ΕΧΕΙ ΚΟΡΜΟΣΤΑΣΙΑ για αρχαία τραγωδία», μου είπε μετά το τέλος της θεατρικής παράστασης η πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κυβέλη» Βαλεντίνη Ποταμιάνου.

ΠΡΙΝ προλάβω να απαντήσω συμπλήρωσε: «Μήπως όλα αυτά τα πρόσωπα που γνώρισαν δόξα και χρήματα για νακαταλήξουν πένητες και λησμονημένοι,δεν είναι τραγικά;»

Ο ΛΟΓΟΣ για την καταξιωμένη ηθοποιό Μίνα Χειμώνα που υποδύθηκε στο θέατρο Απόλλων την «αυτοκράτειρα της νύχτας».

ΜΙΑ γυναίκα εκρηκτική η οποία ενέπνευσε δημιουργούς, γοήτευσε άνδρες όλωντων τάξεων,

ΕΓΙΝΕ ανέκδοτο με το περιστατικό της τραγωδού μας Κατίνας Παξινού,

ΔΙΔΑΞΕ τη Σοφία Λώρεν πώς να πει το τραγούδι «τι είναι αυτό που το λένε αγάπη».

ΕΒΑΛΕ πάνω και πέρα από όλους τον έρωτα (υπήρξε η μούσα του μουσικοσυνθέτη Γιώργου Μουζάκη),

ΚΑΤΑΦΕΡΕ να τον ζήσει σε όλες του τις εκφάνσεις (τυχαίο ότι το αγαπημένο της τραγούδι ήταν το «Πάτωμα» και ο στίχος «γιατί οι έρωτες μου φάγανε τα χρόνια»,);

ΚΑΙ πέθανε ξεχασμένη.

ΜΙΑ ζωή με μυθιστορηματικές πτυχές.

ΣΑΝ μια ηρωίδα σύμβολο που πρώτα θεοποιείται για να καταστραφεί ολοκληρωτικά.

«ΜΕ ΑΓΑΠΗ Μάγια Μελάγια» έχει τίτλο η θεατρική παράσταση που ανέβηκε πρώτα στην Αθηναϊκή σκηνή Altera Pars.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για ένα ζεστό χώρο που δημιούργησε η Μίνα Χειμώνα με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Πέτρο Νάκο στον Κεραμικό.

ΜΙΑ επίμονη αναζήτηση στο διαδίκτυο πείθει για την εξαιρετική αυτή παράσταση. Τα σχόλια είναι ενθουσιώδη.

Η Βαλεντίνη Ποταμιάνου, ηθοποιών γέννα (Κυβέλη, Μυράτ, Θεοχάρη), κανακεμένη με νοοτροπίες και περιβάλλον θεατρίνων είπε με δυο λόγια, όσα δεν μπορούν να γραφτούν σε αμέτρητες σελίδες.

ΦΥΣΙΚΑ η Μίνα Χειμώνα εξηγεί την επιτυχία της καθώς ο μονόλογος είναι από τα δυσκολότερα είδη και σε προηγούμενες παραστάσεις ερμήνευσε, καταπλήσσοντας, την «Αόρατη Αλυσίδα». Έπαιξε τρεις παράλληλους διαφορετικούς ρόλους επί σκηνής υποδυόμενη τρίδυμες αδελφές.

«Ο ΡΟΛΟΣ της Μάγιας μου φάνηκε πολύ πιο εύκολος.. Χωρίς να μιμηθώ τη Μάγια Μελάγια ήθελα να προσεγγίσω την εποχή που έχει χαθεί ανεπιστρεπτί και να παρουσιάσω ένα άτομο εκρηκτικό, παρεξηγημένο και χαμηλών τόνων» μου είπε «και αυτός ο μονόλογος δεν ήταν μόνο αφηγηματικός..

ΗΤΑΝ κάτι παραπάνω αφού χρειαζόταν να τραγουδήσω και προσπάθησα το έργο να έχει μια διαδραστικότητα ώστε το κοινό να συμμετέχει…

ΓΙΑΤΙ οι μονόλογοι που απευθύνονται στο κοινό πρέπει να γίνουν ένα με σένα, να τους πάρεις μαζί και να τους κάνεις μέρος της παράστασης..

ΕΧΟΥΜΕ μεγαλώσει με αυτές τις ταινίες και δεν μπορείς να διαγράψεις κάτι απότην καλλιτεχνική ιστορία.

ΗΘΕΛΑ μέσα από τα μάτια τα δικά μου, την εκφραστικότητα και τη φωνή μου να μεταφερθούν και να μάθουν γι’ αυτό το πλάσμα που δεν το ήξεραν πέρα από το γεγονός ότι γράφτηκε με αγάπη από έναν άνθρωπο που την είχε γνωρίσει.

Το Γιώργο Βασιλειάδη…

..ΕΠΡΕΠΕ να ξεδιπλώσω και να φωτίσω τις πλευρές της Μάγιας… Να κάνω γνωστό ότι μεσουρανούσε την δεκαετία του’60.. και ότι ήταν ένας άνθρωπος ελεύθερος, ντόμπρος και ευθύς, γεγονός που με κέρδισε γιατί αυτό είναι και ένα στοιχείο του χαρακτήρα μου».

ΠΡΑΓΜΑΤΙ. Ο χαρακτήρας της Μίνας διαμορφώθηκε σε ένα Μικρασιάτικο περιβάλλον και το ανήσυχο πνεύμα της την έκανε συνειδητοποιημένα να θυσιάσει την αγγλική φιλολογία και να ακολουθήσει τη φωνή της καρδιάς της για να «κτίσει» μια αξιοζήλευτη καριέρα.

«Ο ηθοποιός είναι κινούμενη άμμος..» μου είπε. «Δεν πρέπει να περιορίζει την ελευθερία του πνεύματος. Πρέπει να πειραματίζεται και να συνεργάζεται… Εγώ δίνω βήμα και σε νέους συναδέλφους και δημιουργούς γιατί έτσι γίνεται μια ανταλλαγή και ιδεών και απόψεων»

ΣΑΝ ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ άμμος ήταν και η ζωή της Μάγιας Μελάγια (ξαδέλφης της Ρένας Βλαχοπούλου).

ΑΥΤΗΣ της χυμώδους γυναίκας που το σώμα της δεν ταυτιζόταν με την «αρχαία κορμοστασιά» της Μίνας η οποία υποδύθηκε το ρόλο αυτόν άψογα ακριβώς  επειδή δεν έγινε η γελοιογραφία της.

ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ το γέλιο που «έβγαλε» όταν εξηγούσε πώς ο καλλιτεχνικός νονός τής κατά κόσμον  Μελπομένης Τσιριγώτη- Ορέστης Λάσκος, εμπνεύστηκε κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στην Αίγυπτο να την ονομάσει: «Μάγια» που στα ιγυπτιακά σημαίνει «νερό» και «Μελάγια» που είναι ένα είδος μαντιλιού που φορούν οι Αιγύπτιες στο κεφάλι.

ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ξεχωριστό τόσο που την μετέτρεψε σε βαμπ της εποχής.

ΕΙΧΕ γίνει ξακουστή σε όλη την Ελλάδα «επισκιάζοντας» ακόμη και την Παξινού. 

ΓΕΛΙΟ έβγαλε όταν ανέφερε ότι ως απόλυτη σταρ έγινε θρύλος η απάντηση χωροφύλακα, στην είσοδο του θεάτρου της Επιδαύρου που γινόταν το αδιαχώρητο, όταν η Κατίνα Παξινού καθυστερημένα έφτασε με την Ελένη Χατζηαργύρη και το Θάνο Κωτσόπουλο.

ΕΝΑΣ χωροφύλακας σταματά το αυτοκίνητο και τους λέει πως απαγορεύεται να περάσουν. «Μα είμαι η Κατίνα Παξινού, χωρίς εμένα δεν μπορεί να γίνει η παράσταση» λέει η μεγάλη ηθοποιός για να λάβει την αποστομωτική απάντηση: «Δεν πά να είσαι και η Μάγια Μελάγια, δεν περνάς»!

ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ όταν εξέφρασε τα αισθήματα τής ανοιχτόκαρδης και ευγενικής αυτής γυναίκας που αυτοσαρκαζόταν όταν επέστρεψε από την Αμερική στα 50 της σε μια Ελλάδα αγνώριστη δοκιμάζοντας να επανέλθει στον καλλιτεχνικό χώρο, έπαθε ισχυρό εγκεφαλικό μετά τις πρώτες εμφανίσεις της και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το τραγούδι.

ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ, όταν διηγήθηκε ότι παρά τις προσπάθειες να διορθώσει τα άσχημα οικονομικά της με την βοήθεια συναδέλφων της απέτυχε, και πέθανε στα 87 της, λησμονημένη, με πέντε ανθρώπους να συνοδεύουν το φέρετρό της: «Δεν είχα μυαλό κουκούτσι, δεν πήγα πουθενά, έκατσα εδώ κι έμεινα η Μάγια Μελάγια των νυχτερινών κέντρων και του θεάτρου η σεξοτραγουδίστρια!.. Ας είχα μυαλό ή ας ήμουνα λιγότερο ερωτιάρα».

Η ΜΙΝΑ Χειμώνα λοιπόν που υποδύθηκε αυτήν την femme fatale και ωραία γυναίκα, η οποία υπήρξε το απόλυτο sexsymbol στο ελληνικό μουσικό στερέωμα των δεκαετιών του ’50 και του ’60, και δεν εκμεταλλεύτηκε οικονομικά την ομορφιά της , αποτύπωσε το κλίμα της εποχής με απίστευτη νοσταλγία χωρίς ίχνος μυρωδιάς ναφθαλίνης:

«ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ να μου στείλετε λουλούδια ή κάτι άλλο. Λεφτά εγώ δεν παίρνω» έλεγε σε θαυμαστές της όπως ο Ωνάσης. «Τις λίρες που μου έδιναν τις μοίραζα, αλλά χαρτούρα ποτέ δεν πήρα. Δώρα ναι, και δαχτυλίδια και μπριγιάν και βραχιόλια χρυσά και λουλούδια». Κάποτε της αγόρασαν ένα Ford Taunus, το μοδάτο  αυτοκίνητο της εποχής, ενώ αμέτρητες ήταν οι προτάσεις γάμου. «Αλλά εγώ για να δεθώ μ’ έναν άντρα ήθελα να ’μαι ερωτευμένη… Μια ζωή ερωτευμένη και φυσικά τον έχω πληρώσει βαριά και ακριβά τον έρωτα. Αλλά έτσι γεννήθηκα, τι να κάνω; Κι έτσι ο έρωτας έφαγε την καριέρα που μπορούσε να ’τανε πολύ πιο λαμπρή».

ΜΕ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΑ συναισθήματα και καταπληκτική επικοινωνία το κοινό τραγούδησε με τη Μίνα Χειμώνα το «Αδύνατον να κοιμηθώ», τη «Βαλίτσα», το «Μονοπάτι», το «Σκότωσε με» «»Απότομα» και είπε μια «γλυκιά καληνύχτα» στο θηλυκό που κατάφερε σε μια δύσκολη για τις … ερωτεύσιμες γυναίκες εποχή, να ζήσει όπως ήθελε και να πει «Στη ζωή μου τα γεύτηκα όλα στον απόλυτο βαθμό. Την επιτυχία, τον έρωτα, τη δόξα, τα πλούτη…»

ΑΥΤΗ ήταν η τύχη των σταρ εκείνων των εποχών. Κατακτούσαν το πανελλήνιο,  όργωναν το εξωτερικό, είχαν πάνω τους όλα τα φώτα της διασημότητας, ζούσαν μίση, πάθη, έρωτες και κατέληγαν μόνοι και αβοήθητοι σε κάποιο- γεμάτο από  αναμνήσεις δόξας- διαμέρισμα.

ΤΟ κοινό ανακάλυψε τις φωνητικές ικανότητες της Μίνας Χειμώνα. Της δόθηκε η ευκαιρία να προβάλλει ένα ακόμη προσόν. Τη φωνή της: «Ναι έχω κάνει  σπουδές. εντάξει.. δε δηλώνω τραγουδίστρια. .ερμηνεύω τραγούδια μέσα από ρόλους.

Όταν κληθώ να το κάνω, είτε συμβαίνει σε αρχαίο δράμα είτε σε ένα έργο σαν την Μάγια Μελάγια το κάνω με μεγάλη χαρά γιατί εκφράζομαι μέσα από το τραγούδι, του δίνω μια θεατρικότητα …»

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ -από τις εκλεκτές που ανέβηκαν στο θέατρο Απόλλων- μας άφησε μια γεύση πληρότητας, ποιότητας και επαγγελματισμού.

Η σκηνική εμπειρία της Μίνας Χειμώνα η οποία -με τη βοήθεια της Βάσιας Φλώρου στο πιάνο και του Δημήτρη Μαραγκού από τους «Εν χορδαίς και οργάνοις» στο ακορντεόν- χόρεψε, κατέβηκε από τη σκηνή, κινήθηκε ανάμεσα στους θεατές, τραγούδησε μαζί τους κοιτώντας τους στα μάτια, μας υπενθύμισε πόσο πολύτιμες είναι τέτοιες στιγμές στο… ναό τέχνης του Απόλλωνα.

ΠΟΣΟ οι προσεγμένες παραστάσεις κάνουν τη διαφορά και πόσο φυσικά ένα δύσκολο κοινό, όπως το κοινό της Σύρου, εκτιμά, αναζητά και προσμένει.