Το κεφάλαιο Βαρκελώνη δεν έκλεισε, θα επανέλθουμε σε επόμενο άρθρο, προκειμένου να διερευνήσουμε τη διαδρομή που χάραξε  ώστε να αναρριχηθεί στην κορυφή των πιο  περιζήτητων πόλεων του κόσμου. Μια διαδρομή κακοτράχαλη, επίπονη και με πολλά εμπόδια. Ανεξαρτήτως των δυσκολιών οι εμπλεκόμενοι παράγοντες ενός τόπου, (τοπικοί άρχοντες, φορείς, κάτοικοι), οι οποίοι αποφασίζουν από κοινού να υιοθετήσουν τους κανόνες του place branding, οφείλουν και πρέπει να έχουν ξεκάθαρα στο μυαλό τους την ταυτότητα και την εικόνα του τόπου τους.

της Φλώρας Μπαρμπέτα

Το place branding είναι ένα σύγχρονο πεδίο του μάρκετινγκ το οποίο συνεργάζεται με τομείς όπως ο τουρισμός, η τοπική ανάπτυξη και η διπλωματία. Ουσιαστικά αναπτύσσεται στο πεδίο της «διαχείρισης ταυτότητας» τόπου, δηλαδή της πόλης, του δήμου, της περιφέρειας, του κράτους.

Το place branding αποτελεί τη στρατηγική η οποία επικεντρώνεται σε ειδικευμένες περιπτώσεις, και δεν αφορά μόνο τη διαφήμιση. Αφορά τη διαχείριση της ταυτότητας ενός τόπου, δηλαδή τη διαμόρφωση και ανάδειξη των βασικών και ανταγωνιστικών χαρακτηριστικών της περιοχής. Για να είμαστε δίκαιοι θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο συγκεκριμένος τομέας έχει δεχτεί αυστηρή κριτική σχετικά με το κατά πόσο ένας τόπος μπορεί ή είναι ηθικό να προωθείται σύμφωνα με τις πρακτικές και τη μεθοδολογία του εμπορικού marketing. Μερίδα επιστημόνων υποστηρίζει ότι η χρήση της εμπορικής εργαλειοθήκης στην προβολή ενός τόπου, υποσκάπτει τη δημοκρατική διακυβέρνηση του τόπου.

Αντίποδας σε αυτή τη θέση είναι ο διεπιστημονικός  χαρακτήρας του branding, οι απαιτήσεις του κοινού και η αλλαγή αντίληψης γύρω από τον τουρισμό, οι οποίοι επιβάλλουν νέους τρόπους προσέγγισης στη θεώρηση του marketing τόπου. Ένας τόπος δεν μπορεί και δεν πρέπει να προωθηθεί όπως ένα απλό καταναλωτικό προϊόν, ένα νησί δεν είναι ίδιο με ένα κουτάκι coca – cola. Η χώρα, η πόλη, ο τόπος δεν είναι προς πώληση! Η ιδιαίτερη φύση του σχετίζεται με τα υλικά και άυλα στοιχεία που συνιστούν την ουσία του τόπου και τη μοναδική και ουσιαστική σχέση του με τον άνθρωπο.

Η Τερκελένη, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου, αναφέρει  σε συνέντευξη της στο περιοδικό «Ταξίδια» της Καθημερινής στις 11/01/2018, « Η Γη είναι ο χώρος κατοικίας του ανθρώπου». Ο τόπος είναι αυτός που μας περιέχει και μας δίνει την αίσθηση του ανήκειν. Περιλαμβάνει γεωγραφικά και μορφολογικά γνωρίσματα, ενώ χαρακτηρίζεται από κλιματικές συνθήκες οι οποίες διαμορφώνουν την φύση που τον περιβάλλει.  Ο τόπος εμπεριέχει κυρίως τον άνθρωπο, τις κοινωνίες που στο πέρασμά του χρόνου έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους με την παρουσία τους.  Η γλώσσα, η κουλτούρα, η ιστορία, ο πολιτισμός είναι εθνικά γνωρίσματα που δομούν την εθνική ή την τοπική ταυτότητα .

Τη σύνθεση ενός τόπου πλαισιώνουν παράγωγα όπως η πολιτική αντίληψη, η οικονομική κατάσταση, η τεχνολογική πρόοδος, η κατασκευαστική ανάπτυξη, οι τουριστικές υποδομές, και κυρίως το όραμα για το αύριο. Να θυμίσουμε ότι ο σχεδιασμός για το όραμα και το αφήγημα ενός τόπου  δεν αποτελούν αποκλειστικό προνόμιο του πολιτικού επιτελείου του τόπου. Αντίθετα αποτελούν προϊόν συνεργασίας της εκλεγμένης διοίκησης και των πολιτών. Θέμα όχι και τόσο εύκολο για τα ελληνικά δεδομένα να συνεργαστεί το κράτος μας με εμάς τους πολίτες … Έλα Παναγιά μου!!!  Από την άλλη δεν χάνουμε και τίποτα να δοκιμάσουμε!