ΔΕΝ τον έχετε γνωρίσει, γι’ αυτό μην ανακατευόσαστε, ούτε να βάλετε το χέρι σας στο ευαγγέλιο για τον ξάδερφο τον Μάκη. Μην το βάλετε γιατί θα καείτε. Είναι αυτό που λένε «Όπου τον πιάσεις, καίγεσαι». Θα μου πεις, ξάδερφος και μιλάς έτσι; Ε, όταν τον γνωρίσετε ελάτε να μου ξανακάνετε αυτή την ερώτηση.
ΕΙΝΑΙ ο τύπος του ξερόλα. Τα ξέρει όλα εκείνος και οι άλλοι δεν ξέρουν τίποτα. Να τον έχεις μαζί σου και να εύχεσαι να τον πιάσουν αιχμάλωτο οι τζιχαντιστές. Τέτοιες ακραίες σκέψεις μέσα στο αυτοκίνητο και ενώ οδηγείς και σου έχουνε σπάσει τα νεύρα οι άλλοι οδηγοί στην παραλία που έχουνε αφήσει τα αυτοκίνητα διάσπαρτα, λες και οι δρόμοι κατασκευάστηκαν για να τους χρησιμοποιούνε μόνο εκείνοι.
ΚΑΙ ο Μάκης στον κόσμο του. «Θέλω να πάω στο φαρμακείο να πάρω ασπιρίνες. Σταμάτα εδώ» «Εδώ δεν μπορώ να σταματήσω» «Γιατί δεν μπορείς; Πώς σταματήσανε οι άλλοι;» «Σταματήσανε οι άλλοι γι’ αυτό σταμάτησε και όλη η κυκλοφορία. Αν σταματήσουμε κι εμείς, η ουρά θα φτάσει στον Κανάρη» «Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας λέει πως μπορείς να σταματήσεις αν υπάρχει ανάγκη» «Έχεις διαβάσει τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας;» «Όχι, αλλά τι σημασία έχει;» «Τότε δεν έπρεπε να δείχνουνε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, αν είχανε απορίες, θα δείχνανε εσένα. Μάκη, που δεν έχεις και δίπλωμα οδήγησης ούτε αυτοκίνητο» «Γιατί να έχω αυτοκίνητο, όταν έχουν οι άλλοι; Κορόιδο είμαι;»
ΤΟ βιολί του αυτός. «Πες ότι θέλω να κατουρήσω. Δεν θα σταματούσες;» «Πού θα κατουρούσες, έξω από την πρώην Πυροσβεστική;» «Κολλάς σε λεπτομέρειες. Αλλά σε βλέπω τόση ώρα πώς οδηγείς. Με τέτοια οδήγηση και τέτοιο ατζαμή οδηγό περιμένω εγώ να δείξεις κατανόηση όταν κατουριέται κάποιος;» «Θα το έχω υπόψη μου την επόμενη φορά, Μάκη, όταν χρειαστεί να σε πάρω με το αυτοκίνητο» «Και τι θα κάνεις;» «Θα σου περνάω ουροσυλλέκτη πριν ξεκινήσουμε».
ΑΣΕ πια όταν έρχεται στο σπίτι. Εκεί η ιδέα του τζιχαντιστή είναι μόνιμος κάτοικος στο μυαλό μου. «Τι κάνεις εκεί;» «Δεν βλέπεις, Μάκη; Βάφω» «Πώς βάφεις; Έτσι κρατάνε τη βούρτσα;» «Πώς την κρατάνε;» «Πόσο άσπρο έβαλες στο χρώμα;» «Δεν έβαλα χρώμα. Άσπρο είναι όλο» «Δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Μέσα στο άσπρο έπρεπε να βάλεις και λίγο κίτρινο για να κόψει και να δείχνει πιο χρώμα» «Εγώ θέλω να βάψω τον τοίχο άσπρο. Εσένα τι σε νοιάζει;» «Πώς δεν με νοιάζει. Σπίτι του ξαδέρφου μου είναι. Αν δε νοιαστώ εγώ ποιος θα νοιαστεί, ο γείτονας;» «Έχεις βάψει ποτέ σου τοίχο;» «Όχι, αλλά τι σημασία έχει;» «Σε έχει στείλει τελευταία κανείς στο διάβολο;» «Όχι, γιατί;» «Λέω, μήπως έχεις ξεχάσει το δρόμο και πρέπει να στον θυμίσουμε. Μην χαθείς στη διαδρομή και σε ψάχνουνε!»
ΜΗ σε δει να καταπιάνεσαι με κάτι, θα του πάει στραβά η μέρα αν δεν ανακατευτεί και δεν σε κάνει κουβάρι. «Έμαθα πως αρπάχτηκες με την κυρά Στρατούλα απέναντι» «Αρπάχτηκα. Εσένα πού σου κόβει τη μαγιονέζα;» «Εγώ δεν ανακατεύομαι σε ξένες υποθέσεις, αλλά δεν μπορώ και το άδικο» «Ποιος έχει άδικο;» «Εσύ, φυσικά» «Ξέρεις γιατί αρπαχτήκαμε;» «Όχι, αλλά ξέρω εσένα» «Την κυρά Στρατούλα την ξέρεις;» «Όταν ξέρω εσένα, δεν χρειάζεται να ξέρω καμιά κυρά Στρατούλα» «Το ξέρεις πως ρίχνει όλα της τα βρομόνερα μπροστά στην πόρτα μου και με έχει φάει η βρόμα, η μύγα και το κουνούπι;» «Έπρεπε να χειριστείς διαφορετικά το θέμα. Δεν το χειρίστηκες καλά. Διότι, από νομικής απόψεως…» «Έχεις σπουδάσει νομικά;» «Όχι, αλλά τι σημασία έχει;» «Έχεις δίκιο, δεν χειρίστηκα καλά το θέμα. Τώρα ξέρω πώς θα το χειριστώ. Θα της πω να μην πετάει τα βρομόνερα μπροστά στην πόρτα μου, θα της πώς να τα πετάει μπροστά από τη δική σου» «Μπα: Πώς σου ήρθε αυτή η φαεινή ιδέα;» «Ε, πώς; Εσύ με τις νομικές γνώσεις που διαθέτεις θα βρεις καλύτερο τρόπο να διαχειριστείς τα πράγματα» «Βρε, ας το διάολο από δω!» «Δεν ήξερα ότι ήθελες παρέα για να πας να τον βρεις. Αλλά και να πας, μέχρι και ο διάολος θα βρει το διάολο του με σένα» «Γιατί; Νομίζεις ότι θα με βάλει από κάτω; Ξέρεις τι διαόλου κάλτσα είμαι εγώ;» «Όχι δεν ξέρω, αλλά τι σημασία έχει;»
ΜΕΧΡΙ τώρα που μιλάμε δεν έχει πάει εκεί που τον στέλνω κάθε φορά και αυτό είναι που με βασανίζει και το μυαλό μου ξαναγυρίζει στους τζιχαντιστές, σαν την τελευταία μου ελπίδα να τον στείλουν στο διάολο και να μην χάσει το δρόμο.
Ο Ρίμος
