Συγχωρήστε μου τη διάθεση. Αντίσταση στην ζοφερή ατμόσφαιρα είναι. Αντίσταση στα δύσκολα που έρχονται μετά την καταιγίδα είναι. Αλλά αντιστεκόμαστε και παίρνουμε δύναμη από τις εικόνες της φύσης. Για να φανεί πόσο οι αντιθέσεις οφείλουν να μας ενδυναμώνουν. Έτσι όπως λέει και τα λαϊκό ρητό «Στα δύσκολα ή χάνεσαι ή ξαναγενιέσαι. Η επιλογή είναι πάντα δική σου». Ας το δούμε έτσι μπροστά στις καιρικές καταστροφές και τις ζωές που έφυγαν, στο προεκλογικό κλίμα όπου η ξιφούλκηση παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο, στις απώλειες δικών μας ανθρώπων και στα άγρια παιχνίδια αντιθέσεων της φύσης. Έφυγε λοιπόν κι αυτό το καλοκαίρι βαρύ, υγρό, με απρόσμενα γυρίσματα του καιρού κι η νύχτα σταμάτησε να διαρκεί περισσότερο. Αρχίζουν οι μέρες και γίνονται μακριές, πηχτές αλλά ο τόπος μας όπως πάντα ευλογημένος, ιστορημένος, περήφανος και κάποτε ανυπεράσπιστος αλλά τόσο γενναιόδωρος σε εικόνες. Αυτές που μας χάρισε απλόχερα στην πυρωμένη πλατεία με την νεαροπαρέα να κουτσοπίνει με τσιπς και σουβλάκι, να παίζει μπουζούκι και μπαγλαμαδάκι κει πάνω στα μαρμαρένια σκαλοπάτια με φόντο το νεοκλασικό δημαρχιακό μέγαρο και να τραγουδάει παρασύροντας τους περαστικούς.
Από τις στιγμές που απαθανατίστηκαν το θέρος 2023 είναι και το αγνάντεμα σε παγκάκι του λιμανιού δίπλα στο «δάσος» των αραγμένων πολυτελών πλεούμενων με ντεκόρ νεοκλασικά κτήρια και τον σημαντικότερο ναυτιλιακό κόμβο της Μεσογείου, το πρώτο Δημόσιο κτήριο της νεωτέρας Ελλάδος , το ιστορικό τελωνείο το οποίο τα βράδια με τον εξαιρετικό του φωτισμό μοιάζει με καρτ ποστάλ….
Σε ξέφραγα χωράφια οι ελεύθερες συκιές γεμάτες καρπούς χαρίζουν γευστικές απολαύσεις στους περαστικούς που διψασμένοι από το μπάνιο τους και την αλμύρα της θάλασσας αποζητούν τη στιγμιαία γλύκα τους…
Και μια τελευταία πινελιά από το σκανταλιάρικο αγόρι που αψηφά τον κίνδυνο και σκαρφαλώνει σε επικίνδυνα ύψη για να κοιτάξει στα κλεφτά από το τζάμι του κτηρίου των δημόσιων τουαλετών της οδού Ανάφης…
