Δεν εξηγείται αλλιώς! Το έχουμε στο αίμα μας, είναι το «εθνικό μας κουσούρι»! Ποιο; Μα, το να μην μπορούν δυο Έλληνες να συμφωνήσουν σε μια γνώμη! Από τις «συζητήσεις» στα καφενεία (τι θυμήθηκα τώρα!) στις δρόμοι και τις πλατείες σπάνια θα ακούσεις τη φράση «ναι, θαρρώ έχεις δίκιο»! Ρωμιοί ξεροκέφαλοι, φαούδια, που μας μάθανε να είμαστε πάντα μοιρασμένοι, να μη βρίσκουμε εύκολα κοινά σημεία! Το «διαίρει και βασίλευε» έχει γίνει τρόπος ζωής και σκέψης! Τα «επιχειρήματα» σε κάθε …ανταλλαγή απόψεων γνωστά και συχνά επαναλαμβανόμενα: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» «Ποιος είσαι εσύ που θα μου πεις πως κάνω λάθος;» «Τι ξέρεις, εσύ, από αυτά;»
Μπορεί να πέρασαν 200 χρόνια από τότε που ξέσπασε η Επανάσταση του 1821, όμως, αν και ελεύθεροι πλέον, δεν καταφέραμε να πορευτούμε μονοιασμένοι, εκτός από ελάχιστες φορές! Διχόνοια και αντιζηλίες που ξεκίνησαν πριν καλά καλά απελευθερωθούμε! «Αν μισούνται ανάμεσό τους, δεν τους πρέπει λευτεριά», διακήρυσσε με όλες του τις δυνάμεις ο εθνικός μας ποιητής, αλλά ποιος τον άκουγε!
Έτσι, με διαφωνίες, αντιπαραθέσεις, συνεχείς ανταλλαγές πυρών (άλλοτε μεταφορικά κι άλλοτε στην …κυριολεξία) πορευτήκαμε και πορευόμαστε χωρίς να βάζουμε νιονιό, αφούντουροι μια ζωή! Ποιος μας ξεσυνερίζεται, αλήθεια;
Τα καφενεία (έχω ξεχάσει, πότε πήγα για τελευταία φορά;) είναι –ακούμε λογής λογής πολιτικοί αναλυτές να λένε- «ο καθρέφτης της πολιτικής μας ζωής» που κάνει το μυαλό να …φυραίνει! Οι διαφωνίες των πολιτικών παρατάξεων για το ποια θα μας …σώσει καλύτερα περνούν στον απλό πολίτη που με τη σειρά του τις μεταφέρει στη δουλειά, στο σπίτι, στις δρόμοι, στα καφενεία (τι έπαθα σήμερα κι όλο τα καφενεία θυμάμαι;)
Βέβαια, οι πολίτες με τη σειρά τους ρίχνουν την ευθύνη στις «αντίθετες» παρατάξεις κι όχι σ’ αυτές που ψήφισαν! Οι «κυβερνητικοί» κατηγορούν την αντιπολίτευση ότι «παρέδωσε καμένη γη», ότι υπονομεύει τις προσπάθειες του πρωθυπουργού και των υπουργών και χωρίς δεύτερη σκέψη «λένε ναι σε όλα» όσα κάνει -ή δεν κάνει- η κυβέρνηση! Από την άλλη οι «αντιπολιτευόμενοι» ρίχνουν το φταίξιμο αποκλειστικά στην παράταξη που κυβερνά, επειδή όσα κάνει είναι «όλα στραβά κι ανάποδα» και για όσα δεν κάνει «κακώς αδιαφορεί και αμελεί» καταλήγοντας με τη σειρά τους σε ένα «όχι σε όλα» και …νίπτουν τας χείρας τους!
Κι έτσι όσοι πολίτες απολωλαμένοι παρακολουθούν –αβαρεσιά τους- τα τεκταινόμενα από τα κανάλια πληροφόρησης (τα γνωστά «Μαζικά Μέσα Εξημέρωσης»), είτε λένε ένα …οθωμανικό «σιχτίρ» είτε συνεχίζουν τις διαφωνίες στο δικό τους χώρο, ρίχνοντας –σώνει και καλά- το φταίξιμο στις άλλοι! Κι όπως θα έγραφε, αν ζούσε στις σημερινοί καιροί ο Σουρής:
«Πότε μας φταίει ο διάβολος και πότε ο Θεός,
αλλά ποτέ δεν είπαμε πως φταίει ο Ρωμιός»!
Έτσι …ρωμέικα τιμάμε την Επανάσταση του 1821 εξακολουθώντας να διαφωνούμε ακόμα και σ’ αυτό το …αυτονόητο, τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου!
«Ζήτω της Επανάστασης! Ζήτω και του Ρωμιού!»
Τι άλλο μπορούμε να πούμε;
Όχι, πέστε μου! Άδικο έχω;
Σας χαιρετώ όλοι και σας φιλώ
