Η ΘΕΙΑ Φωτούλα. Που όταν τη βλέπεις και την ακούς αποκλείεται να συμφωνήσεις με εκείνο το γνωστό «Τα πάντα εν σοφία εποίησε». Ούτε με το άλλο γνωστό «Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα Σου». Θαυμαστά τα έργα Σου, εκτός αυτό της θείας Φωτούλας. Διότι αν η θεία Φωτούλα αποδεικνύει την σοφία του δημιουργού της τότε αποκλείεται να την έφτιαξε ο δημιουργός του ανθρώπινου είδους. Κι ας είναι με ένα θυμιατό στο χέρι (η θεία Φωτούλα) και ας αναστενάζει από το θυμίαμα ( ο Δημιουργός και εγώ).
ΝΑ κάθεσαι στο τραπέζι και εκεί που γεύεσαι την κρεατόσουπα, να σου αμολάει το ανομολόγητο. «Όταν πεθάνω να με αποτεφρώσετε και τη στάχτη μου να την ρίξετε στον κήπο». Πώς να πάει κάτω η κρεατόσουπα; Δεν πάει η ρημάδα. «Πρώτον δεν υπάρχει δυνατότητα αποτέφρωσης, θεία Φωτούλα, διότι δεν έχουμε ακόμα στην Ελλάδα αποτεφρωτήρια και δεύτερον, αν ρίξουμε τη στάχτη σου στον κήπο θα νομίσουνε πως φέραμε χώμα από το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα» «Γιατί;» «Γιατί μετά δε θα φυτρώσει ούτε αγριόχορτο» «Πάντα το έλεγα εγώ ότι φυτρώνεις εκεί που δε σε σπέρνουνε» «Μα ούτε εγώ θα φύτρωνα σε έναν κήπο που θα μπορούσε να βρικολακιάσει ακόμα και το μεσημέρι, θεία».
ΑΝΟΙΓΕΙ την εφημερίδα και μου δείχνει σε ένα σημείο. «Τι λέει εδώ;» «Τι λέει εκεί;» «Λέει ότι υπάρχει Αποτεφρωτήριο στην Ελλάδα για την αποτέφρωση νεκρών και μάλιστα με υπουργικές αποφάσεις. Προφανώς θα πρόκειται για υπουργούς του Υπουργείου Κηδειών» «Δεν υπάρχει Υπουργείο Κηδειών, θεία» «Κακώς. Με τέτοιο θάψιμο του ελληνικού λαού και να μην υπάρχει ένα αρμόδιο υπουργείο, να φροντίζει νομίμως να σε πληροφορεί πώς μπορείς να πεθάνεις μόλις πάρεις τη σύνταξη, παράλογο μου φαίνεται» «Τι σ’ έπιασε μεσημεριάτικα, θεία, και άνοιξες τέτοια συζήτηση; Δεν λυπάσαι που θα πάει χαμένη η κρεατόσουπα;»
ΤΗΣ κόλλησε η αποτέφρωση, πάει και τελείωσε. Δεν αλλάζει γνώμη με τίποτα. «Πώς εσύ, μια γυναίκα που κρατάει ένα θυμιατό όλη μέρα, θέλεις να αποτεφρωθείς; Αφού η εκκλησία είναι αντίθετη μ’ αυτό» «Είσαι σίγουρος; Ορκίσου» «Να σε θάψω» «Και γιατί είναι αντίθετη;» «Γιατί το λέει και η ίδια για τον άνθρωπο: χους η και εις χουναπελεύσει» «Ναι, αλλά λέει και το άλλο: σκωλήκων βρώμα και δυσωδία. Τι έχεις να πεις γι’ αυτό;» «Λέω να πάρεις την κρεατόσουπα από μπροστά μου γιατί θα δώσω μια στο πιάτο και θα το πετάξω από το παράθυρο».
ΕΚΕΙ, επιμονή, να μάθει περισσότερα για τα αποτεφρωτήρια νεκρών, με το ερωτηματικό γιατί να μην έχει και ο Δήμος Σύρου Ερμούπολης αποτεφρωτήριο στη Σύρο. «Τι δεν καταλαβαίνεις; Δεν γίνεται» «Μπα! Γιατί να μην δεχτεί εδώ ο δήμαρχος να κάνει αποτεφρωτήριο νεκρών;» «Γιατί να το δεχτεί;» «Γιατί, όπως γράφετε και ξαναγράφετε, τα έχει κάνει στάχτη και μπούλμπερη. Ένα αποτεφρωτήριο θα τον βλάψει;»
ΜΑΚΑΒΡΙΑ η συζήτηση, αλλά όταν η θεία Φωτούλα έχει φωτεινά διαλλείματα από το αλτσχάιμερ, είναι δύσκολο να βάλεις μαζί της. Άσε που κάνει και ωραία κρεατόσουπα. «Όταν πεθάνω και δεν έχει γίνει στη Σύρο να με πάτε ακόμα και στη Βουλγαρία. Έχω μάθει πως και εκεί έχει.» «Και θα σε πάω στη Βουλγαρία να σε αποτεφρώσω και μετά θα σε φέρω εδώ να ρίξω τη στάχτη σου στον κήπο; Είσαι με τα καλά σου θεία;» «Να σου πω, τώρα τελευταία έχω κάτι καούρες στο στομάχι, από τι λες να είναι;» «Δεν ξέρω, αλλά μάλλον, αφού είναι καούρες, το στομάχι σου προδιατίθεται για την αποτέφρωση. Μην του έρθει απότομα το κάψιμο και το βρει απροετοίμαστο». «Ωραία, πότε είπαμε ότι είναι η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, που θα παρελάσει και το σχολείο μου; Αλήθεια, θα μας αναγκάσουνε και φέτος να φορέσουμε την μπλε ποδιά στην παρέλαση και αυτή την άσπρη κορδέλα στα μαλλιά ή θα είναι προαιρετικό;»
ΕΚΑΝΑ τρεις φορές το σταυρό μου, γιατί το αλτσχάιμερ την ξαναθυμήθηκε την κατάλληλη στιγμή, οπότε έφαγα την κρεατόσουπα με την ησυχία μου όσο η θεία Φωτούλα έψαχνε στο μπαούλο να βρει την ποδιά και την κορδέλα για να παρελάσει την 28η Οκτωβρίου. Μάλιστα, έκαψα το ημερολόγιο τοίχου που είχε, μήπως έβλεπε ότι αργεί πολύ ακόμα η 28η Οκτωβρίου. Ε, κάτι έπρεπε να αποτεφρώσω, μετά από μια τέτοια συζήτηση.
Ο Ρίμος
