ΑΝ και έχουν περάσει πανω από τρεις μήνες από τη συνταξιοδότηση τού μέχρι τότε διευθυντή της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του Γενικού Νοσοκομείου Σύρου Βασίλη Παπαχριστόπουλου, δεν πρέπει να περάσει από τη Στήλη απαρατήρητη αυτή η αποχώρηση, αφού ο συγκεκριμένος νεφρολόγος υπήρξε στην πράξη και όχι στη θεωρεία «τύπος και υπογραμμός» ως άνθρωπος και ως γιατρός.
Ακούραστος, ευγενής, ευπροσήγορος, άριστος στην ειδικότητά του, σίγουρα σφράγισε με το έργο του μια ολόκληρη εποχή, αφού εκείνος ήταν ο πρώτος που τη λειτούργησε το 1998 και εργαζόταν επί 12ώρου βάσεως προκειμένου να λειτουργεί υποδειγματικά και να συγκεντρώνει μόνο ευνοϊκά σχόλια και εγκώμια. Δικαίως, λοιπόν, λίγο μετά τη συνταξιοδότησή του, το Σωματείο Νεφροπαθών Κυκλάδων του έστειλε επιστολή μέσω της οποίας εκφράζονται οι ευχαριστίες και οι ευχές του.
«Χάρη στο δικό σας όραμα, την επιμονή και τους κόπους σας, μια ζωτικής σημασίας ανάγκη για το νησί μας έγινε πραγματικότητα. Για εμάς τους ασθενείς, η Μονάδα αυτή δεν είναι απλώς ένας χώρος θεραπείας, αλλά ένας πνεύμονας ζωής που μας επέτρεψε να παραμείνουμε στον τόπο μας και κοντά στις οικογένειές μας, με αξιοπρέπεια και ασφάλεια. Σας ευχαριστούμε που δεν περιοριστήκατε στα στενά ιατρικά σας καθήκοντα, αλλά παλέψατε για να δημιουργήσετε κάτι που θα συνεχίσει να προσφέρει ακόμα και μετά τη δική σας αποχώρηση. Το ήθος και η αφοσίωσή σας αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους συναδέλφους σας», αναφέρεται -μεταξύ άλλων- στην επιστολή, η οποία τα λέει όλα και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
