Άοκνες προσπάθειες, εδώ και 16 χρόνια, για τη δημιουργία ΔΗΠΕΘΕ (Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο) στις Κυκλάδες, καταβάλλει ο συριανός ηθοποιός Βασίλης Βελούδος: «Ουσιαστικά τα ΔΗΠΕΘΕ είναι ο μόνος τρόπος το Υπουργείο Πολιτισμού να χρηματοδοτεί την Περιφέρεια ως προς τον Σύγχρονο Πολιτισμό. Το ΥΠ.ΠΟ. καλεί τους φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης να συστήνουν τέτοιες δημοτικές επιχειρήσεις ώστε να έχει τη δυνατότητα να δίνει αυτή τη χρηματοδότηση», τονίζει, σημειώνοντας ότι στην πλήρη ακμή του θεσμού ο αριθμός τους είχε ανέλθει σε 16. Η κρίση, όπως τονίζει, απέδειξε την ανθεκτικότητα του, καθώς έκλεισαν μοναχά δύο ΔΗΠΕΘΕ (Ρόδου και Χίου), γεγονός που έθεσε το Νότιο Αιγαίο ουσιαστικά ως τη μόνη περιοχή που δεν διαθέτει ΔΗΠΕΘΕ.

Άντεξε ο θεσμός στην οικονομική κρίση

Ο κ. Βελούδος  κάνει γνωστό ότι κάθε ΔΗΠΕΘΕ, στην προ κρίσης εποχή, λάμβανε ετησίως το ποσό των 200-250.000€, το οποίο μεσούσης της κρίσης συρρικνώθηκε στα 30.000€: «Αυτή τη στιγμή είμαστε στα 70-90.000€» τονίζει, εκφράζοντας την άποψη  ότι η Περιφέρειά μας  είναι κρίμα να χάνει αυτά τα χρήματα, όταν μάλιστα προ ημερών η υπουργός πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ανακοίνωσε ότι το 2020 θα ανακηρυχτεί έτος «Μελίνας Μερκούρη» και – λόγω του ότι τα ΔΗΠΕΘΕ είναι δημιούργημά της – θα ενισχύσει την χρηματοδότησή τους.

Στο ερώτημα κατά πόσο έχει προβεί σε συναντήσεις με δημάρχους και στελέχη τοπικών πολιτιστικών  φορέων, απαντά ότι ήδη έχει υπάρξει μια  πρώτη επαφή με τον χωρικό αντιπεριφερειάρχη Κυκλάδων Γιώργο Λεονταρίτη, δύο με τον δήμαρχο Σύρου – Ερμούπολης Νίκο Λειβαδάρα και μια σύντομη συνάντηση με την αντιδήμαρχο Πολιτισμού – Τουρισμού Αλίκη Λεονταρίτη, με τον εντεταλμένο Σύμβουλο Πολιτισμού της Περιφέρειας, με συνεργάτες του Δήμαρχου Μυκόνου, τους δήμαρχους Φολεγάνδρου, Ίου, Μήλου και Άνδρου, καθώς και ότι βρίσκεται σε επικοινωνία με προσωπικότητες  που ασχολούνται με τον πολιτισμό στην Σαντορίνη αλλά και με ανθρώπους του πολιτισμού της Σύρου:

«Θεωρώ  ότι η Μύκονος, η Σαντορίνη και η Σύρος θα πρέπει να είναι τα νησιά που θα έχουν τον κύριο λόγο και την μεγαλύτερη οικονομική στήριξη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα είναι πολύ σημαντική η συμμετοχή και των υπόλοιπων νησιών με μικρότερα ποσά. Με την έννοια, ότι, αν δεν υπάρχει αυτή η οικονομική συμμετοχή, δεν μπορεί να διασφαλιστεί η παρουσία του θεάτρου σ’ αυτά τα νησιά.

Σκοπός μας, λοιπόν, δεν είναι να έχουμε ένα κατ’ όνομα ΔΗΠΕΘΕ Κυκλάδων»,  υπογραμμίζει.

Μέγιστο κριτήριο οι υποδομές και όχι το χρήμα

Συνεχίζοντας, κάνει σαφές ότι απώτερος στόχος αυτή τη στιγμή είναι το θέμα να τεθεί προς συζήτηση σε όσο περισσότερα Δημοτικά Συμβούλια γίνεται προκειμένου να αποφασίσουν αν θέλουν να συμμετέχουν σε αυτό το εγχείρημα και  ακολούθως με ποιο ποσό θέλουν να συμβάλουν. Η ίδια διαδικασία – όπως τονίζει – πρέπει να ακολουθηθεί τόσο στο Περιφερειακό Συμβούλιο όσο και στο Διοικητικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κυκλάδων: «Αφού δούμε ποιοι Δήμοι είναι θετικοί, και με ποια ποσά, και εφόσον φτάνουμε ένα ποσόν της τάξεως των 150-200.000€ ετησίως, θα προχωρήσουμε.  Οι Δήμοι υποχρεούνται να συμβάλουν με το ίδιο ποσό που χορηγεί το Υπουργείο. Αυτή τη στιγμή είναι στα 90.000. Επειδή όμως το ΥΠ.ΠΟ επιθυμεί να επανέλθει στα ποσά που δινόταν προ κρίσης, θεωρούμε το προτεινόμενο ποσό των 200.000€  μια ρεαλιστική πρόταση».

Ο ίδιος  εκτιμά ότι τα νησιά Μύκονος, Σαντορίνη και Σύρος δύνανται να συμμετέχουν με 50.000€ έκαστο, και με άλλες 50.000€ (συνολικά) η Περιφέρεια, η ΠΕΔ και τα λοιπά νησιά, με το συνολικό ποσό να αποτελεί μια ρεαλιστική βάση.

Όπως υπογραμμίζει, η οικονομική συμβολή του κάθε Δήμου θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για το πού θα δημιουργηθεί η έδρα, ωστόσο όπως διευκρινίζει θα ληφθούν υπόψη και άλλες παράμετροι: «Σαφώς ένα θέατρο χρειάζεται και μια μόνιμη στέγη. Η δική μου πρόταση, αν και θα στενοχωρήσω τον Σύλλογο Λαζαρέττων, είναι το θέατρο «Ευανθία Καΐρη».

Με τη συνεργασία της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου θα πρέπει να προταθεί μια μελέτη με ταπείνωση της υπερυψωμένης σκηνής, με μια κερκίδα, με ηλεκτρικό πίνακα πάνω από τις τουαλέτες, ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και προβολείς, ώστε ο χώρος να πληροί  τις απαιτούμενες προδιαγραφές… Τα πρώτα χρόνια, ο θεσμός αυτός θα πρέπει να δει το θέμα των υποδομών. Πως, με τεχνογνωσία, ακόμα και μια τάξη σχολείου με πολύ λίγα χρήματα και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να μεταμορφωθεί σε ένα μικρό θέατρο». Ξεκαθαρίζει δε ότι αν και το ποσό της χρηματοδότησης από τον εκάστοτε Δήμο αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην επιλογή της έδρας, εξίσου σημαντικό είναι το κτηριακό: «Αν ο Δήμος Μυκόνου δίνει 100.000€ κι ο Δήμος Σύρου Ερμούπολης 50.000€, δεν μπορείς να μην το λάβεις υπόψη σου αυτό. Απ’ την άλλη, όμως, αν λάβεις υπόψη ότι το «Γυπάρειο» είναι ένας χώρος με πολλά προβλήματα, θα πρέπει να λάβεις υπόψη και το κτηριακό και όχι μόνο το οικονομικό σκέλος».

Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, αν όλα πάνε κατ’ ευχή,  θα δημιουργηθεί αρχικά μια δημοτική επιχείρηση με την επωνυμία «Δημοτικό Θέατρο Κυκλάδων», με αριθμό μελών ανάλογα με τη χρηματοδότηση και προκήρυξη από το Δ.Σ. θέσης Καλλιτεχνικού Διευθυντή. Όταν η επιχείρηση αυτή καταφέρει να πληροί όλες τις προϋποθέσεις του νόμου, θα προχωρήσει στην υποβολή αιτήματος στο ΥΠ.ΠΟ. για την ένταξή της στο δίκτυο των ΔΗΠΕΘΕ προκειμένου να συγχρηματοδοτείται από το Υπουργείο.

Καταλήγοντας, ο κ. Βελούδος εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξος ότι μετά από προσπάθεια 16 ετών, το όλο εγχείρημα θα τεθεί επιτέλους σε τροχιά υλοποίησης, με πολλαπλά οφέλη για τον πολιτιστικό τομέα των Κυκλάδων.