Με ένα καζάνι που σιγοβράζει μοιάζει αυτή τη στιγμή ο επιχειρηματικός κόσμος της πόλης και ειδικά από την δεξιά πλευρά της οδού Στ. Πρωΐου μέχρι το ύψος της Κέας, καθώς θεωρεί ότι δεν λαμβάνεται καμία πρωτοβουλία για να επιλυθούν τα όποια – και είναι πολλά και ζωτικά – προβλήματα προκαλούνται από την μη οριοθέτηση κοινά αποδεκτών κυκλοφοριακών ρυθμίσεων στην πόλη.

Εις εξ αυτών, ο Νίκος Κουμαριανός, εξαπολύσει μύδρους εναντίον των τοπικών και αστυνομικών αρχών για τρανταχτές παραλείψεις και λάθη που, ενώ μπορούν να διορθωθούν, δεν υπάρχει καμία ένδειξη στον ορίζοντα ότι υπάρχει η βούληση για να επιλυθούν.

Είστε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα της συζήτησης που έγινε στην Επιτροπή Διαβούλευσης σε σχέση με το Σχέδιο Κανονισμού των Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρηματίες της Σταματίου Πρωΐου;

Κοιτάξτε, η Σταματίου Πρωΐου είναι γενικότερα ένας «πονεμένος» δρόμος και είναι «το μπαλάκι όλης της πόλης». Οτιδήποτε θέλει ο καθένας, απ’ όλες τις γειτονιές της ευρύτερης περιοχής, το κάνει εκεί, με αποτέλεσμα – ενώ έχει ψηφιστεί να είναι πεζόδρομος – να μην έχει λειτουργήσει ποτέ ως έτσι.

Όλη η Σταματίου Πρωΐου, πριν την απόφαση να πεζοδρομηθεί, ήταν μονά-ζυγά και μετά το κάνανε μόνο στάση από την δεξιά πλευρά. Πριν την διαβούλευση, εμείς είχαμε κάνει ένα ωραίο χαρτί στον Δήμο και ζητούσαμε τα καταστήματα της δεξιάς πλευράς να υπάρχουν τα μονά-ζυγά, αλλά επίσημη απάντηση δεν έχουμε λάβει. Είχαμε ζητήσει υπογραφές και είχαμε ενημερώσει τον Εμπορικό Σύλλογο Σύρου καθώς δεν θέλαμε να τον βάλουμε στη «μέση» και σε δίλημμα. Δεν έχουμε πάρει ακόμη απάντηση.

Το χειρότερο απ’ όλα είναι η θέση που κρατάει η Αστυνομία απέναντί μας! Παίρνουμε τηλέφωνο και δεν έρχονται! Τις μέρες που πεζοδρομείται ο δρόμος, δεν έρχεται η Αστυνομία να βγάλει τα αυτοκίνητα. Τα Χριστούγεννα, π.χ., πεζοδρομήθηκε ο δρόμος, εγώ είχα 3 ανιματέρ κι είχα προετοιμάσει ολόκληρη φιέστα έξω από το μαγαζί μου γιατί στο θέμα της διασκέδασης των παιδιών είμαι πάντα από πάνω τους και θέλω τις γιορτές να υπάρχει πάντα κάτι για τα παιδιά. Τότε έκανα ολόκληρη ιστορία γιατί δεν μπορούσαμε να βγούμε στον δρόμο να παίξουμε με τα παιδιά καθώς υπήρχε παρκαρισμένο αμάξι έξω από το μαγαζί. Μας έχει κουράσει αυτή η κατάσταση.

Το καλοκαίρι μας λένε να ανοίξουμε τα μαγαζιά μας με τα κρουαζιερόπλοια και είναι όλα τα αυτοκίνητα εδώ πέρα παρκαρισμένα. Στο Καρναβάλι, πεζοδρόμησαν τον δρόμο χωρίς να θέλουν ένα γκρουπ εθελοντών από μας, κι έτσι βρεθήκαμε με έναν δρόμο γεμάτα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.

Έτσι, θέλουμε τουρισμό; Mιλάμε για μια εμπορική περιοχή χωρίς σχέδιο, αφού ζητάμε από τον άλλο να κατέβει στην πόλη, χωρίς να διαφυλάσσουμε τη στάση για να δουλέψει ο εμπορικός δρόμος!

Οπότε έχουμε εγκλωβιστεί, η απέναντι πλευρά φέρνει τα αυτοκίνητα σε μας αφού δεν τα έχουνε μπροστά τους κaι δεν συμβαίνει τίποτα! Κι έχουμε γεμίσει όλο λαμαρίνα κι δεν μπορεί ούτε ένα καροτσάκι να κινηθεί.

Υποτίθεται ότι θέλουμε να γίνουμε τουριστικός προορισμός και δεν μπορεί να περπατήσει ένας τουρίστας σε αυτόν τον δρόμο που είναι κι εμπορικός κι έχει 60 επιχειρήσεις μέχρι το Ανηφοράκι!

Πιστεύετε, δηλαδή, ότι η ελλιπής αστυνόμευση αυτού του τμήματος έχει επιφέρει όλα αυτά τα προβλήματα;

Κοιτάξτε, εδώ η Αστυνομία δεν έστειλε ούτε έναν επίσημο εκπρόσωπο σε αυτήν τη διαβούλευση, που συνδέεται άμεσα με τη δουλειά της. Εγώ τι πρέπει να απαντήσω γι αυτούς; Όταν, π.χ., στέλνουν έναν αστυνομικό για δύο μέρες και κάποιος πάει την τρίτη μέρα να παρκάρει, του λέμε ότι καλό είναι να μην το κάνει επειδή έχουν ξεκινήσει και γράφουνε, ώστε να μην πληρώσει κανένα πρόστιμο. Τους το λέμε εμείς, μας κοιτάνε καλά – καλά κάποιοι τσαμπουκάδες και συνεχίζουν κι αφήνουν τα αυτοκίνητα τους εδώ. Αν δεν περάσει, όμως, η Αστυνομία, ήμαστε ψεύτες εμείς. Κι είμαστε τώρα μεταξύ Αστυνομίας, Δήμου και πολιτών, χωρίς να φταίμε σε τίποτα!

Εγώ επαγγελματίας είμαι, δεν είμαι ούτε αστυνομικός ούτε δημοτικός φορέας. Κι απολογούμαι για τα αυτοκίνητα και για τον δρόμο κάθε λίγο και λιγάκι. Ξέρω ότι έχει διχαστεί όλη η γειτονιά, οι δεξιοί με τους αριστερούς! Γιατί κάποιοι δεν θέλουν να πάρουν το πολιτικό κόστος, δεν θέλουν να κάνουν την δουλειά τους. Εμένα δεν με ενδιαφέρει. Έξι χρόνια αυτή η ταλαιπωρία κι όποτε πάμε να μιλήσουμε, βρίσκουμε πάντα κάτι μπροστά μας! Θα πρέπει να καταφύγουμε σε άλλες λύσεις…

Πιστεύετε ότι η τελευταία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία έχει αφήσει ουσιαστικά ένα θολό τοπίο αυτή τη στιγμή, αφήνει πολλά περιθώρια ανοχής και στην Αστυνομία να μην «γράφει» και στον Δήμο να μην  συγκρούεται με νέες πολιτικές αποφάσεις και στους πολίτες να παρανομούν χωρίς πρόστιμα. Μήπως ευνοεί αυτή η θολή κατάσταση;

Τότε να μην επικαλούνται ότι θέλουμε την ανάπτυξη του Τουρισμού, να μην θέλουμε τίποτα σε αυτό το νησί και να πάμε όλοι στα σπίτια μας. Πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια όλοι μαζί για να βρούμε μια λύση για το νησί μας και όχι για το ατομικό μας συμφέρον. Αλλά εμένα το μυαλό μου πάει σε δόλο γιατί αφού αναιρέθηκαν οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και οι πεζόδρομοι από το ΣτΕ, γιατί δεν ξαναγυρνάμε στην προγενέστερη κατάσταση (από το 1986) που ήταν μονά – ζυγά και στην Σταματίου Πρωΐου; Όταν τα αυτονόητα τα κάναμε το 1985 και δεν τα κάνουμε το 2018, τότε τι να πω; Με τέτοια πισωγυρίσματα, πρέπει να είμαστε ντιπ για ντιπ!

Αυτό είναι το θέμα μου, καθώς όλοι αρνούνται να κάνουνε τα αυτονόητα. Κι εγώ τι πρέπει να κάνω; Εμένα, πάντως, με πείραξε πάρα πολύ σαν Συριανό το παρακάτω γεγονός. Ήταν 14 Αυγούστου και είμαστε με το άγημα της Παναγίας, συμμετέχοντας από το 1985 με τους προσκόπους. Πέρσι είχε πάει 19:15 και παίρνω τηλέφωνο την Αστυνομία και τους λέω «παιδιά, δεν έχετε κλείσει τον δρόμο έξω από την Εκκλησία, βρίσκονται 2000-3000 άνθρωποι και είμαι μέλος του Σώματος των Ελλήνων Προσκόπων». Σαν να του είπα ότι έχουμε εκθέσει ανήλικα έξω στον δρόμο κι εσείς δεν τον έχετε κλείσει. «Η διάταξή σας, τι ώρα λέει να κλείσετε τον δρόμο»;

Ξέρετε  τι μου απάντησε; «Αφού μου μιλάτε κύριε στον ενικό, έτσι θα σας μιλάω και εγώ και η διάταξη, ό,τι και να λέει, ποιος είστε που θα σας πω»;

Του λέω ευγενικά, επειδή είχαμε βοηθήσει στην Λευκή Νύχτα, να κλείσω τον δρόμο μέχρι να μπορέσει ένα όργανο να έρθει. Η απάντηση ήταν «Μην μας μπλέκεται και εν πάση περιπτώσει θα ξεκινήσει ένα περιπολικό και μια μηχανή για να έρθουν».

Με το που βγήκε η εικόνα, τότε άρχισαν να κλείνουν τον δρόμο. Όταν γυρίζει η εικόνα και πάει στην Εκκλησία, χρειάζεται τουλάχιστον 45 λεπτά, μέχρι να διαλυθεί ο κόσμος ομαλά για να μην έχουμε ατυχήματα. Ωστόσο, ο κόσμος περνούσε ανάμεσα από τα αυτοκίνητα και έγινε ένας χαμός. Και μετά θέλουμε τουρισμό! Μπορεί τα όργανα να έχουνε πολλή δουλειά… Συμφωνώ. Αλλά δεν είναι όλοι Συριανοί, μπορεί να μην αγαπάνε τον τόπο, να έχουν χίλια δυο προβλήματα… Αλλά εμένα είναι ο τόπος μου!

Δεν είπαμε να βγουν και να σαρώσουν στις κλήσεις. Επιτρέπεται, όμως, να υπάρχει κουκουλωμένο αυτοκίνητο μπροστά στο ξενοδοχείο «Παλλάδιο» επί 4 μέρες από την δεξιά πλευρά και να μην υπάρχει ούτε μία κλήση! Θέλετε να μου πείτε ότι επί 4 μέρες δεν πέρασε ούτε ένας αστυνομικός από εκεί; Ε, μάλλον δεν πέρασε! Αλλά στο τριήμερο των Αποκριών βγήκαν να γράψουν, τότε που όντας προκαλείται ζημιά στον τουρισμό.

Πιστεύεις ότι τείνουμε να γίνουμε οι φτωχοί συγγενείς των Κυκλαδονήσων στον τομέα του Τουρισμού;

Πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια μας όλοι μαζί και να δουλέψουμε για το νησί μας! Είναι η τελευταία λύση που έχουμε, αλλά όλοι μαζί! Για το νησί πρώτα και μετά για το ατομικό συμφέρον. Aυτό μας έχει φάει! Μόνο έτσι θα προχωρήσουμε λιγάκι. Και τρανό παράδειγμα η Νάξος! Πεζοδρομήσανε το λιμάνι και η Νάξος δεν μίλησε καθόλου. Αυτή τη στιγμή η άνοδος στον τουρισμό της Νάξου την βλέπουμε όλοι μας και το βιοτικό επίπεδο που έχει.

Εμείς έχουμε πρώτα το ατομικό συμφέρον και ιδού το αποτέλεσμα. Οι Συριανοί τρέχουν να γίνουν γκαρσόνια στη Μύκονο και στη Σαντορίνη για να βγάλουν ένα μεροκάματο. Δεν έχω με κανέναν τίποτα, αλλά και όλοι μου φταίνε εφόσον δεν κάνουν σωστά κάποια πράγματα. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε διαφυγόντα κέρδη όλοι εμείς γιατί δεν τηρείται η νομιμότητα;

Συγγνώμη, δηλαδή, αλλά φτάνεις σε ένα σημείο και μετά κλατάρεις!

Να σου πω κάτι, όλη η πόλη «σφάζεται» σε αυτόν τον πεζόδρομο. Μάλλον εμείς στην Σταματίου Πρωΐου  είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας αφού κανείς δεν παίρνει το πολιτικό κόστος για να κάνει κάτι…