Από την ιδέα στην εφαρμογή  ή σύγκρουση του σήμερα με το αύριο;

της Φλώρας Μπαρμπέτα

Θα το ήθελα πάρα πολύ αλλά δυστυχώς δεν συμμετείχα  στο ετήσιο συνέδριο του ΣΕΤΕ (Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων) το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 16 και 17 Οκτωβρίου με τίτλο «Redefining Realities: # someREACTKTdifferent».

Διαβάζω και παρατηρώ ότι οι επικεφαλής του Ελληνικού Τουρισμού, προσπαθούν να χαράξουν ένα νέο δρόμο, στον οποίο θα πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι να συμπράξουν αλλά και να ακολουθήσουν.  Ο πρόεδρος κ. Γιάννης Ρέτσος αναφέρθηκε στην μελλοντική εικόνα του προορισμού δηλαδή του τόπου, η οποία θα πρέπει να συνδέεται με την βιώσιμη ανάπτυξη, την καινοτομία, την τεχνολογία, τον πολιτισμό, και τον αειφόρο τουρισμό.

Τα όσα παρουσίασαν οι ομιλητές προέρχονται και συνάδουν με τις νέες τάσεις της αγοράς. Να θυμηθούμε ότι ο τουρισμός αποτελεί ένα οικονομικό και κοινωνικό φαινόμενο του οποίου η αναπτυξιακή πορεία είναι εντυπωσιακή τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό όπως έχουμε επισημάνει αρκετές φορές στην στήλη, σχετίζεται με την ανάπτυξη της τεχνολογίας,  ιδιαίτερα στον τομέα των μεταφορών. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι το κύριο ζητούμενο είναι η πόλη ή ο τόπος να είναι σε θέση ώστε να ικανοποιούν όλα τα προαπαιτούμενα αρχικά για τους κατοίκους, και κατ΄επέκταση για τους επισκέπτες. Το branding destination δεν γίνεται μόνο για τουριστικούς σκοπούς. Ένας τόπος προωθείται προκειμένου να προσελκύσει επενδυτές διαφόρων κατευθύνσεων και κυρίως να γίνει ελκυστικός σε νέους κατοίκους. Όταν μιλάμε για ελκυστικότητα ή για χρήση νέων τεχνολογιών μην μένει το μυαλό σας στην κινητή τηλεφωνία, και στα social media. Μιλάμε για επενδύσεις που αλλάζουν όλη τη ροή της σκέψης, της φιλοσοφίας και της ζωής ενός κατοίκου. Πως θα πετύχουμε βιώσιμη ανάπτυξη μέσα από κλιμακούμενες ενέργειες. Για παράδειγμα τα σκουπίδια. Πως από άχρηστα και βρωμερά αντικείμενα μέσα στην κλασική χωματερή, μπορούν να μετατραπούν σε χρήσιμη ύλη ανανεώσιμης πηγής, αν περάσουν το στάδιο της επεξεργασίας μέσα από ειδικά εργοστάσια τα οποία προφανώς δεν μολύνουν το περιβάλλον.

Μια άλλη παράμετρος που είναι το βασικό ζητούμενο για την ωρίμανση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος συνδέεται με την προσφορά ταξιδιωτικής εμπειρίας. Την μεταφορά των προβληματισμών για την υλοποίηση των στόχων από το «πως» στο «γιατί». Δηλαδή, οι δομές που φιλοξενούν τον επισκέπτη, απαντούν στο «πως».  Οι δραστηριότητες που κάνει ο επισκέπτης, απαντούν στο «γιατί». Συνεπώς για να προσελκύσουν την νέα γενιά τουριστών, οι υπεύθυνοι προβολής των τόπων οφείλουν να εστιάσουν στον ταξιδιώτη και στην εμπειρία που θα του προσφέρει ο τόπος. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι ταξιδεύουν στις μέρες μας μόνοι. Σκεφτείτε πως όσοι ταξιδεύουν solo ή με παρέα ή με την οικογένεια τους αναζητούν την αυθεντικότητα, την άνεση και τη διαφορετικότητα. Ψάχνουν για τον «κρυμμένο θησαυρό» του ταξιδιού! Ναι και εδώ υπεισέρχεται η τεχνολογία, χωρίς να περιορίζει τον ανθρώπινο παράγοντα, αλλά ως μέσο βελτίωσης της εμπειρίας. Πως ένα μουσείο, ένας αρχαιολογικός χώρος θα περάσουν στην επόμενη πίστα, αξιοποιώντας επιστημονικές μεθόδους και εργαλεία της τεχνολογίας, προκειμένου να αυξήσουν την επισκεψιμότητά τους, αλλά και να διευρύνουν τις ομάδες του κοινού τους;

Το ζήτημα είναι κατά πόσο αυτές τις καινοτόμες ιδέες που αφορούν το αύριο, η σημερινή ελληνική κοινωνία είναι σε θέση να τις αφομοιώσει και να τις υλοποιήσει. Δεν απαντώ, μόνο σας ρωτώ. Αναρωτηθείτε.