Ήταν 19 Ιανουαρίου 2002, δηλαδή πριν από 21 χρόνια, όταν ενθρονίστηκε ως Μητροπολίτης Σύρου ο Δωρόθεος Β΄, παρουσία του μακαριστού αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλου, με τις καμπάνες όλων των εκκλησιών να αναγγέλλουν τη χαρμόσυνη είδηση.
Και έβλεπαν όλα τα νησιά της Ιεράς Μητροπόλεως στο πρόσωπο του νέου ιεράρχη τους να προδιαγράφεται το μέλλον ευοίωνο, καθώς γνώριζαν ότι ο μέχρι χθες ιεροκήρυκας είχε όλα τα προσόντα να ανταποκριθεί στις απατήσεις της νέας, κορυφαίας πλέον, θέσης του.
Έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν δραστήριο, ευφυή, λόγιο, εξαίρετο ομιλητή και στυλοβάτη της ορθόδοξης πίστης, με τη φλόγα για δημιουργία που διέκρινε τους νέους της ηλικίας του, όντας 49 μόλις ετών.
Ο ίδιος είχε υποσχεθεί να αναλώσει τον εαυτό του στο εκκλησιαστικό, κοινωνικό και προπάντων φιλανθρωπικό έργο, ενώ παράλληλα ξεκίνησε μια σειρά έργων τα οποία θα έφεραν στο διηνεκές την προσωπική του σφραγίδα, όπως, μεταξύ άλλων, Το «Σπίτι του Ταξιδιώτη», η Εκκλησιαστική Βιβλιοθήκη, το Εκκλησιαστικό Μουσείο, ο ραδιοφωνικός σταθμός, τα γραφεία Ιεράς Μητροπόλεως στο σημερινό οίκημα, δίπλα στον Ι.Ν του Αγίου Νικολάου, η Αίθουσα πολλαπλών εκδηλώσεων στον Ι.Ν Μεταμορφώσεως, ο Παιδικός Σταθμός στην Ι. Μονή Αγίας Βαρβάρας, το Εργαστήρι Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, η Εκκλησιαστική Βιβλιοθήκη, το Εργαστήρι Βυζαντινής Αγιογραφίας κ.α
Πέραν αυτών, ιδιαίτερη μέριμνα έδειξε για το Γηροκομείο στην Ι. Μονή Αγίου Ιωάννη Ταλάντων, στη Φοιτητική Εστία της Μητρόπολης στα Κάτω Πατήσια της Αθήνας και σε μια πληθώρα παρεμβάσεων στην εκκλησιαστική περιουσία, η οποία έμενε σχεδόν αναξιοποίητη.
Η ιαχή στις 19 Ιανουαρίου 2002 (γιατί περί ιαχής επρόκειτο), «Άξιος», που ακούστηκε στον κατάμεστο από κόσμο ναό της Μεταμορφώσεως, ήταν το επισφράγισμα της σωστής απόφασης της Ιεράς Συνόδου να τον επιλέξει για τη θέση του Μητροπολίτη στην Ιερά Μητρόπολη Σύρου.
Δεν ξεχνά τις στιγμές εκείνες, τις τόσο καταλυτικές για τη ζωή του: «Θα μπορούσα να πω ότι για μένα ήταν ένα δώρο, αλλά δεν ξέρω αν εκείνη τη στιγμή που μου ανακοινώθηκε μπορούσα να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της ευθύνης και αν θα μπορούσα να φέρω εις πέρας αυτό το έργο όπως θα έπρεπε»,
Ο ίδιος, άλλωστε, είχε υποσχεθεί από άμβωνος: «Να ξέρετε πως για όσα χρόνια ο Θεός μου επιτρέπει να είμαι εδώ, θα διακονώ με όλες μου τις δυνάμεις και με τις όποιες δυσκολίες, εσάς, τον Λαόν του Θεού, τον Λαόν της Σύρου και των υπολοίπων έντεκα νησιών της μητροπολιτικής μας περιφερείας», υπόσχεση την οποία, πανθομολογουμένως, έχει τηρήσει.
«Ο Θεός και ο Λαός μπορούν να ξέρουν και να κρίνουν, αν πράγματι έφερα και φέρω επιτυχώς αυτή την αποστολή και την διακονία. Εγώ εμπιστεύομαι πάντοτε των απλοϊκών και αγνών ανθρώπων την κρίση, η οποία είναι ανιδιοτελής», έχει πει χαρακτηριστικά, αφήνοντας την όποια κριτική σ’ εκείνους που διακονεί, δηλαδή αν όντως η ιαχή «Άξιος», που ακούστηκε τότε, εξακολουθεί να διατηρεί τη δυναμική της μέχρι σήμερα,
