ΜΕΓΑΛΩΣΕ από 5 ετών στη Στέγη και σήμερα είναι 27. Που θα πει ότι τα «καλύτερά του» χρόνια τα έζησε στους χώρους της με τους ανθρώπους της.
ΌΠΩΣ αποδεικνύεται «ο άνθρωπός του» ήταν η Μαρία Φωστέρη.
ΛΙΓΟΥΣ μήνες μετά το θάνατό της ο Γ. Κ. υπογράφοντας ολόγραφα με τ’ όνομά του ως «παλιό παιδί της Στέγης Ανηλίκων», της έγραψε ένα γράμμα με μια ζωγραφιά και τίτλο «Λίγα λόγια σχετικά με τη συγχωρεμένη κ. Μαρία Φωστέρη»
«ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ για μένα η κ Μαρία ήταν κάτι σαν μάνα μου. Απ’ όταν πέθανε η μητέρα μου η κ Μαρία πήρε σχεδόν τη θέση της.
ΜΕ έπαιρνε τηλέφωνο πολύ συχνά να μάθει πως είμαι. Πάντα ρωτούσε αν αδυνάτισα, αν χρειάζομαι τρόφιμα, αν έχω δουλειά.
ΤΩΡΑ μου την πήρε και αυτήν ο Θεός και δεν έχω κανέναν!
ΤΗΝ κυρία Μαρία θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω ότι ήταν ένας Άγγελος – Ήρωας. ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ που πήγαινε στο γραφείο και κάποιος ήθελε την βοήθειά της, εκείνη ποτέ δεν έλεγε όχι (στα πλαίσια που δεν είχε τράπεζες).
ΌΤΑΝ πέθανε η θεία μου, η αδελφή της μητέρας μου, το καλοκαίρι του 2021, η κ Μαρία ήταν δίπλα μου.
ΕΙΔΙΚΑ όταν πέθανε η μητέρα μου το καλοκαίρι του 2022.
ΈΧΩ φοβερές τύψεις όταν έμαθα ότι η κ Μαρία πέθανε λίγο μετά τις γιορτές του 2023. Δεν την είχα πάρει να της πω χρόνια πολλά, ενώ είχα σκοπό να την έπαιρνα την πρωτοχρονιά του 2024, πράγμα που μετά φυσικά δεν γινόταν. Γιατί αν θυμάμαι καλά πέθανε δύο ή τρείς ημέρες πριν αλλάξει ο χρόνος. Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω. ΔΕΝ υπάρχει η κ Μαρία????
Ο Άγγελος πήγε στον «Άγγελο».
ΘΑ μου λείψεις κ Μαρία. Όχι επειδή πάντα νοιαζόσουν. Επειδή είχες ένα χαρακτήρα μάλαμα. Ο τρόπος που μιλούσες ήταν μαγικός.
ΚΑΛΟ Παράδεισο να έχεις, θα σε θυμάμαι ΠΑΝΤΑ!!!
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ!!!!
ΤΗ Στέγη Εφήβων κι Ανηλίκων τη ζήσαμε εν τη γενέσει της. Από τότε που η Μαρία Φωστέρη ως κοινωνική λειτουργός σκέφτηκε να ιδρυθεί ένα σπίτι για τα παραβατικά παιδιά του νησιού μας.
ΤΟΥΣ μικρούς Όλιβερ Τουίστ που έκλεβαν ένα καρβέλι ψωμί από το φούρνο για να φάνε. Και άλλους, οι οποίοι γενικά έκλεβαν γιατί δεν είχαν σπίτι, γιατί ήταν από διαλυμένες οικογένειες, γιατί δεν είχαν γονείς.
ΑΥΤΑ τα παιδιά που δεν πήγαιναν σχολείο και τριγύριζαν στους δρόμους κάνοντας διάφορα παραπτώματα για να καταλήξουν στα δικαστήρια και μετά στα αναμορφωτήρια.
ΤΟΤΕ ήταν που η Μαρία μαζί με την αείμνηστη Βιργινία Κατσιμαντή και την Άννα Βαφία αργότερα πρόβαλλαν το θέμα από την εκπομπή μου στον Δημοτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό ΚΟΣΜΟΣ 90 κι έγινε «χαμός» συμπαράστασης από σύσσωμο το συριανό λαό.
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ προσφέρονταν να βοηθήσουν στον εξοπλισμό μιας Στέγης. Ο Στρατός μας εξασφάλισε το φαγητό.
Ο κόσμος έδινε από αυτό που δεν είχε.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, εκπαιδευτικοί, κοινωνικοί λειτουργοί, και ψυχολόγοι εθελοντές .
ΈΝΑ πανέμορφο κύμα αλληλεγγύης που το προκάλεσε η Μαρία Φωστέρη η οποία βραβεύτηκε και από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας για την πρωτοποριακή ,για τον τόπο και την πατρίδα, αυτή δομή.
ΈΤΣΙ σώθηκαν εκατοντάδες παιδιά τα οποία πλέον βρίσκουν θαλπωρή, αγάπη και φροντίδα.
ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ, παντρεύονται , βαφτίζουν τα παιδιά τους με τη Μαρία μια νονά αναντικατάστατη να καυχάται για τα εγγόνια της .
ΈΦΥΓΕ ξαφνικά. Και λες και το διαισθανόταν, λίγο καιρό πριν μας αφήσει, μου τηλεφώνησε. Σπάνιο πράγμα για έναν άνθρωπο απίστευτα χαμηλών τόνων. Για κάποια η οποία ήταν πολύ φειδωλή στα λόγια και τις δηλώσεις.
ΈΤΣΙ μου είπε τις σκέψεις και τα σχέδιά της σε μια τελευταία συνέντευξη που παραμένει αδημοσίευτη.
ΜΕ τη μικρή αυτή αναδρομή γίνεται κατανοητή η απλοϊκή κατάθεση ψυχής του Γ. Κ. και η ανάγκη του να στείλει γράμμα στη «δεύτερη μάνα του».
Η Μαρία τώρα πλέον φωτίζει άλλους ουρανούς αλλά το έργο της, μας τη θυμίζει διαρκώς.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ απρόσκοπτα και προβλέπεται σύντομα να γίνουν εκλογές προκειμένου να αναδειχτεί νέο Διοικητικό συμβούλιο.
ΉΔΗ έχει προγραμματιστεί για τις 25 Μαΐου μια μεγάλη εκδήλωση σε συνεργασία με την ΕΠΑΨΗ αφιερωμένη στην Μαρία Φωστέρη.
ΓΙΑ την ΕΠΑΨΗ σημειώνω ότι πρόκειται για ένα εναλλακτικό μοντέλο παροχής ψυχιατρικής φροντίδας στην κοινότητα με βάση τις αρχές της Κοινωνικής Ψυχιατρικής και της Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης.
Η ιστορία της ταυτίζεται με την ιστορία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα και τον αγώνα για την κατάργηση των ψυχιατρικών ασύλων, την αποστιγματοποίηση της ψυχικής νόσου και τη φροντίδα των ατόμων που αντιμετωπίζουν ψυχοκοινωνικά προβλήματα με σεβασμό στα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια τους.
ΌΤΙ, δηλαδή, πέτυχε η Μαρία Φωστέρη στον τόπο μας έχοντας κοινό όραμα «κανένα παιδί σε ίδρυμα» και η ψυχική υγεία να γίνει προτεραιότητα για όλα τα κοινωνικά στρώματα, τους θεσμούς και τις κοινότητες.
