Είναι παρατηρημένο εδώ και πολλά χρόνια πως υπάρχει ένας «κανόνας» που υποδεικνύει, συχνά και επιβάλλει, το πώς ντυνόμαστε, πώς επιλέγουμε τροφές, πώς διασκεδάζουμε, πώς επιλέγουμε να ζούμε τη ζωή μας και γενικά πώς διαμορφώνουμε τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς μας τόσο ως τον εαυτό μας, όσο και προς τους άλλους ή -για να θυμηθούμε και τα παλιά συριανά- προς «τις άλλοι»!
Ιδιαίτερα, από τότε που η επικοινωνία με τους γύρω μας και με όλον τον κόσμο έγινε πιο εύκολη, πιο γρήγορη και πιο άμεση, οι πληροφορίες και οι λογής-λογής «κανόνες» που υποδεικνύουν και προσδιορίζουν τον τρόπο ζωής μας, αυτό που λέμε «μόδα» -άμεσα ή έμμεσα, συνειδητά ή ασυνείδητα- ορίζει και καθορίζει τον τρόπο που ζούμε και συμπεριφερόμαστε!
Δεν είναι σημερινό το φαινόμενο πχ να επιλέγουμε τον τρόπο που χτενίζουμε άντρες και γυναίκες τα μαλλιά μας! Το χτένισμα, αργά ή γρήγορα, επηρεάζεται από τη «μόδα», που κατά κανόνα μάς έρχεται «απέξω»! Θυμάστε, αλήθεια οι …λίγο μεγαλύτεροι το χτένισμα α λα Beatles; Τις μεγάλες φαβορίτες ή τα μακριά κι αχτένιστα μαλλιά;
Αντίστοιχες και οι μουσικές προτιμήσεις που κατά καιρούς επέβαλλε η «μόδα», μουσικά κομμάτια που γίνονταν συχνά οι «πρωταγωνιστές» στα πάρτυ των νέων! Να θυμίσουμε και τους …γιεγιέδες εκείνης της εποχής που επαναλάμβαναν τραγουδώντας και χορεύοντας ye-ye-ye;
Μήπως και τα ρούχα που φοράμε κατά καιρούς εξαιρούνται του κανόνα; Αυτά κι αν ακολουθούν υποχρεωτικά τη «μόδα»! Μία στενά ρούχα, μία φαρδιά, μία παντελόνια «καμπάνα», άλλοτε φούστες «μίντι», άλλοτε «μίνι» και … «σούπερ μίνι»! Ακόμη και όσοι αρνούνται να ακολουθήσουν τη μόδα, στην ουσία εξακολουθούν να εφαρμόζουν όσα η μόδα προηγούμενων χρόνων είχε …προτείνει!
Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι κάθε γενιά κατηγοράει την επόμενη ως «έξαλλη» ως προς το ντύσιμο, τις μουσικές προτιμήσεις και την γενική συμπεριφορά τους! Ακόμα και οι …τεντυμπόυς κάποιας εποχής, ήταν επηρεασμένοι από τη μόδα που έφερναν ή έμμεσα περνούσαν οι κινηματογραφικές ταινίες (κι αργότερα οι ταινίες κι οι σειρές της τηλεόρασης που ανέλαβε σύντομα τα ηνία στη διαμόρφωση όχι μόνο του τρόπου ζωής μας, αλλά και του τρόπου σκέψης μας)!
Βέβαια, κάθε φορά η «μόδα» διαρκούσε ένα διάστημα κι ύστερα έδινε τη θέση της σε «νέες ιδέες», «νέα μόδα»! Η φράση «μόδα είναι, θα περάσει» ήταν κανόνας δίχως εξαιρέσεις!
Ωστόσο, η τεχνολογία της επικοινωνίας στις ημέρες μας με τα έξυπνα τηλέφωνα, το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει μπει σε όλα τα σπίτια, σε βαθμό που καθημερινά διαμορφώνει τη συμπεριφορά, τις προτιμήσεις και τη σκέψη μικρών και μεγάλων! Η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι προβλημάτισε πολλούς για όσα «πρότυπα» παρουσιάστηκαν για …εντυπωσιασμό!
Νέες –σύγχρονες-μέθοδοι και είδη υποβολής και επιβολής τρόπου σκέψης παρουσιάζονται καθημερινά σε βαθμό που και ο Τζορτζ Όργουελ, ο οποίος το 1948 περιέγραφε τον «Μεγάλο Αδερφό» στο βιβλίο του «1984», να νιώθει κάπως σαν …πρωτόγονος μπροστά στην παγκόσμια κατάσταση που έχει διαμορφωθεί! Πρότυπα παρουσιάζονται και προβάλλονται, σπάνια θετικά, συχνά αρνητικά, που επηρεάζουν έντονα τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων που σε ένα βαθμό έχουν «θεοποιήσει» την τεχνολογία! Ας μην μιλήσουμε και για την τεχνητή νοημοσύνη, που είναι ακόμη στην αρχή, αλλά δεν θα αργήσει να αφαιρέσει από τον άνθρωπο την «κακή συνήθεια» να σκέφτεται!
Πλέον, δεν λέμε «μόδα είναι, θα περάσει», αλλά βλέποντας τη «μόδα» περισσότερο σαν …μπόρα, σύντομα θα αναρωτιόμαστε: «Μόδα είναι! Θα περάσει και πότε;»
Όχι, πέστε μου! Άδικο έχω;
Σας χαιρετώ όλοι και σας φιλώ
Μ. Προπέτης
