Ήλιε λαμπρέ περπατητή, του θόλου διαβατάρη,

σπορά Τιτάνα μυθική, του χρόνου περατάρη.

 

Κυκλοδιαβαίνεις τον καιρό, αμαξηλάτη γαύρε,

με δυο αλόγων καλπασμό, δυο άτια σ΄ οδηγάνε.

 

Τό΄να λευκό σαν την αυγή, της αυταδέλφης βάγια,

τ΄ άλλο μαβί και κορακί, αφέγγαρα σκοτάδια.

 

Κι εσύ τα γκέμια σφιχτοκλείς, ηνίοχος με πείρα,

του τέκνου μη κ΄ εσύ γευτείς, την άδοξη την μοίρα.

 

Τρανέ ρηγάρχη τ΄ουρανού,της πλάσης Ήλιαφέντη,

άκουσε άρπα μουσικού, για σένα κουρδισμένη.

 

Στάσου σε βίγλα, αγρίκα τες, τις όμορφες συνθέσεις,

μες την καρδιά σου εσύναχτες, ετούτες  μου τις λέξεις.

 

     Από την ποιητική μου συλλογή

            «φίλια πυρά»

       ~εκδόσεις «Αρισταρέτη~