Τα Κυριακάτικα μεσημεριανά τραπέζια με την οικογένεια ή με την παρέα, αποτελούν μια συνήθεια που φαντάζομαι ότι όλοι μας αγαπάμε. Προ καιρού  βρέθηκα καλεσμένη σε ένα τέτοιο τραπέζι. Το menu περιείχε  barbeque. Όση ώρα η περιμέναμε να καταφθάσουν οι ψητές λιχουδιές που μας έσπαγαν τη μύτη,  η συζήτηση κυλούσε χαλαρά, όταν ξαφνικά πέφτει η ερώτηση quiz από την οικοδέσποινα. «Ποια ταινία από τον  ελληνικό κινηματογράφο έχει κόψει τα περισσότερα εισιτήρια»;;; Ακούστηκαν διάφοροι τίτλοι αλλά νικήτρια ήταν η «Πολίτικη Κουζίνα». Ενθουσιάστηκα καθώς είναι από τις αγαπημένες μου. Μια ταινία η οποία αναδεικνύει τα μυστικά της μαγειρικής τέχνης, την ιεροτελεστία του φαγητού, και τις ανθρώπινες σχέσεις με δορυφόρο την τροφή.

της Φλώρας Μπαρμπέτα

Ορμώμενη από την ταινία, καταδύομαι σε ελληνικά περιοδικά γαστρονομίας και σε αντίστοιχες σελίδες στο διαδίκτυο. Χιλιάδες κείμενα, συνταγές, διαφημίσεις και προτάσεις από δημοσιογράφους του είδους, chef, απλούς μάγειρες και μαγείρισσες, ζαχαροπλάστες και pastry chef!  Αμέτρητα προϊόντα , παραγωγοί και εταιρείες τροφίμων! Εκθέσεις, events, gala και τόσες άλλες εκδηλώσεις γύρω από το φαγητό και το γλυκό. Για να μην ξεχάσω τα εστιατόρια, τα ταβερνεία, ταχυφαγεία, καφετέριες, ζαχαροπλαστεία και άλλα καταστήματα και επαγγέλματα που πλαισιώνουν την έννοια του φαγητού και της τροφής. Άσε τη μόδα και τις τάσεις ακόμα και στις συνταγές μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής. Κλασικές γεύσεις, πειραγμένες γεύσεις, μοντέρνες γεύσεις. Και φυσικά δεν μπορούμε να αφήσουμε αμέτοχο τον μεγάλο συνοδό, το αλκοόλ. Κρασί, τσίπουρο, ούζο, μπύρα, ποτά ή τη βασίλισσα σαμπάνια;

Η γαστρονομία συνδέει ανθρώπους, τόπους, εποχές, τη φύση, την κουλτούρα, την ιστορία, τον πολιτισμό. Η γαστρονομία συνδέει την πολιτική, την οικονομία, την … φορολογία, τον ανταγωνισμό. Για χάρη της γαστρονομίας έγιναν πόλεμοι, προκειμένου τα κράτη οικειοποιηθούν τα περίφημα «εδώδιμα αποικιακά»  προϊόντα!

Στο άκουσμα της λέξης γαστρονομία, το μυαλό μας πηγαίνει κατευθείαν στο ακριβό, gourmet φαγητό. Στην πραγματικότητα με τον όρο γαστρονομία νοείται η τέχνη της παρασκευής καλού και νόστιμου φαγητού. Είναι αυτονόητη η σύνδεση της γαστρονομίας με τον τουρισμό, καθώς το φαγητό υπεισέρχεται στην ταξιδιωτική εμπειρία με διάφορους τρόπους. Η κουζίνα είναι τμήμα της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου. Η καλή κουζίνα είναι απόλαυση, εμπειρία, και πηγή ικανοποίησης για τον επισκέπτη. Ο γαστρονομικός τουρισμός (culinary), απευθύνεται σε καταναλωτές που επιθυμούν να μυηθούν στον πολιτισμό και τη κληρονομιά ενός τόπου μέσα από τη γαστρονομία. Αυτοί οι επισκέπτες είναι έμπειροι και περιπετειώδεις ταξιδιώτες με υψηλό εισόδημα και μορφωτικό επίπεδο.

Για ένα τόπο το καλό φαγητό αποτελεί κριτήριο προκειμένου να αποκτήσει τον χαρακτηρισμό του ποιοτικού προορισμού. Επίσης το καλό φαγητό υποκινεί υψηλότερη τουριστική δαπάνη, καθώς ο καταναλωτής είναι πρόθυμος να δαπανήσει μεγαλύτερα ποσά προκειμένου να δοκιμάσει περισσότερα εδέσματα και ποτά. Καθώς το ταξίδι αποτελεί εμπειρία και ανάμνηση, οι γαστρονομικοί προορισμοί, σχεδιάζουν ειδικά μίγματα προϊόντων, υπηρεσιών και δραστηριοτήτων για να προσφέρουν στον επισκέπτη. Χαρακτηριστικά αναδεικνύουν τα τοπικά προϊόντα μέσα από τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των μαγείρων συνδυάζοντας την παράδοση με την αυθεντικότητα μέσα σε μια συνταγή.

Το νησί μας διαθέτει ποικιλία προϊόντων, τρόφιμα, γλυκίσματα, φυσικά προϊόντα, ποτά, που παράγονται εδώ ή προέρχονται από τη Συριανή φύση. Αυτό που μας λείπει είναι το όραμα, η οργάνωση,  η μέθοδος και  το σύστημα. Δεν είμαι σίγουρη ότι ακούμε, δεν είμαι σίγουρη ότι διαβάζουμε, ότι παρατηρούμε τι γίνεται γύρω μας, κυρίως δεν είμαι σίγουρη αν είμαστε έτοιμοι ως Συριανοί πολίτες να  οικειοποιηθούμε την καινοτομία και την πρόοδο όπως έκαμαν οι πρόγονοί μας.