. Γιώργο Φουστάνο… ο οποίος όταν μας εξέθεσε όλη τη διαδικασία και το ιστορικό του αγάλματος αμέσως μέσα μου ένιωσα μια ευφορία, διαβάζοντας και για τον γλύπτη Γιάννη Παππά και το τι έχει προσφέρει στη Ελλάδα, για το γεγονός ότι έχουμε ένα τέτοιο γλυπτό στη Σύρο το οποίο δεν το έχουμε αξιοποιήσει.
Το μαρμάρινο κάθετο γλυπτό αναπαριστά την πλώρη του πλοίου. Το δεύτερο μεταλλικό γλυπτό με τις δύο οπές αναπαριστούν τα όκια του πλοίου που περνάνε οι αλυσίδες που συνδέουν τις άγκυρες, και το κάθετο στηλίδιο είναι το μέρος επί του οποίου κρεμάται η σφαίρα ακυβερνησίας όταν το πλοίο αγκυροβολήσει».
Απ’ την πλευρά του ο κ, Φουστάνος, αφού χαιρέτησε την πρωτοβουλία, αναφέρθηκε στην προσωπική του γνωριμία με τον γλύπτη Γιάννη Παππά σημειώνοντας ότι ο ίδιος του είχε εκμυστηρευτεί ότι το φιλοτέχνησε – για λογαριασμό της οικογένειας Γουλανδρή – αναπαριστώντας την Εμπορική Ναυτιλία, και υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων ότι η αποκατάσταση της ονοματοθεσίας του δύναται να αποφέρει πολλαπλά οφέλη στη Σύρο εφόσον αξιοποιηθεί κατάλληλα: «Κατ’ αρχήν θέλω να εκφράσω την μεγάλη μου χαρά για την πρωτοβουλία αυτή. Πρέπει να τονίσω ότι είναι ένα από τα κακώς κείμενα σ’ αυτό το ιστορικό νησί, το οποίο όμως νομίζω βρήκε την λύση χάρη στις πρωτοβουλίες και του κου Λιμενάρχου, και των κκ Δημήτρη Κοσμά και Γιώργου Μηλιού, με τους οποίους συζήτησα 
εκτενώς» είπε, σπεύδοντας να προσθέσει: «Στο νησί υπάρχει ένα πολύ πολύ μεγάλο κειμήλιο αυτή τη στιγμή, το οποίο έχει αφήσει ο Γιάννης Παππάς, ο οποίος πέραν της εικαστικής του πλευράς ήταν και ακαδημαϊκός, ενώ θεωρείται ο πιο σημαντικός γλύπτης της σύγχρονης εποχής για την Ελλάδα. Ο δεσμός του με τη Σύρο ήταν η σχέση του με την οικογένεια Γουλανδρή η οποία απέκτησε το Νεώριο στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και προσπάθησε να κάνει πάρα πολλά πράγματα για τη Σύρο, τα οποία διακόπηκαν βίαια. Μεταξύ αυτών που διακόπηκαν βίαια ήταν κα η ονοματοδοσία του αγάλματος του συγκεκριμένου, το οποίο απ’ ότι γνωρίζω ήρθε εδώ το 1978. Είχαν δώσει στον καλλιτέχνη τότε κάποια σχέδια για το πως θα δημιουργηθεί ο περιβάλλων χώρος. Το είχε αποδεχθεί, του άρεσε, αλλά για τους γνωστούς λόγους οι αδελφοί Γουλανδρή αναγκάστηκαν, κάτω από τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν, να εγκαταλείψουν το ναυπηγείο και το όραμά τους… το τονίζω αυτό. Έτσι ο Γιάννης Παππάς, τον οποίον γνώριζα προσωπικά όπως γνώριζα και τους αδελφούς Γουλανδρή, μου εκμυστηρεύτηκε ότι είχε τόσο πολύ συγχυστεί που δεν ήρθε ποτέ να υπογράψει το έργο 
του. Παρ’ όλα αυτά ήταν ένα από τα αγαπημένα του έργα εμπνευσμένο από στοιχεία της Εμπορικής Ναυτιλίας και της παράδοσης της ναυτικής του τόπου μας και γι’ αυτό θέλω πραγματικά να χαιρετίσω για μια ακόμη φορά την πρωτοβουλία γιατί νομίζω ότι μ’ αυτό τον τρόπο μπορεί ν’ αρχίσει να αναδεικνύεται και ο ρόλος της Σύρου στην εξέλιξη της σύγχρονης ναυτιλίας των Ελλήνων. Μιλάω για την Ατμήρη Ναυτιλία η οποία ξεκίνησε απ’ τη Σύρο. Αυτό το πράγμα δεν το ‘χουμε προβάλλει αρκετά και οφείλουμε να το προβάλλουμε. Διότι είναι μια από τις σημαντικότερες κληρονομιές. Δεν είναι ότι ξεκίνησε απλώς, αλλά επί μισό αιώνα αναπτύχθηκε με τρόπο που ήταν πραγματικά αξιοζήλευτος. Και αναπτύχτηκε χάρη στις προσωπικότητες πολλών ανθρώπων αλλά και ενός συστήματος γενικότερης διοίκησης αυτής της πόλης, που την έκανε να διαφέρει από την υπόλοιπη Ελλάδα. Με αφορμή λοιπόν τη Εμπορική Ναυτιλία μπορούμε να δείξουμε πως λειτούργησε η Σύρος και μια άλλη εποχή, και γιατί όχι να το αντιγράψουμε και σήμερα. Διότι είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύω ότι η ανάπτυξη πλέον του ελληνικού κράτους θα ξεκινήσει απ’ την Περιφέρεια αυτή τη φορά, και ιδιαίτερα από νησιά. Η Σύρος είναι η πρωτεύουσα των Κυκλάδων, και σαν συριανός λέω το κέντρο της Γής. Η Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία που είναι πρώτη στον κόσμο μεταφέρει το 1/5 των φορτίων παγκοσμίως, είναι πολύ σημαντικό λοιπόν το να δείξουμε ότι σε αυτή εδώ τη γωνιά της Ελλάδος ξεκίνησαν τα πάντα. Αυτό το μνημείο έχει το συμβολισμό του και αν αξιοποιηθεί κατάλληλα πιστεύω ότι θα έχουμε πολύ καλά και θετικά αποτελέσματα, και κυρίως μια αναγνώριση από όλους τους Έλληνες για το ρόλο που έχει διαδραματίσει η Ναυτιλία της Σύρου».
Στην αγαστή συνεργασία μεταξύ Λιμεναρχείου και Λιμενικού Ταμείου επικεντρώθηκε ο Λιμενάρχης Γιάννης Βαμβακούσης λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ορμώμενος από τη στενή συνεργασία που υπάρχει μεταξύ Λιμεναρχείου και Λιμενικού Ταμείου ήμουν απολύτως πεπεισμένος, από την πρώτη στιγμή, ότι ο πρόεδρος του Λ.Τ. θα αναλάβει τις πρωτοβουλίες που οφείλουμε όλοι να αναλάβουμε προκειμένου να μετονομαστεί το μνημείο με την πραγματική ονομασία που του έδωσε ο γλύπτης».
