1

Απ΄όλες τις γυναίκες της ζωής μου

μόνο η θάλασσα μ’ απάτησε

Μ΄ έναν ανώνυμο στο πέλαγό μας

ναυαγό.

 

Από τις ντάπιες τη σημαδεύω

για εκδίκηση

και πάντα αστοχώ.

2

Η υπόθεση της θάλασσας πήρε

απρόσμενη τροπή όταν

προσφέρθηκε για προσάναμμα

να φωτιστεί ο τόπος.

 

Οι άρχοντες με τα γυμνά κρανία

αρνήθηκαν την πρόταση

-κατηγορήθηκε για μοιχεία-

Κι αυτή στο σίγουρο βυθό

βούτηξε με κρότο.

3

Οι καλεσμένοι μπαινοβγαίνουν αιώνες

νοτισμένοι

Κι όλοι την καλούν σπαρακτικά

να γυμνωθεί μιά στάλα.

Να ξαναπροσφερθεί.

 

Μαζί μ’ αυτούς κι εγώ

Ο Απατημένος.

Αντώνης Μπουντούρης