Η συνέντευξή τους προκάλεσε  βαθιά αίσθηση. Δεν είναι εύκολο να διηγείσαι δημόσια τον αγώνα σου για να ζήσεις.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ και αντιπρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών και  Φίλων Κυκλάδων Δώρα Χαλκιά και Ανδριανή Στεφάνου, παρουσίασαν πρόσφατα στo ΛΟΓΟ τις υπηρεσίες του Συλλόγου, ζήτησαν να «έλθουν κοντά τους φίλοι και πάσχοντες» συγκίνησαν με την εκμυστήρευση των σκέψεών τους και άφησαν μια γλυκιά ελπίδα για ένα ποιοτικότερο αύριο με το όραμά τους να ιδρυθεί στο γενικό νοσοκομείο Σύρου ογκολογικό τμήμα που να εξυπηρετεί το νομό μας.

ΓΙΑ ΝΑ ΙΔΡΥΘΕΙ ένας τέτοιος σύλλογος σε μια μικρή κοινωνία χρειάζεται γενναιότητα, αλλά όταν παλεύεις με το «θεριό» είναι σταγόνα στον ωκεανό και όσοι γνωρίζουν την Ανδριανή κατανοούν τι σημαίνει αυτός ο δρόμος για μια δυναμική γυναίκα που δίνει αφοσιωμένα τη δική της μάχη με αισιοδοξία και δύναμη.

ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ αλήθεια η περιγραφή  των συναισθημάτων τής στιγμής των αποτελεσμάτων που μένει  βαθιά καρφωμένη στην καρδιά και το μυαλό.

Η ΖΩΗ ΠΡΙΝ από την ανακοίνωση και η ζωή μετά. «Αυτό που χρειάζεται, όταν μαθαίνεις για πρώτη φορά ότι έχεις καρκίνο, είναι να κάνεις θετικές σκέψεις, να έχεις ελπίδα για το καλύτερο και να μην τα παρατάς. Θέλει δύναμη γιατί δεν είσαι πάντα δυνατός και λυγίζεις μερικές φορές… Αλλά ξανασηκώνεσαι πάλι».

ΠΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ νιώθουν πως καταρρέει ο κόσμος, σπάνε όλα μέσα τους, και μετά, όταν  καταλαγιάσει το συναίσθημα και η λογική  πάρει το χώρο της λένε «θα το παλέψω, με όλες μου τις δυνάμεις».

«ΘΕΛΕΙ ΑΓΑΠΗ από το περιβάλλον σου», λέει η Ανδριανή «θέλει να έχεις καλούς φίλους και να ξέρεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε νοιάζονται για να παίρνεις κουράγιο και να προχωράς. Θέλει να αγωνίζεσαι, διαφορετικά, αν σε πάρει από κάτω, το έχασες το παιχνίδι. Εγώ έτσι έχω μάθει να ζω όταν ξεκίνησα αυτόν τον αγώνα: Να λες ζω και πάμε για την επόμενη μέρα…».

ΕΙΝΑΙ άδικο πράγματι όταν στον δύσβατο δρόμο των χημειοθεραπειών γνωρίζεις ανθρώπους που «φεύγουν».

ΌΜΩΣ τις απώλειες  οφείλεις  να τις βάλεις κάτω από το χαλάκι και να εστιάσεις στον δικό σου αγώνα. Να κάνεις ανακατατάξεις και να λες  «με τι πράγματα ανησυχούμε οι άνθρωποι, σε τι δίνουμε σημασία»;

ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ το επίμονο φλερτ με τον θάνατο  να πιστέψεις ότι θα γυρίσεις στις ασχολίες σου. Η πίστη σώζει!

ΟΙ ΔΥΟ ΚΥΡΙΕΣ του συλλόγου με τις  εξομολογήσεις τους έδωσαν κουράγιο σε πολλούς.

ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΑΣΘΕΝΕΙΣ να σκέπτονται ότι κάθε στιγμή τού αγώνα τους, κάθε απώλεια θα συμβολίζει πάντα τη νίκη  τους έχοντας δίπλα τους  αγαπημένους τους. Είναι σπουδαίο να δέχονται βροχή αγάπης.

ΕΚΕΙ ΜΕΤΡΙΟΥΝΤΑΙ και οι… αγαπημένοι πόσο αγαπημένοι είναι και πόσο ησυχάζουν «το λύκο»  που πάντα φωνάζει και αναρωτιέται «γιατί».

Η ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ λειτουργεί απενοχοποιητικά. Η επαφή με συμπάσχοντες αποκαλύπτει πως δεν είναι οι μοναδικοί και έτσι γίνεται ανταλλαγή  ενέργειας και συναισθημάτων.

ΕΙΔΑΜΕ στο Facebook ασθενείς που ξύρισαν το κεφάλι τους  για να δηλώσουν πως η ομορφιά είναι εσωτερική υπόθεση και πώς δεν πρέπει να φοβούνται τις χημειοθεραπείες.

«ΚΙ ΕΜΕΙΣ χρειαζόμαστε βοήθεια από παντού» είπε η πρόεδρος και η αντιπρόεδρος  έκανε έκκληση προς τους ασθενείς να έρθουν στον Σύλλογο και  όλοι μαζί να αγωνιστούν.

ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ και οικονομική ανακούφιση.

ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ψυχολογική υποστήριξη σε ασθενείς και τις οικογένειές τους μέσω του προσωπικού τού Νοσοκομείου.

ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΝΟΥΝ γραφειοκρατική δουλειά για εκείνους που δεν μπορούν μόνοι τους και παρέχουν δωρεάν διαμονή μέσω της οργάνωσης «ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ», για όσους ασθενείς πρέπει να μείνουν στην πρωτεύουσα.

ΜΑΣ ΜΕΤΕΔΩΣΑΝ πως, αν αντιμετωπίσει κανείς τον εαυτό του με ειλικρίνεια και σεβασμό, έτσι θα τον αντιμετωπίσουν και  οι άλλοι.

 Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥΣ να μετουσιώσουν  όλη  την εμπειρία και την αγάπη που εισπράττουν σε  προσφορά,απογειώνει.

ΑΥΤΟΣ ο  σύλλογος εγείρει συνειδήσεις.

ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΕΙ ξεχασμένα  από καιρό συναισθήματα.

 ΑΝΑΔΥΕΙ τον εθελοντισμό και την ευεργεσία.

ΟΔΗΓΕΙ στην πεμπτουσία του ουμανισμού «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται».

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ των εν Αθήναις εθελοντριών Μαίρης Αφεντούλη και Κατερίνας Συκουτρή, ζητά μιμητές.

ΕΚΕΙΝΟ που κυριολεκτικά εντυπωσιάζει είναι: «Η λειτουργία Ογκολογικού Τμήματος στο Γενικό Νοσοκομείο Σύρου που θα ανακουφίσει σε μεγάλο βαθμό εκατοντάδες ασθενείς από τα νησιά των Κυκλάδων»!

ΈΝΑΣ ΜΕΓΑΛΕΠΗΒΟΛΟΣ στόχος, αν σκεφτούμε τα οικονομικά μεγέθη πάνω στα οποία στηρίχτηκε η διοικήτρια του Νοσοκομείου η οποία κάθε άλλο παρά ενθαρρυντική  ήταν βασιζόμενη στη μη πρόβλεψη του οργανισμού του ιδρύματος για Ογκολογικό Τμήμα, και φυσικά στα κόστη.

ΣΕ ΑΥΤΗΝ την εξέλιξη αναμενομένη ήταν η απάντηση των μελών του προεδρείου.

Όταν έχεις περάσει από την κάμινο της κολάσεως του καρκίνου, δεν απογοητεύεσαι.

ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ της ύπαρξης του συλλόγου Καρκινοπαθών: «Δεν θα τα παρατήσουμε εδώΘα απευθυνθούμε όπου μπορούμε, είτε στον Δήμο, είτε στην Περιφέρεια, είτε στον Ιατρικό Σύλλογο και σε όλους τους βουλευτές των Κυκλάδων, έτσι ώστε – σε συνεργασία με άλλους ενδιαφερόμενους φορείς και επιφανείς δημότες και ευεργέτες του νησιού – να μπορέσουμε στο μέλλον να κάνουμε πραγματικότητα το όραμα και απαίτηση χιλιάδων ασθενών»

ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ το μεγαλείο της ευεργεσίας.

Ο εφοπλιστής Αντώνης Κομνηνός θεωρείται ο ευεργέτης τους. Διαρκής είναι η  οικονομική του στήριξη.

Η ΕΥΕΡΓΕΣΙΑ είναι επίκαιρη.

ΠΡΙΝ μερικές μέρες διεξάχθηκε στη Σύρο πολιτιστικό συμπόσιο σχετικά με  τις σχέσεις Δωδεκανήσων – Κυκλάδων. Σε κάποια ενότητα, ομιλήτρια ήταν η πρώην δημοτική σύμβουλος Άννα Βαφία η οποία ανέπτυξε το θέμα των σχέσεων «Σύρου- Κάσου».

 ΘΕΜΑ,που ανέδειξε μετά από έναν αιώνα, την αξία της ευεργεσίας.

ΧΑΡΙΝ και αυτής, δημιουργήθηκε από το πουθενά η Ερμούπολη που οικονομικά και πολιτιστικά θαυματούργησε και κυριάρχησε σε όλη τη χώρα καλύπτοντας  χάσμα πεντακοσίων χρόνων.

ΙΔΙΩΤΕΣ μέσα σε πενήντα χρόνια  έκτισαν το πρώτο νοσοκομείο, το πρώτο τυπογραφείο, το πρώτο εργοστάσιο, το πρώτο θέατρο, την πρώτη βιβλιοθήκη στην Ελλάδα.

ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ βρέθηκε η κοινωνική συνείδηση: Ταμεία Ασφάλισης και Αλληλοβοήθειας, Σχολεία, Βιβλιοθήκες, Ιδρύματα – Γηροκομεία, Πτωχοκομεία, Ορφανοτροφεία, Νοσοκομεία – και όλα αυτά χωρίς βοήθεια από το κράτος.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ  ένα τόπο που δεν ξανάγινε στην Ελλάδα και πιθανότατα σε όλο τον κόσμο.

ΑΠΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ οι εφοπλιστές  αδελφοί Ρεθύμνη που μας άφησαν κληρονομιά -εκτός όλων των άλλων-το φιλανθρωπικό ίδρυμα «Κασίων» στο οποίο διέθεσαν όλο τους τον πλούτο, για να είναι αρωγό στην υγεία των συνανθρώπων μας.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ δώρο που θα μπορούσαν να προσφέρουν με την παροχή ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης.

ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ μας οφείλει τη δημιουργία του στα κεφάλαια από τα κληροδοτήματα του Ιωάννη Βαρδάκα και Σταμάτη Πρώιου, στο τέλος της δεκαετίας του 1950.

ΑΠΟΤΕΛΕΙ συνέχεια του πρώτου στην Ελλάδα οργανωμένου νοσοκομείου που κτίστηκε στη Σύρο το 1825-1826 από τον αείμνηστο Ρόδιο αρχιτέκτονα Γεώργιο Μηλιώνη ο οποίος έθεσε το θεμέλιο λίθο και διέθεσε την περιουσία του για το σκοπό αυτό αλλά και με συνεισφορές των κατοίκων του νησιού.

ΣΗΜΕΡΑ διαθέτει χειρουργεία, ανακαινισμένους θαλάμους, μηχανήματα,  ενδοσκοπικές – λαπαροσκοπικές, της ορθοπεδικής, της οφθαλμολογίας, της ωτορινολαρυγγολογίας, της ουρολογίας και της γυναικολογίας, μικροβιολογικά εργαστήρια, ακτινολογικά μηχανήματα, μαστογράφο, αξονικό τομογράφο, υπερηχοτομογράφο, μετρητή οστικής μάζας, κά, ορισμένα εκ των οποίων οφείλονται σε ευεργέτες.

ΤΟ κυριότερο όλων είναι ότι το Τμήμα Τεχνητού Νεφρού εξυπηρετεί το νομό.

ΤΗΝ οικονομική ένδεια της πατρίδας μας την έχουμε άπαντες βιώσει.Όπως άπαντες είμαστε εν δυνάμει καρκινοπαθείς.

ΣΗΜΕΡΑ οι δικοί μας πάσχοντες κοιτούν τον καρκίνο στα μάτια,  δεν παζαρεύουν  τη ζωή και παράλληλα  με τον αγώνα τους  για αυτήν, χτίζουν το μέλλον του τόπου ζητώντας ογκολογικό τμήμα που θα προσφέρει στους καρκινοπαθείς  Κυκλαδίτες ποιότητα ζωής.

 ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ και οικονομικά εύρωστοι του τόπου μας συχνά νοηματοδοτούν την παρουσία τους με δείγματα μεγαλοψυχίας, υπέρβασης του «εγώ» και  αλτρουισμού.

ΣΤΟΝ τόπο μας  ανά τους αιώνες οι υψηλές αξίες συνυφαίνονται στενά με την ταυτότητα της φιλανθρωπίας.

 Η δημιουργία ογκολογικού τμήματος εξαρτάται τόσο από αυτούς όσο και από τη φτωχή Ελλάδα. Τώρα είναι η ώρα για ένα θαύμα. Παλαιότερα οι ευεργέτες έκτιζαν ολόκληρα κτήρια. Σήμερα ζητείται ένα τμήμα κτηρίου.

Η διάθεση χρηματικών ποσών, για ένα τόσο υψίστης σημασίας κοινωφελές έργο, θα συνεχίσει την παράδοση εμπράκτως της  φιλοπατρίας και της αγάπης στον συμπατριώτη.

ΜΙΑ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ θα δεσπόζει στη συριανή γη αγέρωχη, μεταλαμπαδεύοντας αιωνίως τον ψυχικό πλούτο αυτών των ανθρώπων, τα ευγενή συναισθήματά τους για την ανθρώπινη ψυχή και την γενναιοδωρία τους προς τον συριανό πολιτισμό.

Ε ΝΑΙ!  Ζητούνται Ευεργέτες!