ΔΙΠΛΩΜΑ ευρεσιτεχνίας πρέπει να δοθεί στον Λάκη. Θα μου πεις «Καλά, δίνονται διπλώματα ευρεσιτεχνίας στην απάτη και στους απατεώνες;». Τυπικά, όχι, αλλά ατύπως αυτά απονέμονται εξακολουθητικά σε καθημερινή βάση, ιδιαίτερα σε πολιτικούς. Διότι, αν δεν δοθούν τέτοια διπλώματα σ’ αυτούς, που εφευρίσκουν στης κάτω γης τα χώματα ψέματα, προκειμένου να μας πείσουν ότι η σελήνη μεσουρανεί το μεσημέρι, και υπάρχουν άνθρωποι που πείθονται, σε ποιους πρέπει να δοθούν, στους καντηλανάφτες της ενορίας;

 

Ο ΛΑΚΗΣ δεν είναι πολιτικός, αλλά θα μπορούσε να είναι. Το παιδί έχει όλα τα τυπικά προσόντα, με έφεση στο ψέμα και στην απάτη. Να σου εξηγεί γιατί πρέπει να του δανείσεις χίλια ευρώ, τα οποία ουδέποτε πρόκειται να στα επιστρέψει, να το ξέρεις εκ των προτέρων ότι θα σου τα φάει και να του τα δανείζεις, ε, αν αυτό δεν είναι προσόν για να σταδιοδρομήσει πολιτικά, τότε ποιο είναι; Να είμαστε και λίγο σοβαροί όταν μιλάμε για τον Λάκη, εντάξει;

ΒΕΒΑΙΑ, τα προσόντα του δεν έχουνε περάσει απαρατήρητα και δεν είναι λίγες οι φορές που του έχουνε κάνει πρόταση να αναμιχθεί στα κοινά και να θέσει υποψηφιότητα, αλλά ο Λάκης γυρίζει την πλάτη. «Αυτοί είναι ψιλικατζήδες στα ψέματα. Εγώ είμαι γεννημένος για μεγάλα πράγματα», λέει και οι άλλοι γελάνε. Είναι η μόνη αλήθεια που λέει ο Λάκης και οι άλλοι νομίζουνε πως είναι ψέμα. Κούνια που τους κούναγε.

ΔΙΟΤΙ ο Λάκης έχει φιλοσοφήσει τη ζωή διαφορετικά. «Ξέρεις πόσο εύκολο είναι να εξαπατήσεις έναν άνθρωπο;» «Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω κάνει διατριβή στο αντικείμενο αυτό ακόμα» «Για ρώτα και μένα να σου πω;» «Τι θα μου πεις;» «Πως ο κόσμος ψοφάει να τον δουλεύουνε. Το ‘φχαριστιέται, ρε παιδάκι μου. Το έχει στο αίμα του. Αν δεν τον δουλέψεις ψιλό γαζί, κάτι θα του λείπει. Θέλεις ένα παράδειγμα;» «Ε, μια που αρχίσαμε το σεμινάριο…» «Οι διαφημίσεις» «Μας δουλεύουνε οι διαφημίσεις;» «Ε, τι; Παιδιά είμαστε τώρα; Δες μια οδοντόπαστα. Μόνο καινούρια δόντια δεν σου λέει ότι θα βγάλεις. Την αγοράζεις. Ούτε το ένα δέκατο από αυτά που λέει δεν κάνει» «Τώρα που το λες… Κι αυτή που πήρα τελευταία και έλεγε πως θα μου βγάλει από τα δόντια την πέτρα…» «Στην έβγαλε;» «Αντίθετα, απλώθηκε σε όλα τα δόντια και τώρα μου κουνάνε τα μισά» «Πάλι καλά. Για σκέψου να σου κουνούσανε όλα!»

ΕΧΕΙ κάνει έρευνα το παιδί πάνω στο θέμα και δεν σηκώνει αντιρρήσεις επ’ αυτού. «Πάμε στο διαδίκτυο» «Τι έχει το διαδίκτυο;» «Εκεί είναι το φαΐ και εκεί γίνεται το φαγοπότι» «Πειράζει που δεν καταλαβαίνω;» «Όχι, βέβαια. Γιατί, αν καταλάβαινες εσύ και εκατομμύρια σαν και σένα, τι θα κάναμε εμείς, μυρμήγκια θα βόσκαμε ή θα κολλούσαμε μπρίκια;» «Είναι κακό να κολλάς μπρίκια;» «Όχι, αλλά είναι γελοίο να βόσκεις μυρμήγκια»

ΜΟΥ εξηγεί. «Πάρε παράδειγμα μια διαφήμιση για τις αιμορροΐδες, ας πούμε. Έχεις αιμορροΐδες;» «Γιατί πρέπει να έχω αιμορροΐδες;» «Γιατί, στατιστικά, έχει το 60% του πληθυσμού της γης» «Και εγώ γιατί να είμαι στο 60% που έχει;» «Βασικά δεν είναι αυτό το θέμα μας, αλλά τόσο σου κόβει» «Σαν προσβολή μου ακούστηκε αυτό» «Λοιπόν, η κρέμα “Πισινολούξ” θεραπεύει τις αιμορροΐδες» «Τι μου λες!» «Δεν το λέω εγώ, η διαφήμιση μέσα στο ίντερνετ το λέει» «Ε, να πάω να την αγοράσω» «Τσίμπησες κιόλας» «Δεν έχω τσιμπιές, συνήθως φαγούρα και κάψιμο έχω, αλλά αφού θα μου περάσουνε όλα, γιατί να μην τη δοκιμάσω;»

ΕΔΩ ο Λάκης γελάει σαρδόνια. «Πες ότι την παίρνεις. Δίνεις τα λεφτά σου και την αγοράζεις» «Μάλιστα» «Αλλά διαπιστώνεις ότι δεν σου κάνει τίποτα. Τι θα υποθέσεις;» «Ότι αυτή η αλοιφή ήτανε τελικά του κώλου» «Παρακάτω» «Παρακάτω είναι τα γόνατα» «Ρε, ποια γόνατα; Είδες πως εξαπατήθηκες, τι θα κάνεις;» «Τίποτα δεν θα κάνω. Σιγά, μην τρέχω στα δικαστήρια για μια αλοιφή του κώλου» «Α, γεια σου. Και μετά μου λες να γίνω πολιτικός της ξεφτίλας, όταν υπάρχουνε τόσα κορόιδα γύρω μου, όπως εσύ.  Έτσι σκέπτονται όλοι, σαν και σένα:  “Eγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα;”» «Τι σχέση έχουνε τα φίδια με την αλοιφή του κώλου;» «Αυτό να μου πεις. Γιατί, αν ήτανε διαφορετικά τα κορόιδα και δεν σκεπτότανε σαν κορόιδα, δεν θα υπήρχανε και οι έξυπνοι. Την αγοράζουνε, δεν τους κάνει τίποτα, γιατί δεν έχει τίποτα μέσα, αλοιφή για μετά το ξύρισμα είναι…» «Η αλοιφή του κώλου κάνει για μετά το ξύρισμα;» «Να σου πω, ειδικά εσύ, με το μυαλό που διαθέτεις, μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις και πριν από το ξύρισμα».

ΚΑΙ καταλήγει στο «ζουμί» όλης της φιλοσοφικής του ανάλυσης περί απάτης. «Έτσι που λες. Το καταπίνουνε αμάσητο το παραμύθι και έτσι τα οικονομάω εγώ» «Πώς τα οικονομάς εσύ; Τι σχέση έχεις με τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, τον παραμυθά;» «Ε, αφού εγώ πλασάρω την αλοιφή στο ίντερνετ, ποιος λες να τα οικονομάει, ο μανάβης της γειτονιάς; Λίγο μυαλό χρειάζεται, για να δουλεύεις τους άλλους που δεν έχουνε καθόλου» «Άρα, Λάκη, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως πρέπει να ασχοληθείς με την πολιτική» «Και γιατί πρέπει να ασχοληθώ με την πολιτική;» «Γιατί, τι νομίζεις, Λάκη; Και η πολιτική, όπως έχει γίνει, του κώλου είναι».

Ο Ρίμος