Αυτό το καλοκαίρι η τροχαία παρουσίασε δύο πρόσωπα.
Το ένα πρόσωπο ήταν αυτό της ανοχής σε ό,τι αφορούσε την παράνομη στάθμευση, αφού τα παράπονα επισκεπτών, σε σχέση με προηγούμενα χρόνια (προ κορωνοϊού), ήταν συγκριτικά λιγότερα.
Όχι ότι δεν υπήρξαν. Υπήρξαν και μάλιστα έντονα, όταν π.χ σε γάμους ή βαπτίσεις στον ιερό ναό του αγίου Νικολάου, οι κλήσεις σε σταθμευμένα αυτοκίνητα στον δρόμο πίσω από τον ναό προσκεκλημένων πήγαιναν σύννεφο, όπως σύννεφο πήγαιναν και οι διαμαρτυρίες εκείνων που καλούνταν να «πληρώσουν τη νύφη» μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Φυσικά η όποια ανοχή είχε άμεσα σχέση και με το τσουνάμι των αυτοκινήτων που κατέκλυσαν αυτό το καλοκαίρι τη Σύρο και με την υποτυπώδη υποδομή, όσον αφορά τους χώρους στάθμευσης, εκ των πραγμάτων δεν έμεινε ελεύθερη σπιθαμή εδάφους στην Ερμούπολη για στάθμευση, οπότε και η τροχαία έκανε τα «στραβά μάτια».
Το δεύτερο πρόσωπο ήταν η πανταχού απούσα τροχαία σε ώρες αιχμής, ιδιαίτερα κατά τις αφιξοαναχωρήσεις πλοίων, που οι κεντρικές οδοί Νικηφόρου Μανδηλαρά (από το ύψος του ΙΚΑ) και η Ηρώων Πολυτεχνείου (μέχρι τη διασταύρωση Άνω και Κάτω Μάννα στο στρατόπεδο) θύμιζαν την πάλαι ποτέ Πατησίων, με τα οχήματα τόσο στις οδούς αυτές όσο και στις παρόδους τους να κινούνται με ρυθμό χελώνας και εν μέσω καύσωνα.
Τέλος, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που επισήμαναν ότι, σε άλλα σημεία επιβαλλόταν στο ακέραιο η τήρηση του νόμου (σταθμευμένα οχήματα πίσω από τον ναό του αγίου Νικολάου) και σε άλλα υπήρχε κραυγαλέα ανοχή (σταθμευμένα οχήματα στην πλατεία Ρεθύμνη, μπροστά από την Αστυνομική Διεύθυνση (!) με απαγορευτικό σήμα στάθμευσης) με αποτέλεσμα την όποια δικαιολογημένη αγανάκτηση.
Καλό χειμώνα!
