ΓΙΑ μια ακόμη φορά ο Περιφερειακός Τύπος βρίσκεται στο στόχαστρο της Κυβέρνησης, αφού –όπως γίνεται γνωστό από την Ένωση Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου προωθείται ήδη «Εν κρυπτώ στη Βουλή το Σχέδιο Νόμου για τον Περιφερειακό Τύπο».

ΝΑ σημειωθεί (όπως επισημαίνεται στη σχετική ενημέρωση) ότι το νέο νομοσχέδιο, που αναμένεται να ψηφιστεί ακόμη και εντός της επόμενης εβδομάδας, προέκυψε χωρίς διαβούλευση με τις συνδικαλιστικές ενώσεις του κλάδου και δεν περιλαμβάνει καμία από τις προτάσεις που κατ’ επανάληψη υπέβαλε η Ε.Ι.Ε.Τ. και οι άλλες Ενώσεις Τύπου, προτάσεις που αφορούσαν και σε μη δημοσιονομικές ρυθμίσεις στην κατεύθυνση της υποστήριξης του Περιφερειακού Τύπου, με σκοπό την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του και την υποβοήθηση της μετεξέλιξης του στη νέα εποχή.

ΦΥΣΙΚΑ δεν είναι η πρώτη φορά ούτε η πρώτη Κυβέρνηση που βάζει στα έντεκα μέτρα τον Περιφερειακό Τύπου με απώτερο σκοπό και στόχο την εξόντωσή του. Απλά, και αυτή η Κυβέρνηση ακολουθεί την πεπατημένη των προηγούμενων, χωρίς να παρεκκλίνει κατ’ ελάχιστο, αν και γνωρίζει ότι η περιφέρεια χειμάζεται και ο έντυπος Τύπος βρίσκεται τον περισσότερο καιρό με το κεφάλι μέσα στο νερό, εξαιτίας της γενικότερης οικονομικής κρίσης η οποία δεν τον έχει αφήσει στο απυρόβλητο.

ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΟ αυτής της πολιτικής ήταν η έντονη διαμαρτυρία της Ε.Ι.Ε.Τ., η οποία εκφράζει «…με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τις αντιρρήσεις αλλά και τον έντονο προβληματισμό του για τη δρομολόγηση της ψήφισης του νέου θεσμικού πλαισίου για τον έντυπο Περιφερειακό Τύπου, χωρίς τη στοιχειώδη δημοκρατική διαδικασία της διαβούλευσης, παρ’ ότι υπήρξε από τον Ιούνιο του 2016 (!) στα Χανιά η διαβεβαίωση του Γενικού Γραμματέα Ενημέρωσης & Επικοινωνίας Λευτέρη Κρέτσου και επιβεβαιώθηκε και σε συναντήσεις με τον Υπουργό Νίκο Παππά, ότι η κυβέρνηση δεν προτίθετο να προχωρήσει στην κατάρτιση ενός νέου Σχεδίου Νόμου χωρίς έναν ουσιαστικό διάλογο με τις συνδικαλιστικές ενώσεις».

ΤΕΤΟΙΕΣ συμπεριφορές και τέτοιες μεθοδεύσεις εξόντωσης του Περιφερειακού Τύπου φέρνουν στο μυαλό μας τα όσα μας έχει πει κατά το παρελθόν ο Γιώργος Σαββίδης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεως Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ), με 57χρονη θητεία στον χώρο του: «…μέσα στη χώρα διάλεξαν τους δημοσιογράφους και τους εκδότες. τους τσακίζουν κυριολεκτικά. τους κλέψανε τα ταμεία, τους κόψανε τα λεφτά, τους κόψανε τις ατέλειες. τους ποδοπατούσαν για να χειραγωγήσουν την είδηση. για να χειραγωγήσουν την επικοινωνία και την ενημέρωση. γιατί με ταπεινωμένο και υπονομευμένο το δημοσιογράφο και τον εκδότη πλήττεται κυρίως η Δημοκρατία. χτυπάνε τη Δημοκρατία στην καρδιά της».

ΜΑ, αυτό επιδιώκουν χρόνια τώρα. Να χτυπήσουν τη Δημοκρατία στην καρδιά της. Και «καρδιά» δεν είναι τα ξεπουλημένα έντυπα και τα τηλεοπτικά φερέφωνα της εκάστοτε Κυβέρνησης. «Καρδιά» είναι ο Περιφερειακός Τύπους, παρά το γεγονός ότι και εδώ υπάρχουν οι εξαιρέσεις. Εκείνοι που στον βωμό της «τσέπης» τους θυσιάζουν τα πάντα και φυσικά θυσιάζουν την αντικειμενική ενημέρωση, αφού υψώνουν «πανάκι» ανάλογα με το ποιος, πότε και πόσα τους δίνει, πάντα με νόμιμο ή νομιμοφανή τρόπο, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια την ηθική και την αντικειμενική ενημέρωση. Πάντα στον κανόνα, δυστυχώς, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.

ΑΥΤΟΥΣ ο Γιώργος Σαββίδης τους αποκαλεί παπαγαλάκια. Όπως λέει χαρακτηριστικά, είναι «… οι ξεπουλημένοι, ημιμαθείς δημοσιογράφοι, γιατί όλοι αυτοί είναι όργανα της παραδημοσιογραφίας που ξεπουλάνε την ψυχή τους και την επαγγελματική τους ιδιότητα για μια πρόσκαιρη αμοιβή που τους δίνει ο οποιοσδήποτε εκδότης που θέλει να τους εκμαυλίσει….. . Ο λαός αντιλαμβάνεται τον άλλον αν είναι ποιοτικός ή αν δεν είναι και όλα αυτά τα σούργελα, τα οποία καθημερινά περνάνε από τις οθόνες της τηλεόρασης και προσπαθούν να τον καπελώσουν, δεν έχουν καμία σχέση με δημοσιογράφους… Σας δηλώνω λοιπόν ότι αυτούς το Σώμα τους ξερνάει συνεχώς».

ΚΑΙ μένουν οι υπόλοιποι για να πολεμήσουν, προκειμένου η ενημέρωση να έχει καθαρό πρόσωπο. Αυτοί που δεν σκύβουν το κεφάλι στους εκάστοτε κρατούντες «για να τα οικονομήσουν». Αυτούς, με το κάθε σχέδιο νόμου, προσπαθούν να εξοντώσουν, γιατί αυτοί τους κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά.