Η απίθανη περιπέτεια που έζησε ο κ. Α.Τ. τις ημέρες του Πάσχα είναι κάτι που δεν θες να ζήσει κανένα νοικοκυριό, καθώς ένας φραγμένος αγωγός της αποχέτευσης της ΔΕΥΑΣ, επί της οδού Καποδιστρίου στην Ερμούπολη, ωθούσε τα λύματα προς το εσωτερικό του σπιτιού του, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει ένα ανεξέλεγκτο πρόβλημα τέτοιου είδους μέσα στην Μεγαλοβδομάδα.

Κι ενώ αναγκάστηκε να υποστεί όλη αυτή την κατάσταση και να ξοδέψει χρήματα για την χρήση υπηρεσιών ιδιώτη υδραυλικού, δεν ζήτησε καμία αποζημίωση από την ΔΕΥΑΣ, παρά μόνο την φροντίδα να υπάρχει κάποιο διαθέσιμο προσωπικό ασφαλείας για τέτοιες περιπτώσεις που δικαιολογούν όντως τον χαρακτηρισμό «έκτακτες καταστάσεις».

«Ήταν Μ. Πέμπτη απόγευμα όταν διαπιστώσαμε ότι μέσα από τα σιφώνια του μπάνιου ανέβλυζαν ακάθαρτα νερά. Στην αρχή, δεν το πήραμε πολύ σοβαρά, νομίζοντας ότι με προσωπική εργασία και βάζοντας ένα tuboflo όλα θα λειτουργούσαν σύντομα και καθαρά, πράγμα όμως αδύνατον. Τότε κάλεσα υδραυλικό ο οποίος διαπίστωσε ότι το φράξιμο ήταν έξω από το σπίτι και ότι ήταν δουλειά του Δήμου και όχι  εκείνου. Τότε άρχισε και το μεγάλο πρόβλημα.

Πήρα τηλέφωνο στην υπεύθυνη υπηρεσία του Δήμου, την ΔΕΥΑΣ, και έσπασα τα μούτρα μου διότι το τηλέφωνο δεν απαντούσε μονίμως.

Αναγκάστηκα να πάω ο ίδιος στην ΔΕΥΑΕ που είναι στην παλιά αφαλάτωση το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, ωστόσο τα γραφεία ήταν κλειστά και δεν υπήρχε ούτε ένα άτομο ως προσωπικό ασφαλείας, παρά μόνο μερικά άτομα της ύδρευσης τα οποία μου δήλωσαν αναρμόδια. Τότε τους ζήτησα ένα άλλο τηλέφωνο, μήπως αυτό τυχόν απαντήσει, ωστόσο και πάλι τα ίδια άτομα μου δήλωσαν άρνηση ως προς το τηλέφωνα της ΔΕΥΑΕ.

Εν τω μεταξύ, ήταν Μεγάλη Παρασκευή και τα λήμματα έβγαιναν και από τα δυο σιφώνια και παρόλο ότι τα είχα ταπώσει και είχα βάλει πάνω τους βαριά αντικείμενα για να μην βγαίνουν τα λήμματα μέσα στο σπίτι, ωστόσο – από την μεγάλη πίεση του νερού δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να τα μαζεύουμε λίγα – λίγα, τα βάζαμε σε έναν κουβά και τα πηγαίναμε στον οχετό που ήταν στον δρόμο.

Μέχρι το Μεγάλο Σάββατο εξακολουθούσε αυτή η κατάσταση, ενώ συγχρόνως έπαιρνα τηλέφωνο και δεν μπορούσα να βρω λύση. Δεν ήξερα πού να απευθυνθώ. Ώσπου κάποιος μου πρότεινε να πάρω τηλέφωνο ένα πολιτικό πρόσωπο (γυναίκα) και της είπα το δράμα μας κι έτσι μου έδωσε να πάρω τηλέφωνο τον πολιτικό προϊστάμενο της Υπηρεσίας, ο οποίος μου είπε να κάνω υπομονή και ότι θα έλθουν εντός της ημέρας να το ξεφράξουν. Πλην, όμως, έως ότου τα γρανάζια της γραφειοκρατίας κινηθούν, το Μεγάλο Σάββατο, το βράδυ, το σπίτι ήταν μέσα στις ακαθαρσίες.

Τελικά, την Κυριακή του Πάσχα, κατά τις 08.30 το πρωί, έφτασε ένα αυτοκίνητο με το συνεργείο της Υπηρεσίας και δόθηκε τελικά τέλος στο πρόβλημα, αφού πρώτα έλαβαν γνώση «γνωστοί και άγνωστοί» της υπόθεσης.

Όλη αυτή η περιπέτεια που ζήσαμε με κάνει και ρωτώ; Υπάρχει σε κάθε ευαίσθητη Υπηρεσία του Δήμου όπως η ΔΕΥΑΣ, υπεύθυνο προσωπικό ασφαλείας που σε περίπτωση ανάγκης να επιλαμβάνεται του προβλήματος και να μπορεί να ενεργεί αναλόγως; Δεν θα έπρεπε και οι υπεύθυνοι των Υπηρεσιών να ορίσουν ένα διαθέσιμο τηλέφωνο προς τους δημότες για περίπτωση ανάγκης ώστε να ενεργεί η Υπηρεσία αναλόγως;», διερωτάται ο κ. Τ.