Ακούμε και διαβάζουμε συχνά πως ο κινηματογράφος και το θέατρο αντιγράφουν τη ζωή και περιγράφουν πρόσωπα και καταστάσεις που συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας.
Παραδείγματα θα βρούμε πολλά, αν ψάξουμε! Ωστόσο, λίγες φορές αναρωτηθήκαμε, εάν συμβαίνει και το αντίστροφο, δηλαδή να μεταφέρουμε στη ζωή μας όσα παρακολουθούμε είτε στο «πανί» είτε στο «σανίδι»!
Αν παρατηρήσουμε όσα συμβαίνουν στο χώρο όπου ζούμε ή στη χώρα γενικότερα, θα συμπεράνουμε αβίαστα ότι οι κωμωδίες της «καλής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου, που μας κάνουν ακόμη και σήμερα να ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια, γράφτηκαν για να διακωμωδήσουν, όσα γίνονται στις …ημέρες μας! Μήπως μάς λείπει ο βουλευτής «Καλοχαιρέτας», ο υπουργός Μαυρογιαλούρος, οι κομματάρχες που φωνάζουν τη μια «Γκόρτσος! Γκόρτσος!» και την άλλη «Μαντάς! Μαντάς!» Ας θυμηθούμε την ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Αλίμονο στους νέους» με τον Χορν και την Κοντού, στην οποία ο πλούσιος, αλλά υπερήλικας πρωταγωνιστής, όπως συμβαίνει στον «Φάουστ», πουλάει την ψυχή του στον διάβολο, προκειμένου να ξαναγίνει νέος και να κατακτήσει την καρδιά της νεαρής συμπρωταγωνίστριας! Και στις ημέρες μας πολλοί πουλάνε την ψυχή τους, όχι για …ρομαντικούς, αλλά για πρακτικούς λόγους! Απόκτηση χρημάτων, δόξας και αναρρίχηση στην εξουσία! Ρίξτε μια ματιά στη Βουλή, πόσοι «τέτοιοι» βολευτές υπάρχουν, που από την μια μέρα στην άλλη αλλάζουν «στρατόπεδο» και προσκυνούν αυτούς που κατηγορούσαν! Σαν τον «Θανασάκη τον πολιτευόμενο» που μεταπήδησε στο κόμμα που πρωτύτερα κατηγορούσε, ότι «δεν είχε ωραία συνθήματα»! Ή σαν τον αλησμόνητο Διονύση Παπαγιαννόπουλο στην ταινία «Τζένη! Τζένη» που άφησε στα …κρύα του λουτρού τον Γκόρτσο και στράφηκε στον Μαντά!
Αμ, η άλλη ταινία, πάλι με τον Χορν, που ως ταμίας έψαχνε να βρει πού έγινε λάθος και …περίσσευαν 1.101.101,10 δραχμές! Μετρούσε, ξαναμετρούσε και άκρη δεν έβρισκε! Να, καλή ώρα, όπως στον δήμο μας που προϋπολογισμό και προγραμματισμό τεχνικών έργων έφτιαχναν και κάθε φορά τους έπαιρναν πίσω για …διορθώσεις και …μερεμετάκια! Ούτε το …γιοφύρι της Άρτας να ήταν! Τελικά κατέληξαν και ψήφισαν προϋπολογισμό και τεχνικά έργα!
Βέβαια, κάποιος θα πει ότι συχνά συναντάμε και «μαθητευόμενους μάγους», που τους αρέσει να πειραματίζονται είτε στα υπουργεία είτε στη Βουλή είτε στις περιφέρειες είτε στους δήμους, με δυο λόγια στου …κασίδη το κεφάλι! Ως πότε, όμως;
Αλήθεια, έχετε δει τον Κώστα Χατζηχρήστο που δίνει ρεσιτάλ ηθοποιίας στην ταινία-σταθμός «Ο μπακαλόγατος»; Θυμηθείτε τη σκηνή που αναφέρει τις εισπράξεις της ημέρας και κάθε φορά να καταλήγει σε μικρότερο ποσόν! Για παράδειγμα: «43 δραχμές και 30 λεπτά, πες …40 δραχμές»! Κι όταν το αφεντικό εξανίσταται, παίρνει την απάντηση: «Τι θα κάνουμε τώρα; Θα πάμε κόντρα στη στρογγυλοποίηση και τους …δεκαδικούς αριθμούς;» Αν έχετε υπομονή κι ακούσετε διαλόγους είτε στη Βουλή είτε στο δήμο, παρόμοια «επιχειρήματα» με του Μπακαλόγατου θα ακούσετε! Όλοι σε κάποια θεωρία στηρίζονται για να δικαιολογήσουν αποφάσεις και εισηγήσεις! Έχετε αμφιβολίες; Οπλιστείτε με υπομονή και καθίστε να παρακολουθήσετε «συζητήσεις» είτε στη Βουλή είτε στο δημοτικό συμβούλιο! Να δείτε πόσοι …μπακαλόγατοι υπάρχουν και πόσοι «υποστηρικτές» από πίσω που τους ψηφίζουν!
Μια παροιμία λέει: «Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» και στην ταινία «Ο κατεργάρης» είναι ο προϊστάμενος Γιάννης Μιχαλόπουλος που εκμεταλλεύεται τις ιδέες του υφισταμένου του Χρόνη Εξαρχάκου για να κερδίσει τα συγχαρητήρια του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας! Για δείτε στην πράξη πόσες φορές Πρωθυπουργοί, Υπουργοί, Περιφερειάρχες, Αντιπεριφερειάρχες, Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι, Προέδροι κλπκλπ παρουσιάζουν εισηγήσεις και πρωτοποριακές ιδέες συνεργατών ή υφισταμένων υπαλλήλων σαν να πρόκειται για δικές τους εμπνεύσεις και επιτυχίες!
Ας τους …δοξάσουμε κι ας αρχίσουμε να βλέπουμε ξανά ελληνικές κωμωδίες! Τουλάχιστον μ’ αυτές γελάμε, δεν κλαίμε!
Όχι, πέστε μου! Άδικο έχω;
Σας χαιρετώ όλοι
και σας φιλώ με αγάπη
Μ. ΠΡΟΠΕΤΗΣ
