Η σύντροφος της ζωής του Χριστίνα, σε συνέντευξή της είχε πει ότι «δεν μετάνιωσε ούτε για μια στιγμή που έχασε την υγεία του, εξαιτίας της αντιδικτατορικής του δράσης. Ήταν ικανοποιημένος γιατί αγωνίστηκε για την πατρίδα του, ήταν πατριώτης και εξετέλεσε τα καθήκοντά του, υπερασπίστηκε τη Δημοκρατία».
ΜΑΛΙΣΤΑ η ίδια σκιαγραφώντας το προφίλ του ηρωικού ταγματάρχη, τον περιέγραφε ως έναν άνθρωπο που χαρακτηριζόταν «από υπερβολική κινητικότητα και ζωηρότητα, ήταν πολύ ομιλητικός, κοινωνικός και εκφραστικός».
«…ΌΛΟΙ του οι φίλοι και οι συνάδελφοι τον αναφέρουν σαν έναν αετό που πέταγε όταν τον έβλεπαν», έλεγε.
ΌΜΩΣ, μετά τα φρικτά βασανιστήρια που υπέστη το 1973  από τη Χούντα, ο Σπύρος Μουστακλής είχε σοβαρότατα προβλήματα υγείας,  με αποτέλεσμα την παράλυσή του.
«ΉΤΑΝ αφασικός ιατρικά. Ήταν σαν ένας άνθρωπος που απλά ζούσε, ανέπνεε, αλλά δεν είχε όλα τα άλλα που τον χαρακτήριζαν. Τα βασανιστήρια τον καθήλωσαν ακίνητο, του στέρησαν την ομιλία του. Νόμιζε κανείς ότι είχαν μελετήσει με τη μεγαλύτερη ιατρική λεπτομέρεια τι να του προκαλέσουν για να του στερήσουν αυτά που τον χαρακτήριζαν. Ήξεραν τι άνθρωπος ήταν γιατί πάντα μιλούσε ελεύθερα, πάντα εκφραζόταν, όπου και αν ήταν», είχε πει η κ. Μουστακλή.
ΣΥΜΦΩΝΑ με την ίδια, οι επόμενες γενεές θα πρέπει να τον θυμούνται ως έναν αγωνιστή που «ένωνε και ενώνει τους Έλληνες».
ΑΥΤΟΣ ήταν ο ήρωας Μουστακλής. Ένα πραγματικό σύμβολο του αντιδικτατορικού αγώνα.
ΠΟΣΟΙ, αλήθεια, βλέποντας την προτομή του να κοσμεί το κηπάριο του καταστήματος της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου γνωρίζουν για το μαρτύριο και την περιπέτειά του επί δεκατρία ολόκληρα χρόνια;
«ΤΟΥ ζήτησαν να μαρτυρήσει / Δε μίλησε / Του τσάκισαν τα δόντια / Του τσάκισαν τα δάχτυλα / Του τσάκισαν τα πλευρά / Σιωπούσε / Του “καψαν το στήθος / Του” καψαν τα πόδια / Του “καψαν την κοιλιά / Δε μαρτυρούσε / Του θραύσαν τις μασέλες / Του μάτωσαν τα νεφρά / Του συνθλίψαν τους όρχεις / Αυτός σιωπούσε / Κοίταζε μόνο / Αιώνες μακριά / Με τα μάτια / Του Ιησού»
ΟΙ στίχοι είναι γραμμένοι από κάποιον άγνωστο, και έχουν δημοσιευθεί στην «Ελευθεροτυπία» για εκείνον που κρατήθηκε στα κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ για 47 ολόκληρες ημέρες όπου βασανίστηκε άγρια και κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων ένα βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα τού προκάλεσε εγκεφαλικό και  ολική παραλυσία.
« ΌΤΑΝ το 1973 ο Σπύρος Μουστακλής βρέθηκε στα χέρια των γιατρών του 401 «ένα κομμάτι συκώτι», όπως τον χαρακτήρισε η κυρία Πολίτη που τον παρέλαβε, κανείς δεν τίμησε τον όρκο του στον Ιπποκράτη. Έκαναν ό, τι ήθελαν σε έναν άνθρωπο που είχε χάσει τα πάντα. Δεν ειδοποίησαν ποτέ κανέναν συγγενή του για την κατάστασή του και σαράντα επτά ολόκληρες μέρες έκρυβαν έναν ζωντανό νεκρό, συνωμοτώντας με τους δικτάτορες και καλύπτοντας τους δήμιους…
ΟΥΤΕ και εκείνοι ζήτησαν μια συγγνώμη όλα αυτά τα χρόνια. Εγώ προσπάθησα να περισώσω ό, τι είχε απομείνει από τον άνδρα μου και να σταθώ δίπλα στην κόρη μας, τη Ναταλί, που ήταν τότε μόλις δεκαέξι μηνών. Προσπάθησα όλα αυτά τα χρόνια να υπερασπιστώ τον αγώνα και τη θυσία του και δεν σας κρύβω ότι ο ίδιος πόνος που βίωνα τότε, ίδιος και απαράλλαχτος σφίγγει την καρδιά μου» είπε με πίκρα η γυναίκα του πιστεύοντας ότι ο αγώνας του ίσως δεν έχει δικαιωθεί.
ΓΙΑ το υπόλοιπο της ζωής του, ο Σπύρος Μουστακλής όμως, δεν μίλησε ποτέ ξανά.
ΑΝΤΙΔΡΟΥΣΕ σπασμωδικά σε ερεθίσματα, έβγαζε άναρθρες κραυγές, αναφιλητά και σκόρπιες βρισιές όταν το σώμα του θυμόταν τον πόνο των βασανιστηρίων, εγκλωβισμένο σε ένα απροσδιόριστο χρόνο και τόπο που το μόνο που γινόταν αντιληπτό ήταν ο πόνος.
ΕΙΝΑΙ ο άγνωστος για πολλούς, στρατιωτικός, που γεννήθηκε στο Μεσολόγγι, αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και κατετάγη εθελοντής στην Εθνική Αντίσταση.
ΈΛΑΒΕ μέρος στον εμφύλιο πόλεμο, συμμετείχε στον πόλεμο της Κορέας, συνεργάστηκε με τους αξιωματικούς του Ναυτικού στο Κίνημα του Ναυτικού που όμως προδόθηκε πριν από την εκδήλωσή του, με αποτέλεσμα μεταξύ των αξιωματικών να συλληφθεί και ο ίδιος  έχοντας τραγική κατάληξη.  Όμως όταν του το επέτρεπαν οι συνθήκες κατέθετε στεφάνι στο Πολυτεχνείο με την βοήθεια της συζύγου του.
ΠΕΘΑΝΕ στις 27 Απριλίου 1986 και κηδεύτηκε στο Μεσολόγγι με τιμές ήρωα.
ΜΕΤΑ το θάνατό του, δόθηκε τιμητικά ο βαθμός του Αντιστράτηγου  και το όνομά του στο κέντρο νεοσυλλέκτων του Μεσολογγίου όπου υπάρχει και η προτομή του.
ΠΡΟΤΟΜΗ επίσης έχει ανεγερθεί στα πρώην κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ.
ΣΤΟ όνομά του υπάρχουν οδοί στην Πυλαία Θεσσαλονίκης, στην Καλαμαριά, στις Σέρρες, στα Χανιά και το Ηράκλειο Κρήτης, στο Ίλιον, στη Λυκόβρυση, στο Αιγάλεω και στην Ερμούπολη.
ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ότι τα σχέδια των κινηματιών προέβλεπαν την κατάληψη της Σύρου , προκειμένου να μεταφερθεί εκεί η Εθνική Κυβέρνηση.
ΣΤΟ νησί υπήρχε η Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών του Στρατού , την οποίαν, αφού καταλάμβαναν θα τοποθετούσαν ως Διοικητή το Σπύρο Μουστακλή.
ΌΠΩΣ κάθε χρόνο, έτσι και φέτος θα γιορταστεί η επέτειος του Πολυτεχνείου σε ολόκληρη την Ελλάδα.
ΜΕ εγκύκλιό του το Υπουργείο Παιδείας ορίζει ότι οι εκδηλώσεις του εορτασμού  αυτού που τιμάται στις 17 Νοεμβρίου,  θα πραγματοποιηθούν αύριο Παρασκευή 15  Νοεμβρίου καθώς η επέτειος του Πολυτεχνείου «πέφτει» φέτος την Κυριακή 17 Νοεμβρίου.
ΤΑ τελευταία χρόνια  το μοναδικό στίγμα της ημέρας είναι ο  «Ο Δρόμος Ειρήνης» τον οποίο διοργανώνουν το 1ο Γυμνάσιο Σύρου και η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, στο πλαίσιο των σχολικών εκδηλώσεων μνήμης για τα ιστορικά γεγονότα του Πολυτεχνείου και την επακόλουθη βάρβαρη εισβολή του Αττίλα στη μαρτυρική Κύπρο.
ΜΕ τον τερματισμό των δρομέων στην Πλατεία «Τσιροπινά», πραγματοποιείται Τρισάγιο και καταθέσεις στεφάνων στην προτομή του αγωνιστή της Δημοκρατίας Σπύρου Μουστακλή ενώ  ακολουθούν  στο κτήριο της Περιφέρειας, χαιρετισμοί, τραγούδια και ποιήματα από μαθητές του 1ου Γυμνασίου.
 ΚΑΘΕ χρόνο τέτοια μέρα η κατάθεση στεφάνων θυμίζει την ηρωική  στάση τού Μουστακλή που παραμένει σύμβολο της αντιδικτατορικής δράσης, μαζί με τα παιδιά του πολυτεχνείου των οποίων η ιστορική εξέγερση το Νοέμβριο του 1973, σηματοδοτεί την κορυφαία αντιδικτατορική έκφραση που επί της ουσίας προανήγγειλε την πτώση της διδακτορίας, την οποία επέβαλλε η Χούντα από την 21η Απριλίου του 1967.
ΓΙΑ ΟΛΟ ΑΥΤΟ αξίζει ένα «εύγε» στην εμπνεύστρια του θεσμού που πραγματοποιείται 25 ολόκληρα χρόνια. Στην Κύπρια εκπαιδευτικό Σκεύη Λακαταμίτου.
ΚΑΤΑ τα άλλα είναι απίστευτο πως είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που γνωρίζουμε κάθε χρόνο ακριβώς τι θα συμβεί.
ΉΔΗ πριν μια εβδομάδα η αντιτρομοκρατική υπηρεσία ανακάλυψε  ολόκληρο οπλοστάσιο ως προετοιμασία στον Χολαργό για μεγάλο χτύπημα ενόψει πολυτεχνείου.
Η αστυνομία βρίσκεται στο «κόκκινο» η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι και ξέρουμε ότι θα δούμε τις ίδιες  εικόνες να προβάλλονται  στα Μ.Μ.Ε, τους ίδιους δρόμους θα βλέπουμε να έχουν γίνει πεδία μάχης με φωτιές, πετροπόλεμο, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και μολότοφ, σπασμένα μάρμαρα «κατεβασμένα» πεζοδρόμια, αιωρούμενους φωτεινούς σηματοδότες και πινακίδες σήμανσης.
ΤΟΝ ανιδιοτελή αγώνα των φοιτητών, των ανθρώπων που θυσιάστηκαν γιατί  διψούσαν για να αποτινάξουν τα δεσμά του φασισμού, καπηλεύτηκαν μερικοί για να ανέβουν τα σκαλιά της εξουσίας.
Ο συμβολισμός τού αγώνα με τα χρόνια  άρχισε να γίνεται ερέθισμα σε μειοψηφίες, καλύπτοντας τρομοκρατικές οργανώσεις που σπιλώνουν τις μνήμες.
ΚΑΝΕΙΣ όμως και τίποτα δεν μπορεί να  αμφισβητήσει τη σπουδαιότητα της εξέγερσης και το ρόλο που έπαιξε στις μετέπειτα πολιτικές εξελίξεις.
ΚΑΝΕΙΣ και τίποτα δεν μπορεί να αμφισβητήσει τους νεκρούς που έπεσαν στο βωμό τού αγώνα για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Ο ήρωας Σπύρος Μουστακλής θα συνεχίζει -όσα χρόνια και αν περάσουν-  να συμβολίζει τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τον άνθρωπο.
ΣΗΜΕΡΑ 46 ΧΡΟΝΙΑ από την εξέγερση, η Στήλη κάνει ένα μικρό αφιέρωμα μνήμης ρίχνοντας «φως» στην ιστορία του ταγματάρχη που ίσως δεν είναι τόσο διαδεδομένη, ωστόσο η μορφή του «στοίχειωνε» τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, όταν η γυναίκα του απασχολούσε την δημοσιότητα με το αίτημα της τιμωρίας των υπεύθυνων για τα φριχτά βασανιστήρια που υπέστη.
ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ το γόνυ στους αγώνες αυτών που είχαν μπροστάρη  τον άδολο πατριωτισμό και -ασχέτως από το αποτέλεσμα – αγωνίστηκαν για την ελεύθερη έκφραση και την αφοσίωση στην εδραίωση μιας ελεύθερης κοινωνίας.