Το δίλημμα αυτό, γνωστό από την αρχαιότητα, είχε απασχολήσει ακόμη και τον Πλούταρχο! Στις ημέρες μας οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα αυγά προϋπήρχαν μερικά εκατομμύρια των πτηνών, άρα και της κότας!

 

Ως παροιμία η έκφραση χρησιμοποιείται για να περιγράψει καταστάσεις στενά συσχετιζόμενες, αλλά που δεν είναι γνωστό ποια είναι η αιτία και ποια το αποτέλεσμα! Ποια προηγήθηκε και ποια ακολούθησε! Κάποιος είναι ικανός, επειδή έχει πλούτο ή ο πλούτος του τον κάνει να δείχνει ικανό ή -όπως διατύπωσε ανάλογη απορία ο Μπέρτολτ Μπρεχτ για μία ηθοποιό την οποία θαύμαζαν πολλοί- «δεν είναι διάσημη επειδή είναι όμορφη, αλλά είναι όμορφη επειδή είναι διάσημη»!

Παρόμοιο δίλημμα της εποχής μας αποτελούν οι περιπτώσεις πολιτικών (βουλευτών, προέδρων, συμβούλων κλπ αιρετών) που διαφωνούν με το κόμμα ή την παράταξη και αποχωρούν κρατώντας την έδρα ή τη θεσούλα τους ! Τότε είναι που οι του κόμματος (και της παράταξης βεβαίως-βεβαίως) ισχυρίζονται πως οι αποχωρούντες δεν θα είχαν εκλεγεί, εάν ο «αρχηγός» δεν τους είχε συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιό του, ενώ, αντίθετα, όσοι αποχωρούν επιμένουν, ότι χάρις στις δικές τους ψήφους ενισχύθηκε το κόμμα κι η παράταξη και δικαιωματικά κρατούν την έδρα ή την όποια θέση! Εδώ κολλάει και η απορία: «Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;»

Παρακολουθώντας την πολιτική ιστορία της χώρας μας θα βρούμε πάρα πολλά παραδείγματα «διαφωνιών» και αποχωρήσεων, ακόμη και ίδρυσης νέων κομμάτων ή παρατάξεων! Πολλά τα ονόματα, πολλές οι περιπτώσεις! Δεν γνωρίζω εάν είναι απορίας άξιο, αλλά όλοι όσοι διαχωρίζουν τη θέση τους και αποχωρούν, μέχρι πρότινος υπερασπίζονταν και «αγωνίζονταν» τόσο υπέρ του αρχηγού, όσο και υπέρ των αρχών, που ο αρχηγός και το κόμμα ή η παράταξη πρέσβευαν για το καλό της χώρας ή συγκεκριμένης περιοχής! Φαίνεται πως η δική τους απουσία-αποχώρηση είναι αρκετή για να καταστήσει το κόμμα ή την παράταξη ανίκανους πλέον να διοικήσουν σωστά και αποτελεσματικά! Αν δείτε πόσα κόμματα και …κομματίδια εκλέγονται αρχικά και πόσα νεότερα εμφανίζονται από την μία ημέρα στην άλλη, μετά από τέτοιου είδους διαφωνίες, θα καταλάβετε πόσο δίκιο έχω!

Από την άλλη, αν δεχτούμε ότι σε ένα τόσο μεγάλο συλλογικό όργανο, όπως είναι η Βουλή, εκλέγονται πολιτευτές από όλα τα μέρη της χώρας, άγνωστοι μέχρι χτες μεταξύ τους κι αυτό «δικαιολογεί» τις όποιες εκ των υστέρων «διαφωνίες» τους, πώς μπορούμε να δεχτούμε το ίδιο σε δήμους, ακόμη και μικρούς σε πληθυσμό, όπου υποψήφιοι, εκλεγμένοι, αλλά και ψηφοφόροι γνωρίζουν πολύ καλά ο ένας τον άλλο, τις ικανότητές του και τη διάθεση προσφοράς; Πώς γίνεται από την μία μέρα στην άλλη να ανακαλύπτουν την «ανεπάρκεια» ή την «ανυπακοή» πχ οι δήμαρχοι των αντιδημάρχων, των συμβούλων ή των προέδρων δημοτικών κοινοτήτων, αλλά και αντίστροφα πρόεδροι δημοτικών κοινοτήτων, σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι να αμφισβητούν τις ικανότητες των δημάρχων, υπό την ηγεσία των οποίων κατέβηκαν στις εκλογές κι εκλέχτηκαν; Παραιτηθείτε, λένε οι δήμαρχοι στους αμφισβητίες τους! Όχι, απαντούν εκείνοι, οι δήμαρχοι να παραιτηθούν, εμείς έχουμε εκλεγεί από τον λαό, λες και οι δήμαρχοι ορίστηκαν αριστίνδην κι όχι μετά από εκλογές!

Δυστυχώς, παρόμοιες θλιβερές καταστάσεις ζήσαμε -και ζούμε ακόμη- στο νησί μας! Αντιδήμαρχοι παραιτήθηκαν με διαμαρτυρίες και «κατηγορώ», ένας πρόεδρος καθαιρέθηκε, άλλος διαγράφτηκε από την «παράταξη» κι όλοι μαζί ρίχνοντας «τον λίθο του αναθέματος» στον επικεφαλής του δήμου, λησμονώντας προφανώς το βιβλικό «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω»!

Αυτά, ατυχώς, συμβαίνουν όταν –αντίθετα με όσα πίστευε και έγραφε ο Μακρυγιάννης- το ΕΓΩ προτάσσεται του ΕΜΕΙΣ κι άντε μετά να πάει μπροστά ο τόπος!

                                                 

Όχι, πέστε μου! Άδικο έχω;

Σας χαιρετώ όλοι

και σας φιλώ με αγάπη

Μ. ΠΡΟΠΕΤΗΣ