Μεταξύ σοβαρού και αστείου σχολιασμός της τοπικής πραγματικότητας
ΤΙ να σου απαντήσω τώρα, κύριε Περικλή μου, στην ερώτηση που μου κάνεις «Καλά, αυτή η Δημοτική Αρχή πότε δουλεύει, αφού όλη μέρα βρίσκεται μέσα στο ίντερνετ και απαντάει στον κάθε ένα αργόσχολο που έχει βρει τρόπο να περνάει την ώρα του;»
ΕΙΝΑΙ ερώτηση αυτή, κύριε Περικλή; Σαν ποια απάντηση, δηλαδή, περιμένεις; «Δουλειά δεν είχε ο διάολος κι αύτωνε τα παιδιά του»; Το ξέρω πως δεν είναι ακριβώς έτσι η παροιμία, αλλά να κρατάμε και τα προσχήματα.
ΤΙ μου έστειλες ολόκληρο κατεβατό από «διάλογο» στο διαδίκτυο μεταξύ δημοτικών μας αρχόντων και κοινού, σχετικά με «μπίρι σου… μπίρι μου», γιατί δόθηκαν κάποιες χιλιάδες ευρώ από πλευράς Δήμου προκειμένου να γίνει το 2ο Trimore Syros Triathlon 2017; Α, μάλιστα, «να τα δημοσιεύσω για να γελάει ο κόσμος με τα χάλια τους». Αν περίμενες, κύριε Περικλή, να γελάσει τα χείλη του κάθε πικραμένου με αυτά που μου έστειλες για δημοσίευση, είσαι μακριά νυχτωμένος. Γιατί, όλη αυτή η κατάσταση δεν είναι για γέλια, κύριε Περικλή. Για κλάματα είναι.
ΚΑΙ είναι για κλάματα, γιατί σωστά κρίνεις ότι αυτή η Δημοτική μας Αρχή έχει σαν κύρια αρχή της τον «άρτο και θεάματα» και κατά δεύτερο λόγο όλα τα υπόλοιπα, όπως κάνανε και οι Ρωμαίοι, που παίζανε Λόττο στο Κολοσσαίο «Λιοντάρια – Χριστιανοί 15-0».
ΠΩΣ αλλιώς να εξηγήσεις το γεγονός ότι ένας δήμαρχος, συνεπικουρούμενος συνήθως από τους αντιδημάρχους του, τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου και άλλους μεγαλοσχήμονες που κρατάνε θυμιατήρια, γελοιοποιείται στο διαδίκτυο (που έχει καταντήσει καραγκιόζ μπερτέ) κάνοντας φτηνό χιούμορ σε μια προσπάθεια να πείσει τον κάθε ή την κάθε αφελή (ακόμα και όταν δεν είναι αφελής) ότι το μαύρο είναι άσπρο και η νύχτα είναι μέρα;
ΤΟ χειρότερο μάλιστα όλων είναι, πως απαντώντας, οποιαδήποτε ώρα του 24ώρου, αποδεικνύει στην πράξη ότι «επικοινωνεί» με τον κόσμο, όταν έχει αποδείξει στην πράξη πως «επικοινωνεί» με όσους θέλει, όποιους θέλει, όποτε θέλει, όπως θέλει, κύριε Περικλή. Κι εσύ κάθεσαι και ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα, γι’ αυτό παραπονιέσαι ότι σε έχει ταράξει η φαγούρα. Από τους ψύλλους είναι, δεν είναι αλλεργικό, κύριε Περικλή μου.
ΔΙΟΤΙ όταν μία μη αφελής δημότισσα κάνει κάποιες διαπιστώσεις, όπως λ.χ «Αυτό που βλέπω εγώ (με την περιορισμένη, μυωπική μου όραση) είναι ότι τους πληρώνουμε αγρίως. Και θα ‘θελα κάποιος να μου εξηγήσει το όφελος. Με νούμερα», αλλά νούμερα η μη αφελής δημότισσα δεν βλέπει (εκτός από άλλα μόνιμα «νούμερα» του διαδικτύου, που νομίζουν πως απευθύνονται σε ανεγκέφαλους), τότε η κατάσταση δεν είναι για γέλια, όπως σου είπα κύριε Περικλή. Για κλάματα είναι και μάλιστα κλάματα γοερά.
ΓΙΑ πείτε μου, κύριε Περικλή, όταν ένας δημοτικός σύμβουλος απευθύνεται στον Δήμαρχο και του συνιστά «….αντί να βλέπετε φαντάσματα να ασχοληθείτε με το πώς αυτή η πόλη θα είναι ανθρώπινη (έχει μόνιμους κατοίκους..καταστήματα…αν το θυμάστε) το ερχόμενο Σάββατο παράλληλα με την γιορτή του τριάθλου» και ο Δήμαρχος του απαντά «ΑΞΙΟΣ τελικά ο τίτλος του Πολιτικού Χαβαλέ (Π.Χ.)» και σε λίγο, πάλι ο Δήμαρχος αυτού του νησιού γράφει στον ίδιο δημοτικό σύμβουλο, «Θα σου πρότεινα να φορέσεις το σορτσάκι και να τρέξεις κι εσύ στο τρίαθλο. Η καύση των τοξινών βοηθάει πάντοτε στην καλύτερη λειτουργία των εγκεφαλικών κυττάρων, αν δεν το γνωρίζεις». Και συνεχίζει «Ο κόσμος έβγαλε αβίαστα τα συμπεράσματα του … Δεν υπάρχει λόγος να εξακολουθούμε να επιχειρηματολογούμε για τα αυτονόητα. Σταματώ λοιπόν εδώ μη δίνουμε και παραπάνω αξία στα σκουπίδια που ποστάρεις». Τι περιμένεις, κύριε Περικλή;
ΜΑΛΛΟΝ περιμένεις κάτι άλλο. Ένα διαφορετικό επίπεδο διαλόγου και ένα «ξεκόλλημα» από το τάμπλετ και το διαδίκτυο, το οποίο έχει γίνει «δεξί» χέρι του Δημάρχου μας, αφού το παρακολουθεί ακόμα και την ώρα της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου και απαντάει, μην πέσει τίποτα κάτω και του ξεφύγει.
ΚΑΙ διαβάζω, σ’ αυτά που μου έστειλες κύριε Περικλή, την διαπίστωση διαδικτυακού συμμετέχοντα στους «διαλόγους» που γράφει παραστατικά «Ωρε που παααμεεε !!! Που πααααμμμεεε !!», θυμίζοντάς μας την ατάκα του Βασίλη Αυλωνίτη. Γιατί, κύριε Περικλή μου, αυτή δεν είναι πλέον Δημοτική Αρχή. Ένα θέατρο είναι και δυστυχώς υπάρχουν θεατές που χειροκροτούν ακόμη και το κακό τους παίξιμο!
