Είναι αλήθεια ότι ο συγκροτημένος λόγος και η ψυχραιμία της δεν είχαν σκοπό τη συμπάθειά μας. Αυτήν, μαζί με τη αγάπη μας και την ολόψυχη συμπαράστασή μας την είχε έτσι κι αλλιώς όπως κάθε μάνα που έχασε το παιδί της. Εκείνη μαζί με όλα αυτά έχει και τον θαυμασμό μας. Γιατί είναι μια μητέρα που έχασε το παιδί της και πολεμάει. Σαν την Aντρειωμένη λυγερή του Διγενή τη μάνα είναι και αυτή πολεμίστρια. Μια σύγχρονη πολεμίστρια η οποία έχει μπει με το σπαθί της στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας ως η γυναικεία μορφή η οποία με αρετή και τόλμη όχι μόνο στάθηκε απέναντι σ’ ένα ανίκητο σύστημα πολιτικών, δικαστικών και δημοσιογραφικών κύκλων που δεν προτίθεται να επιτρέψει να τιμωρηθούν οι πραγματικά υπεύθυνοι της τραγωδίας των Τεμπών αλλά μετά από πολλά- πολλά χρόνια ξεσήκωσε τους έλληνεςό,που ζουν και όχι μόνο, να διαμαρτυρηθούν εναντίον κυβέρνησης και δικαιοσύνης. Στην παρούσα περίοδο για τη γιορτή της μητέρας , ειλικρινά θεωρώ ότι ευστοχότερη επιλογή από το να μιλήσει η Μάνα Μαρία Καρυστιανού δεν υπήρχε. Μια ιδέα του Συλλόγου Γυναικών Σύρου που απογείωσε τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε. Ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη, τον θαυμάσαμε και διαπιστώσαμε ότι μας χρωστά πολλές παρόμοιες εκδηλώσεις . Συγχαρητήρια στον πρόεδρο Ειρήνη Μερεμέτη, το Δ.Σ και τα μέλη του Συλλόγου.
