Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι, και καλή τουριστική σεζόν!

Το καλοκαίρι θεωρητικά είναι η καλύτερη εποχή για ταξίδια,  είναι δυνατό εμείς να μη συνεχίσουμε το δικό μας ταξίδι; Βρισκόμαστε στην καρδιά του Αιγαίου, είναι δυνατό να κόψουμε τις βόλτες μας; Όχι φυσικά! Και μεταξύ μας, κάθε εποχή είναι ωραία για μια ταξιδιωτική απόδραση, μικρή ή μεγάλη.

της Φλώρας Μπαρμπέτα

Να θυμίσω ότι η στήλη ασχολείται με θέματα που αφορούν το δαιδαλώδες κεφάλαιο του τουρισμού. Για να θυμηθούμε στα γρήγορα ο τουρισμός έχει δύο πρωταγωνιστές, ο ένας με διττό χαρακτήρα. Αντιλαμβάνεστε ότι οι ρόλοι αφορούν τον «άνθρωπο» και τον «τόπο».

Χωρίς αυτές τις δυο συγκολλητικές ουσίες δεν μπορεί να υπάρξει τουριστική δραστηριότητα. Ο άνθρωπος έχει διπλό ρόλο. Αυτόν του οικοδεσπότη του τόπου, αλλά και αυτόν του επισκέπτη.

Σήμερα υποδέχομαι στον τόπο μου τουρίστες, και αύριο γίνομαι «εγώ» τουρίστας για να με υποδεχτεί κάποιος άλλος στον δικό του τόπο. Τα καθήκοντα του καλού οικοδεσπότη η στήλη τα έχει αναφέρει και σχολιάσει δις στο παρελθόν. Η πρώτη ήταν με τίτλο «Εύγε Κατερίνα! Εύγε και στις/στους συναδέλφους σου!», καθώς αναφερθήκαμε στους επαγγελματίες του τουρισμού. Η δεύτερη ήταν με τίτλο «Οικοδεσπότες και Φιλοξενούμενοι», με αναφορά σε εμάς τους απλούς πολίτες. Δεν ανακαλώ ούτε ένα φωνήεν, ούτε ένα σύμφωνο από όσα έχουν γραφτεί. Πρώτον διότι πιστεύω και υπηρετώ τον λόγο μου με πάθος, και δεύτερον διότι μπορώ να στηρίξω τα λεγόμενά μου μέσω του επιστημονικού λόγου και της επιστημονικής ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ. Δεν μπορώ όμως να μην είμαι δίκαιη.

Αναφέρομαι στην συμπεριφορά των επισκεπτών, που ορισμένες φορές προβληματίζει,  με αφορμή ένα πρόσφατο γεγονός που έλαβε χώρα σε στενό δρομάκι του νησιού μας. Ένας οδηγός με πινακίδες Αττικής, δύο οδηγοί με πινακίδες Κυκλάδων. Για εκείνον κατηφόρα, για εμάς ανηφόρα. Εκείνος είχε  να κάνει δυο μέτρα πίσω, και εμείς τριάντα! Επιστράτευσα την ευγένειά μου, το χαμόγελό μου, πήρα το αγνό βλέμμα της αγελάδας, και πέρασα. Πίσω μου με ακολούθησε το επόμενο αυτοκίνητο.

Το πρόβλημα δεν είναι ποιος θα κάνει όπισθεν, το πρόβλημα είναι πως θα επιβιώσει και ο κάτοικος της τουριστικής περιοχής. Στο τουριστικό marketing και σε όλες τις τουριστικές καμπάνιες διεθνώς,  προβάλλεται  και πολύ σωστά, η προτεραιότητα της καλής διαμονής του επισκέπτη. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν συνιστά προηγούμενο για τον εκμηδενισμό των δικαιωμάτων των κατοίκων. Η σχέση μόνιμου κατοίκου – τουρίστα, είναι μια σχέση αλληλόδρασης. Η επιτυχία της οφείλεται στον σεβασμό εκατέρωθεν των πλευρών. Μελετώντας διάφορα site σχετικά με τον τουρισμό, με έκπληξη διαπίστωσα ένα μεγάλο αριθμό άρθρων να αναφέρονται στην καλή συμπεριφορά του ταξιδιώτη. Αυτό κάτι σημαίνει. Έχουμε γίνει όλοι πιο κακομαθημένοι, ή έχουμε ξεχάσει τους καλούς μας τρόπους;

Η λύση στο πρόβλημα, και θα το γράψω για πολλοστή φορά, είναι η αναζήτηση και η προσέλκυση ποιοτικού τουρισμού. Σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να στραφούμε όλοι. Πολίτες, θεσμοί, και τοπική αυτοδιοίκηση.  Καθώς η τουριστική δραστηριότητα εμπλέκει τους πάντες, κανείς δεν δικαιολογείται να βγάλει την ουρά του απ΄ έξω!