Δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την απόλυτη ικανοποίησή μας με την πρόταση της ΟΝΕΧ στο Δήμο Σύρου Ερμούπολης- η οποία απεικονίζει την πρόταση της Στήλης Ευγενώς Αγενώς με τίτλο: «Όταν το σύμπαν δεν συνωμοτεί» του φύλλου του ΛΟΓΟΥ της περασμένης Πέμπτης 8 Μαρτίου 2018 περί αξιοποίησης του στρατοπέδου ως προς την ανάπτυξή του, με δημιουργία Πανεπιστημιούπολης καθώς και την περαιτέρω αναβάθμισή του με την δημιουργία  Κέντρου Έρευνας και ανάπτυξης νέων ναυπηγικών – ναυτιλιακών τεχνολογιών. Απόλυτα ταυτόσημες οι απόψεις και ευχόμαστε στην ανάπτυξη Τμημάτων του Πανεπιστημίου εκτός από το υπάρχον Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων και του προτεινόμενου Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών, λόγω του Νεωρίου, να προχωρήσουμε ένα ακόμη βήμα με αίτημα και για Τμήμα Οικονομικής και Διοίκησης Τουρισμού.

Το πλήρες κείμενο της Στήλης έχει ως εξής:

ΜΑΛΛΟΝ για την ίδρυση της πανεπιστημιούπολης στο στρατόπεδο Λ/γου Ζαφείρη πρέπει να ξανασκεφτούμε τη φράση του Paulo Coelho  «Όταν θέλεις κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις».

ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ που προκύπτουν αν πραγματικά  ως τόπος, θέλουμε την πλήρη ανάπτυξη του Πανεπιστημίου.

ΔΙΟΤΙ- σύμφωνα με τη φιλοσοφία της διάσημης  ρήσης – αν το θέλαμε πολύ, το σύμπαν θα συνωμοτούσε για να το αποκτήσουμε.

ΕΚΕΙ ΓΕΝΝΑΤΑΙ ο προβληματισμός, καθώς η δημοτική αρχή  με τις αποφάσεις της, το προσπερνά και προωθεί δημιουργία ξενοδοχειακής μονάδας .

ΧΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ετών και ακολουθείται  η δογματική τακτική περί τουρισμού.  Εν προκειμένω φαίνεται ότι το σύμπαν συνωμοτεί υπέρ της δημοτικής αρχής.

ΤΕΛΙΚΑ η δημιουργία ενός πανεπιστημιακού τμήματος δεν είναι το μέγα εμπόδιο. Το μέγα εμπόδιο είναι, δυστυχώς, να πείσεις ότι αξίζει να στηριχτεί και κυρίως να προχωρήσει και σε άλλα πανεπιστημιακά τμήματα των οποίων το υψηλό επίπεδο σπουδών θα κεντρίσει το ενδιαφέρον ως αναπτυξιακό εργαλείο του τόπου. Διόλου τυχαία η δήλωση του πρύτανη  του πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Γκρίτζαλη ότι η Σύρος πρέπει να επιδιώξει να μη μειωθεί η ένταση στήριξης του πανεπιστημίου… και ότι «φόβος δεν είναι να κλείσει το τμήμα της Σύρου αλλά να μη μείνει μαραζωμένο».

ΟΙ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΟΙ προς εμάς τόποι τους οποίους ποθούμε τουριστικά να αντιγράψουμε (Σαντορίνη, Μύκονος, Πάρος) δεν έχουν Πανεπιστήμιο. Ούτε φυσικά ναυπηγείο. Με τέτοιες τουριστικές υποδομές και τόσο καθαρά κυκλαδίτικο τοπίο τι να τα κάνουν;

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ μια κατεύθυνση ανάπτυξης οφείλουμε να πατήσουμε στα χνάρια της και να την αξιοποιήσουμε.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Στερεάς Ελλάδας διαμορφώνει κοινή στρατηγική  με φορείς και λαό για την αντιμετώπιση της υποβάθμισης της εκπαίδευσης και ζητά  επαναλειτουργία του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας;  Είναι άραγε ανάξια λόγου η επιδίωξή της «να αξιοποιήσει όλα τα δυνατά χρηματοδοτικά εργαλεία για τη στήριξη του Πανεπιστημίου και των υποδομών του»;

ΠΡΙΝ ΕΝΑΜΙΣΗ περίπου χρόνο το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ζητούσε από το Υπουργείο την επανίδρυση του Τμήματος Οικονομικής και Διοίκησης Τουρισμού στη Χίο.  Ακόμη, τα πανεπιστήμια Πατρών, Δυτικής Μακεδονίας, Δυτικής Αττικής ζητούν τη λειτουργία επιπλέον Τμημάτων.

ΌΣΟΙ ΤΟΠΟΙ  άφησαν το Πανεπιστήμιό τους να «ατονήσει»  ή να καταργηθεί επανέρχονται  με αιτήματα επανίδρυσης.

ΑΣ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ πόσο ισχυρό επιχείρημα θα ήταν για τη Σύρο να ζητούσαμε -εκτός από το υπάρχον Τμήμα- και Τμήμα Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών, λόγω του Νεωρίου, αλλά και Τμήμα Οικονομικής και Διοίκησης Τουρισμού.  Έτσι, αλληλένδετα – Πανεπιστήμιο, Νεώριο, Τουρισμός-  θα συνυπάρχουν πάνω σε μια πολυσχιδή βάση, σε κοινή γραμμή δήμου και περιφέρειας η οποία θα συνέβαλλε μέσω προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, όπως πράττει  η Περιφέρεια Θεσσαλίας που υλοποιεί ενταγμένα έργα για το Πανεπιστήμιο εκεί, μέσω του ΕΣΠΑ Θεσσαλίας.  

ΠΡΙΝ ΑΠΌ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ δυο αισιόδοξα γεγονότα μας γέμισαν ελπίδες. Η βράβευση φοιτητών του Τμήματος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου της Σύρου που ανέδειξαν -σε έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη- τη δυναμικότητα της επόμενης γενιάς Ελλήνων σχεδιαστών, παράλληλα  με τη «νίκη» της Σύρου η οποία μετά από μεγάλο αγώνα κέρδισε την έδρα της Πολυτεχνικής Σχολής που διεκδικούσε και η Σάμος.

ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ανεδείκνυαν την μέγιστη ανάγκη ολοκληρωμένης και μόνιμης κτιριακής υποδομής του Πανεπιστημίου στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μια δομή η οποία μας αφορά όλους και που πελαγοδρομεί 18 ολόκληρα χρόνια όταν ιδρύθηκε στη Σύρο το Πανεπιστημιακό Τμήμα στο πλαίσιο της πολιτικής του Πανεπιστημίου Αιγαίου «για επέκταση σε κάθε σημαντικό χώρο του Αρχιπελάγους».

ΩΣΤΟΣΟ η προηγούμενη δημοτική αρχή  είχε επιτύχει για το στρατόπεδο να περάσουν στην ιδιοκτησία του Δήμου 57 στρέμματα, με τη δέσμευση να καθορίσει με χρήματα του Δήμου τις γειτονικές ιδιοκτησίες έτσι ώστε αυτά να αποδοθούν στο Πανεπιστήμιο και σε δημοτικές χρήσεις.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ, σύμφωνα με την τελευταία απόφαση τής δημοτικής αρχής για τις ίδιες χρήσεις παίρνουμε 16 στρέμματα λιγότερα (41) ενώ το Υπουργείο Άμυνας άνευ ετέρας συζητήσεως προσδοκά να μισθώσει την υπόλοιπη ιδιοκτησία του σε ξενοδοχειακή μονάδα, παρότι με τα συμφωνηθέντα της προηγούμενης δημοτικής αρχής θα χρειαζόταν τη συναίνεση  του Δήμου μας για την πολεοδόμηση του χώρου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ το ίδιο υπουργείο και μάλιστα δια στόματος πρωθυπουργού- αυτοί δηλαδή που δεν παραχωρούν το στρατόπεδο «Ζαφείρη» στο δήμο αλλά «το χρησιμοποιούν» για να εισπράττει το υπουργείο από αυτό (!) μέσω τουριστικής επένδυσης –  παραχωρούν στο δήμο Χανίων  στρατόπεδο, θριαμβολογώντας ότι ικανοποιούν ένα χρόνιο αίτημα «των πολιτών των Χανίων και του Δημοτικού Συμβουλίου για την παραχώρηση του 100% του Στρατοπέδου Μαρκοπούλου».  Η ίδια κυβέρνηση, ο ίδιος υπουργός διαφορετικές ικανότητες διαπραγμάτευσης δημάρχων.

ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ για τον τόπο είναι ο σχεδιασμός  στρατηγικής που θα μετατρέψει την εκπαίδευση σε εργαλείο απεμπλοκής από την οικονομική κρίση.

Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ έχει τη συμβολική του, αλλά και επί της ουσίας σημασία, αν σκεφτούμε ότι οποιοσδήποτε θεσμός βρήκε καταφύγιο στο Πανεπιστήμιο, αυτός ο θεσμός επιβίωσε. Ακόμη έχει και ενδιαφέρουσες προκλήσεις. Την ώρα που μεταναστεύουν παιδιά σε πανεπιστήμια του εξωτερικού  οφείλουμε να δώσουμε διέξοδο να σπουδάσουν στον τόπο μας ο οποίος δίνει καθημερινά τη μάχη να ξεφύγει από την ύφεση και με κοινή λογική ότι η μεγαλύτερη επένδυση ενός τόπου είναι αυτή που στηρίζεται στο ανθρώπινο κεφάλαιο, ειδικά όταν αυτό «μορφώνεται».

ΥΠΑΡΧΟΥΝ σαφή παραδείγματα, όπως η Θράκη με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο στο οποίο φοιτούν 27.000 φοιτητές, η Θεσσαλία 10.000 φοιτητές, η Κρήτη 18.000 φοιτητές, η  Ξάνθη 15.000 φοιτητές όπου οι δημοτικές αρχές «αγκαλιά» με τους φορείς προσέχουν σαν τα μάτια τους. Γιατί έχουν κατανοήσει ότι η πρόοδος ενός τόπου είναι συνυφασμένη με τα γράμματα.

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΡΟΥ  με αντίξοες συνθήκες έδωσε δείγματα γραφής με φοιτητές του να γίνονται «ανάρπαστοι» στο εξωτερικό αυξάνοντας τη φήμη και το κύρος του  ώστε να προσελκύει το ενδιαφέρον.

ΑΣ ΜΗΝ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΜΕ πιστεύοντας ότι το μέλλον μας μπορεί  να στηριχτεί στον τουρισμό και μόνο.

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας και να μεταβληθεί ο ακαδημαϊκός πόρος σε οικονομικό πόρο. Δεν είναι θεωρία. Έχει αποδειχθεί.

ΜΕ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ, η σχέση των κατοίκων με τα γράμματα και τον πολιτισμό δεν είναι ούτε επιφανειακή, ούτε ευκαιριακή, ούτε και πρόσφατη, αλλά επεξεργασμένη, σμιλεμένη και τελικά νικήτρια στο πέρασμα του χρόνου.

ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ  ως ανυποχώρητη δύναμή μας  θα πρέπει να πορευτούμε. Το πανεπιστήμιο έχει να επιτελέσει και μια άλλη σπουδαιότατη αποστολή. Να λειτουργήσει ως κέντρο  της επιστήμης και του πολιτισμού.

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ χρειάζονται άνθρωποι με όραμα, με μόρφωση. Να μη συντηρούν την καθησυχαστική ασφάλεια της μετριότητας.

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ παλλόμενη που τρέφεται από εμάς. Αν τον ταΐζουμε ημιμάθεια, μοιραία, ημιμάθεια θα παράγει.

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ μικρόψυχες επιλογές γιατί αργά ή γρήγορα ο λαός επιλέγει την ελπίδα. Επιλέγει την προοπτική για μια καλύτερη ζωή. Έχουμε ανάγκη κάθε ρανίδα πολιτισμού μας που θα προκύψει μέσα από τα δικά μας μορφωτικά κέντρα.

 Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ της «οικονομικής κρίσης», θέτει ως βασικό στόχο την ανάπτυξη που θα προέλθει από την Γνώση μέσω της βελτίωσης της εκπαίδευσης, ώστε να προωθηθεί η καινοτομία.  Στην δική μας περίπτωση δεν είναι άλλη από τη συνύπαρξη Πανεπιστημίου, Ναυπηγείου, Τουρισμού.

ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ στη γνωστή ρήση περί «Συνομωσίας Σύμπαντος»

ΤΟ σύμπαν δεν συνωμοτεί υπέρ μας, όταν οι ταγοί γύρω, μας εμπαίζουν και δεν λαμβάνουν υπόψη τα αιτήματά μας. Τις επιλογές μας.

ΔΕΝ αρκεί επομένως η θετική σκέψη. Πρέπει να διεκδικήσουμε αυτό που θέλουμε  συνειδητοποιώντας πως θα συναντήσουμε δυσκολίες.

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να ισχυροποιηθούμε και να προσπαθούμε συνεχώς, σκεπτόμενοι ότι  μέρος της διαδικασίας αποτελεί και η επιμονή.