Αρχική Ετικέτες Νίκος Σαλίβερος

Ετικέτα: Νίκος Σαλίβερος

Ο Εθνικός μας Ύμνος – Στιχουργικός σχολιασμός από τον Νίκο Σαλίβερο

Ο Εθνικός μας Ύμνος εκτός από τα «καλά» του, ειδικά στους πρώτους στίχους,  σταχυολογώ τους πιο κάτω στίχους, που με παρακίνησαν να σχολιάσω στιχουργικώς...

Φθινοπώριασε ( Συριανή Ποίηση)

Φθινοπώριασε και λέμε έρχετ’ ο Χειμώνας., Και το Χειμώνα ,το καλοκαίρι ονειρευόμαστε. (Στα όνειρα μας συνήθως πάντα χαιρόμαστε), Μα από την Άνοιξη κρυβόμαστε Γιατί είναι  θανάτου και ζωής,κανόνας.   «Γλυκιά...

Δημοτική Βιβλιοθήκη Σύρου

Συριανή Ποίηση από τον Νίκο Σαλίβερο Θάταν παράλειψη φρικτή, στης Σύρας το Αρχοντιλίκι, να λησμονήσω τη «Δημοτική,» γνώσης μεστής, «Βιβλιοθήκη». Κι'αν λεν συγκαταλέγεται στης χώρας τις μεγάλες, με...

Περί Ρεμπέτικου ο Λόγος

Συριανή ποίηση από τον Νίκο Σαλίβερο «Tο Ρεμπέτικο καταγράφεται επισήμως στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Ο φάκελος υποψηφιότητας που κατέθεσε το υπουργείο...

Αναλγησία

Επίκαιροι στίχοι από τον Νίκο Σαλίβερο Απόνετα πνίγεις μύγα στου καφέ το φλιτζάνι και πατάς ένα μυρμήγκι που βγαίνει στο σεργιάνι. Άφατη είναι του ανθρώπου η...

Θα ήθελα…

Συριανή ποίηση από τον Νίκο Σαλίβερο Ένα τραγούδι θέλησα να γράψω και στο χλωμό φεγγάρι κόκκινο φιλί να ράψω..... Τον αδελφό ποτέ δεν ήθελα να βλάψω, μα θέλω...

Γενέθλια

Συριανή ποίηση Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια, που «πένες» συναπτής ραφής, θεμέλιωσαν τον «ΛΟΓΟ.» Λές και τον «Βράχο» σμίλεψαν γλαρόνια, μνήμη ασίγαστη ν’ αφήσουν στου μέλλοντος τον...

Αφιερωμένα στη μνήμη του φίλου Ανδρέα Πασσά

Ελεγεία στον Ανδρέα Πασσά… από τον Σάλο Ο θάνατος, λευτέρωση είτε ποινή μετράει, κοντολογίς παράφωνος ήχος στη μελωδία, σαν «νότα» όπου έλειψε από τη συγχορδία. Ασήκωτος ο...

Θαλασσινές Εποχές

Συριανή ναυτική ποίηση Απ’ τη στεριά ο Νικολός καμένος, μπαρκάρει ναύτης, καλοκαίρι. Από μικρός ορφανεμένος, νεκρό της Άνοιξης τ’ αγέρι. Η μάνα κλαίει στο σκαλί Κι η αδελφή, στην...

Καμένες ελπίδες

Ξύπνησε η μέρα και μαύρο αντίκρισα τον ουρανό. Βροχή δεν ήταν, δεν ήταν καταιγίδα Βαριά και η πνοή τ’αγέρα για το σπουργίτι ορφανό. Καιγόταν δίπλα η τελευταία ελπίδα. ...

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ