Η αλήθεια είναι ότι από το αυτοκίνητο δεν φαινόντουσαν πολύ καλά. Αποφάσισα λοιπόν να ντυθώ με ότι πιο ζεστό βρήκα στη ντουλάπα μου ώστε να αντιμετωπίσω την κακοκαιρία  προκειμένου να τα δω από κοντά.  Να κάνω αυτοψία δηλαδή. Τι να δω; Τα κτήρια στους δρόμους της πόλης μας πέριξ της πλατείας Μιαούλη.

της Φλώρας Μπαρμπέτα

Σταθείτε στο κέντρο της πλατείας και κάντε αργά ένα κύκλο γύρο από τον άξονα σας, παρατηρώντας τα κτήρια. Στέκονται επιβλητικά μπροστά μας. Η εικόνα τους, η αρχιτεκτονική τους μαρτυρά την ιστορία μας. Κάποια εξ αυτών των αγέρωχων κατασκευών  είναι κτήρια σκοτεινά, σιωπηλά, μισογκρεμισμένα, σίγουρα παραπονεμένα. Κάποια άλλα επισκευάζονται εκ θεμελίων, ή ανακαινίζονται, ανανεώνονται και εκμοντερνίζονται. Η ιδιωτική πρωτοβουλία εν δράση. Δεν γίνεται διαφορετικά, και το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά. Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς την συνύπαρξη και τη συνδρομή τόσο της κρατικής όσο και της ιδιωτικής κινητοποίησης.

Η εικόνα ενός τόπου είναι ο σύνδεσμος ανάμεσα στην πραγματικότητα, την αντικειμενικότητα, και την αντίληψη. Η εικόνα ενός τόπου δεν αφορά μόνο τον επισκέπτη, κυρίως επηρεάζει τον πολίτη, τον κάτοικο του τόπου. Ένας ανεπτυγμένος και πλούσιος τόπος προσφέρει στους κατοίκους υψηλού επιπέδου διαβίωση, συναίσθημα ικανοποίησης και αυτοπεποίθηση. Η θετική συμπεριφορά ενός τόπου οφείλεται στην οργάνωση, στις επιχειρηματικές δραστηριότητες, στην ικανότητα παραγωγής νέων ιδεών, αλλά και στον βαθμό εξοικείωσης και αφομοίωσης κάθε είδους καινοτομίας.

Φυσικά για την ανοικοδόμηση του ιστορικού κέντρου της Ερμούπολης υπάρχει πολύς και ανηφορικός δρόμος. Υπάρχουν αρκετά εμπόδια προερχόμενα από την κρατική δυσκαμψία και αναλγησία.  Αλλά επικρατεί  επιτακτική ανάγκη για εκσυγχρονισμό.

Η ανάπτυξη δεν έρχεται από μόνη της και δεν πέφτει εξ ουρανού. Η ανάπτυξη είναι μια διαδικασία η οποία πραγματοποιείται σταδιακά και οργανωμένα, με απαραίτητη προϋπόθεση την καινοτομία. Προσοχή δεν σημαίνει ότι υποχρεωτικά ο αναπτυσσόμενος τόπος οφείλει να «ανακαλύψει» κάτι καινούργιο. Η αναπτυσσόμενη περιοχή οφείλει να «χρησιμοποιήσει» ότι καινούργιο υπάρχει ήδη, για παράδειγμα τη χρήση της τεχνολογίας, η οποία είναι σημαντικός παράγοντας οικονομικής ανάπτυξης. Επίσης κάθε πολιτική που στοχεύει στην ανάπτυξη ενός τόπου, οφείλει πρωτίστως να ικανοποιεί τις ανάγκες του πληθυσμού που ζει στον τόπο αυτόν.

Τα «λιγοστά» κτήρια που βρίσκονται σε στάδιο ανακαίνισης αυτή την περίοδο αποτελούν μια νότα αισιοδοξίας. Πρώτον διότι υπάρχει απασχόληση στα επαγγέλματα που συνδέονται με την «οικοδομή», τα οποία για μεγάλο χρονικό διάστημα είχαν υποστεί ύφεση λόγο αδράνειας. Δεύτερον, διότι μετά την αποπεράτωση των επισκευών, όποια και αν είναι η νέα χρήση λειτουργίας τους, ξενοδοχεία, εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα, θα απασχολήσουν κόσμο (προσωπικό), αλλά και θα προσελκύσουν κόσμο (πελάτες). Τρίτον, διότι η κίνηση που παράγεται στην οικονομία, έστω και σε μικρή κλίμακα,  κατά κανόνα προσελκύει νέους επενδυτές οι οποίοι προσελκύουν νέους πελάτες επισκέπτες.

Βλέπετε η  επίσκεψη σε έναν αρχαιολογικό τόπο για να δει και να θαυμάσει κάποιος ένα μνημείο έστω και υπό κατάρρευση γίνεται από εκατομμύρια επισκέπτες. Κανείς από αυτούς όμως δεν θα επισκεφτεί έναν τόπο φάντασμα. Όλοι σεβόμαστε τους μνημειακούς χώρους, αλλά όλοι αναζητάμε τη συντροφικότητα και την ποιότητα στην καθημερινότητά μας. Γιατί; Επειδή είμαστε άνθρωποι.