Είναι γνωστό σε μικρούς και μεγάλους το αραβικό παραμύθι από την συλλογή «Χίλιες και μία νύχτες», παραμύθια γνωστά και ως της Χαλιμάς! Ο Αλαντίν, από τους βασικούς ήρωες , κάτοχος του λυχναριού, θα μπορούσε να ικανοποιήσει κάποιες επιθυμίες του! Έτσι και …έγινε!
Ασφαλώς θα αναρωτιέστε τι σχέση έχουν τα μαγικά λυχνάρια στην εποχή των υπολογιστών, του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης! Πρώτο και κύριο, διότι όλα τα αναφερόμενα -υπολογιστές κλπ- αποτελούν τα σύγχρονα «λυχνάρια», από τα οποία περιμένουμε να ικανοποιήσουν κάθε επιθυμία μας και να μας απαλλάξουν από τον κόπο να προσπαθούμε εμείς! Σκεφτείτε, σε πόσες περιπτώσεις ανατρέχουμε στους ΗΥ, στην τεχνητή νοημοσύνη περιμένοντας απάντηση, αν όχι και …λύση, στα καθημερινά προβλήματά μας! Μένουμε, λοιπόν, καθηλωμένοι μπροστά σε μία μικρή ή μεγάλη οθόνη με την ελπίδα ότι εκεί, όπως στο «μαγικό λυχνάρι», θα ξεπεράσουμε κάθε δυσκολία χωρίς κόπο και προσπάθειες!
Όμως, δεν είναι μόνο αυτά τα …σύγχρονα λυχνάρια από τα οποία έχουμε σταθερή εξάρτηση! Αν σκεφτούμε την ιεραρχία της σημερινής κοινωνίας, από τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς, τους βουλευτές, τους πολιτευτές, μέχρι τους δημάρχους των μικρών δήμων και τους προέδρους τοπικών κοινοτήτων, αλλά και τους απλούς εργαζόμενους ή τους «διευθύνοντες συμβούλους», θα διαπιστώσουμε πως καθένας από αυτούς αναζητεί ένα …μαγικό λυχνάρι που θα του επιτρέψει να πραγματοποιήσει τις φιλοδοξίες του! Αυτοί που έχουν οικονομική άνεση για να παραμείνουν βουλευτές ή και υπουργοί! Όσοι πάλι είναι εκτός βουλής θέλουν να καθίσουν στα βουλευτικά έδρανα, έτσι για έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν κι εκείνοι …οικονομική άνεση! Αμφιβάλλετε; Δείτε πόσα ακίνητα διαθέτουν οι «πατέρες του έθνους», αυτοί που προσπαθούν και αγωνίζονται για …το δικό μας καλό, εκτός εάν δεν προλάβουν, οπότε στις επόμενες εκλογές θα είναι στις προεκλογικές τους υποσχέσεις, αρκεί να ψηφιστούν και πάλι!
Με τις ίδιες φιλοδοξίες ξεκινούν και αιρετοί ή μέλλοντες αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αναζητούν κι αυτοί το …μαγικό λυχνάρι που θα τους επιτρέψει είτε να παραμείνουν στις πολυθρόνες τους είτε να αναρριχηθούν σ’ αυτές, όσοι δεν τους βοήθησε το λυχνάρι σε προηγούμενες εκλογές! Ρίξτε μια ματιά γύρω και θα συμφωνήσετε!
Μήπως υπάλληλοι και εργαζόμενοι δεν περιμένουν το …θαύμα από το μαγικό λυχνάρι για να αναδειχτούν σε καλύτερες θέσεις με καλύτερες οικονομικές αποδοχές;
Αφήστε τους επαγγελματίες, μικρούς, μικρομεσαίους και μεγάλους! Οι μεγάλοι για να γίνουν μεγαλύτεροι, οι υπόλοιποι για να τους φτάσουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται: Αναγνώριση λόγω της θέσης, οικονομική άνεση και ένα …όνομα στην κοινωνία που θα τους προφέρει την «καταξίωση» που πάντα λαχταράνε!
Δεν ξεχνάμε, ασφαλώς και εκείνους τους γονείς, ψάχνουν να βρουν το μαγικό λυχνάρι που θα βοηθήσει τα παιδιά τους να ανελιχτούν, να σπουδάσουν, να αποκτήσουν ένα όνομα που θα επιτρέπει μαμάδες και μπαμπάδες να διαλαλούν σε όλους, γνωστούς, συγγενείς, γείτονες και …όσους ζηλεύουν, πως το παιδί ή τα παιδιά τούς έβγαλαν ασπροπρόσωπους ! Τι μεγαλύτερη ικανοποίηση της φιλοδοξίας ενός γονιού, να βλέπει πως οι συμβουλές και η βοήθεια που ζήτησαν από το …μαγικό λυχνάρι υλοποιήθηκαν!
Τελικά, σε αυτή τη χώρα, μικροί και μεγάλοι, έπαψαν να «αγχώνονται» και αναζητούν καθένας το δικό του μαγικό λυχνάρι, σαν εκείνο του Αλαντίν, έτσι που να έχουν τη βεβαιότητα πως θα ικανοποιήσουν κάθε τους επιθυμία, χωρίς κόπο και αγωνία! Σε τέτοιο βαθμό, που πλέον χρησιμοποιούμε το όνομα «χώρα του …Ελαντίν» ελπίζοντας πως «κάτι» θα καταφέρουμε κι εμείς!
Όχι, πέστε μου! Άδικο έχω;
Σας χαιρετώ όλοι,
και σας φιλώ με αγάπη,
Μ. ΠΡΟΠΕΤΗΣ
