Μια ιδιαιτέρα ενδιαφέρουσα ομιλία με θέμα την παραβατικότητα είχε διοργανώσει πριν μερικές μέρες στην αίθουσα «Κωνσταντίνος Τουλούπης» του Σχολικού Συγκροτήματος των Λυκείων η Στέγη Ανηλίκων και Εφήβων Σύρου σε συνεργασία με το ΕΠΑΨΥ. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο κορυφαίος παιδοψυχίατρος – ψυχαναλυτής Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, απόψεις του οποίου φιλοξένησε η εφημερίδα σε προηγούντο φύλλο της.
Με αφορμή το γεγονός αυτό δηλώσεις έκανε στην εφημερίδα ο κλινικός ψυχολόγος, υπ. ψυχαναλυτής και επιστημονικός υπεύθυνος της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας ΕΠΑΨΥ, Βορειοανατολικών Κυκλάδων Γιώργος Βάσος, υπογραμμίζοντας πως η παραβατικότητα είναι ένα θέμα που αφορά όλες τις ηλικίες.
Εξασθενούν οι κοινωνικοί ιστοί
«Η ανθρώπινη φύση, και ο ψυχισμός του ανθρώπου βασίζεται σε διάφορες ενορμήσεις, οι οποίες υπάρχουν μέσα του με ένα τρόπο που δε του είναι και του ίδιου κατανοητές. Μια απ’ αυτές τις ενορμήσεις – μεταξύ των οποίων είναι η δυνατότητα να αγαπά, να δημιουργεί, να ερωτεύεται – είναι και η επιθετικότητα. Παρ’ όλα αυτά ο άνθρωπος διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα ζώα, ακριβώς επειδή έχει δημιουργήσει αυτόν τον πολιτισμό, μέσα από τον οποίο κάπως αναστέλλει την επιθετικότητα… Όμως δεν παύουμε να έχουμε τέτοιες πλευρές και τέτοιες δυνάμεις» λέει ο Βάσος, υπογραμμίζοντας πως η κατάσταση δεν είναι και τόσο διαφορετική σήμερα σε σχέση με το παρελθόν: «Δεν είμαι σίγουρος να σας απαντήσω αν είναι μεγαλύτερο το μέγεθος της παράνοιας που ζούμε το 2024 απ’ αυτή που ενδεχομένως υπήρχε το 1960, αλλά δεν ήταν δημοσιοποιημένη. Σήμερα ασχολούμαστε πιο πολύ με αυτά τα θέματα, πρέπει ωστόσο να παρατηρήσουμε ότι όσο περνάνε τα χρόνια, οι θεσμοί που συγκρατούσαν κάπως αυτή την επιθετικότητα και την παράνοια για την οποία γίνεται λόγος, δηλαδή η οικογένεια, οι κοινωνικοί ιστοί, εξασθενούν. Ήταν πολύ πιο έντονοι στο παρελθόν. Σήμερα, δηλαδή, τείνουν να χαλαρώσουν ιστοί που συγκρατούσαν τέτοια φαινόμενα» λέει χαρακτηριστικά.
Ζοφερό μέλλον
Συνεχίζοντας, ξεκαθαρίζει ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει κατά πόσον τα πράγματα θα βελτιωθούν στο μέλλον . Δεδομένης ωστόσο της χαλάρωσης των κοινωνικών ιστών που προανάφερε διαβλέπει μια δυστοπική κατάσταση: «Νομίζω ότι οι εποχές που ζούμε είναι πολύ ναρκισσιστικές και τείνουν να είναι ακόμη περισσότερο. Δηλαδή οι άνθρωποι ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για την προσωπική τους επιτυχία, για την επίδειξή τους και χρησιμοποιούν τους άλλους ανθρώπους ως εργαλεία για να τους θαυμάζουν, παρά ως ανθρώπους μεταξύ των οποίων υπάρχει ένας αμοιβαίος σεβασμός, εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη. Γι’ αυτούς τους λόγους φοβάμαι αρκετά για το τι θα συνεχίσουμε να ζούμε στο μέλλον» καταλήγει.
