ΤΟ  βέβαιο είναι ότι δεν ανέλαβε τα ηνία του δήμου γιατί είχε όραμα. Άλλο σκοπό είχε. Γιατί όσοι από τους δικούς του είχαν όραμα αποχώρησαν. Άλλοι σιωπηρά, άλλοι με θόρυβο, αλλά την αντίθεσή τους την έδειξαν ανοιχτά στην προεκλογική περίοδο τασσόμενοι εναντίον του.

ΤΟ ηχηρό χαστούκι που ράπισε το πρόσωπό του τοποθετώντας τον στην αντιπολίτευση όχι μόνο δεν του άφησε κανένα σημάδι αλλά δεν τον άγγιξε. Απόδειξη ότι, ό,τι έλεγε και έπραττε σε όλη τη διάρκεια της θητείας του το επαναλαμβάνει και σήμερα.

ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ότι έχει καλό μπλα- μπλα. Μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς ότι είσαι μονάκριβος και αναντικατάστατος και την ίδια στιγμή να σε πετάξει στον κάδο ανακύκλωσης (και αυτοί επί των ημερών του αχταρμάς έγιναν), έτσι ώστε να αισθανθείς πιο σκουπίδι και από τα σκουπίδια.

ΚΙ  ΟΤΑΝ δικτατορικά σε αφανίζει, την ίδια στιγμή μιλά για τις θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας.

ΚΑΙ όσο σε αδικεί, τόσο διακηρύσσει τη σημασία της ίσης μεταχείρισης και δικαιοσύνης.

ΣΕ πρόσφατη συνέντευξή του, εκτός των άλλων,  οικειοποιείται αγώνα άλλων και βάζει το ονοματεπώνυμό του.

ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ότι επεδίωξε να είναι χρήσιμος για τον τόπο αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος και την ίδια ώρα, όταν του ασκήσεις κριτική, σε θεωρεί εχθρό του.

ΜΑΛΙΣΤΑ, υπογραμμίζει ότι συγκρούστηκε με κατεστημένα δεκαετιών και παρωχημένες αντιλήψεις για να πνεύσει φρέσκος άνεμος στο νησί, αλλά το νησί στη θητεία του γύρισε πίσω δεκαετίες εξαιτίας των δικών του στενόμυαλων πεποιθήσεων, καθώς χαρακτηρίστηκε ως «ο δήμαρχος του διχασμού».

ΓΙΑΤΙ, η λεγόμενη αλλαγή νοοτροπίας θύμιζε Διωκτικό Μεσαίωνα, όπου κατηγορίες ανθρώπων έμπαιναν στο στόχαστρο και αν δεν πειθαρχούσαν, τους τιμωρούσε υιοθετώντας τον κώδικα του  Ιουστινιανού.

ΤΟΥΣ απέκλειε  από κάθε επαγγελματικό δικαίωμα, τους ταλαιπωρούσε με πράξεις εκτοπισμού και απομόνωσης και τους καταδίκαζε να υποφέρουν ως «οι φτωχούληδες του δημάρχου», διότι θεωρούντο απειλή για την εξουσία και εχθροί του νησιού.

ΕΤΣΙ δικαιολογείται και η κριτική του άποψη, αυτή που αφορά στο αποτέλεσμα των εκλογών.

 ΘΕΩΡΕΙ  ότι ο ίδιος ουδόλως έφταιξε που τον καταχέριασε ο Συριανός λαός και τον έστειλε από την πρώτη εβδομάδα στη μείζονα μειοψηφία.

ΔΙΟΤΙ, κατά τη γνώμη του, ο λαός δεν έκρινε σωστά το τεράστιο έργο που παραδίδει.

ΔΙΟΤΙ, όπως είπε, ο λαός ψήφισε σύμφωνα με την προσωπική ζωή των αιρετών και προφανώς η δική του, δεν του άρεσε.

ΔΙΟΤΙ αυτός ο λαός έκρινε με θρησκευτικές πεποιθήσεις λες και αυτές προέκυψαν σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση, αλλά όχι στην προηγούμενη.

ΤΟ κυριότερο. Του έφταιξαν συγκεκριμένα Μ.Μ.Ε -το εξής ένα- το οποίο εξαπέλυσε «στοχευμένη παραπληροφόρηση, λασπολογία  και ανηλεή πόλεμο» σε έναν δήμαρχο που, όπως δείχνει από τις δηλώσεις του,  δεν κατάλαβε ότι δημιούργησε επαγγελματίες Α’ και Ε’ κατηγορίας.

Η παραπληροφόρηση, λοιπόν, και η λασπολογία από το Μ.Μ.Ε  προερχόταν από την «Διαύγεια» που δημιουργήθηκε με το νόμο 3861/2010 και αποσκοπεί στη δημοσίευση στο διαδίκτυο, σε ένα κεντρικό ιστότοπο, αποφάσεων των κυβερνητικών οργάνων και της διοίκησης στο Διαδίκτυο κι έχουν υποχρέωση δημοσίευσης τα κυβερνητικά όργανα, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ βαθμού κλπ.

ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΩ ότι, οι αποφάσεις δεν εκτελούνται αν δεν αναρτηθούν στον δικτυακό τόπο diavgeia.gov.gr.

ΑΥΤΟ, λοιπόν, ήταν που παραπληροφορούσε τους δημότες για τα χρήματά τους.

ΑΥΤΟ εξαπέλυε λασπολογία  εναντίον του, αφού το περί ου ο Λόγος Μ.Μ.Ε  αντέγραφε  και δημοσίευε τις απευθείας αναθέσεις σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις όπου συνέβαινε το εξής: Στο ποσόν που είχε δικαίωμα ως δήμαρχος να κάνει απευθείας  ανάθεση την έκανε- κατά σύμπτωση – πάντα στους ίδιους  επιχειρηματίες.

ΕΑΝ το ποσόν ήταν μεγάλο και δεν του επέτρεπε,  εκείνος, όπως δήλωσε σε συνέντευξή του –«ως μάνατζερ και όχι ως πολιτικός που λειτουργούσε βλέποντας τον Δήμο ως μια μεγάαααλη ιδιωτική επιχείρηση»- έκανε κατατμήσεις των ποσών για να  δώσει το  κάθε έργο πάλι στους ίδιους επιχειρηματίες, οι οποίοι ήταν φίλοι τού νησιού.

ΦΤΑΙΕΙ το Μ.Μ.Ε που δεν κατάλαβε  ποτέ τη νοοτροπία ο Δήμος να λειτουργεί ως ιδιωτική επιχείρηση και φυσικά ο πολύς λαός που δεν αντιλήφθηκε το θαύμα της καινοτομίας αυτής.

ΙΔΟΥ, λοιπόν, μια ακόμη παραπληφόρηση και λασπολογία από την «Διαύγεια».

ΛΙΓΟ πριν εκπνεύσει η θητεία του, και αφού είχε ορκιστεί και υποσχεθεί συνεργασία ομοθυμία και ομοψυχία για μια ακόμη φορά, την αμέσως επόμενη ημέρα (21 Αυγούστου ήταν η ορκωμοσία) – συνεχίζοντας  να λειτουργεί τον Δήμο ως μια μεγάααλη ιδιωτική επιχείρηση, όπου τα χρήματα του λαού τα διαχειριζόταν ως μάνατζερ έδωσε στις 22 Αυγούστου μια ακόμη απευθείας ανάθεση (μαντέψτε πού)  ποσού  7.000,00 €  για Δημιουργία διαδικτυακής πύλης έργου «Μηχανισμός Ενθάρρυνσης & Υποστήριξης των Επενδύσεων & της Καινοτομικής Επιχειρηματικότητας στο νησί της Σύρου».

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ποσόν για μια ιστοσελίδα με απίστευτο τίτλο.

ΑΛΛΑ το μάνατζμεντ δεν τελείωσε εδώ .

ΤΗΝ ίδια ημέρα, με την ίδια συλλογιστική, έδωσε ακόμη μία απευθείας ανάθεση (μαντέψτε πού)  ποσού 1.700,00 €  για δημιουργία λογοτύπου.

ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ τέτοια ποσά για τέτοιες εργασίες θα έβαζαν σε σκέψη ακόμη και το διαφημιστικό γραφείο του διεθνούς φήμης γραφίστα Χέρμπ Λούμπαλιν.

ΑΠΟ την άλλη πλευρά, τι είναι για ένα λογότυπο και μια ιστοσελίδα 8.700 ευρώ στη Σύρο μπροστά στο σκάνδαλο που ξέσπασε στην Ελλάδα  για διασπάθιση δημοσίου χρήματος για την ιστοσελίδα του ΙΚΑ, το www.ika.gr το οποίο κόστισε στο ελληνικό κράτος  2,2 εκατομμύρια ευρώ!

ΑΜΕΣΩΣ μετά αυτές τις πράξεις του,  ζήτησε συγγνώμη  από όσους «άθελά του έθιξε ή ζημίωσε, εξαιτίας πολιτικών αποφάσεων ή επιλογών, επιβεβαιώνοντάς τους ότι, σε όσες περιπτώσεις μπορεί να συνέβη αυτό, σίγουρα δεν είχε κακή πρόθεση»!

ΕΔΩ, οφείλει μιαν απάντηση περί «μαγαζακιών» όταν, αιτιολογώντας τις κάκιστες σχέσεις του με την Περιφέρεια Ν. Αιγαίου, είπε ότι «ο κάθε δήμος  δεν μπορεί να λειτουργεί ως «μαγαζάκι της Περιφέρειας» και, εννοείται, ότι άπαντες περιμένουμε να δοθεί στο φως η οικονομική κατάσταση που παραλαμβάνει η νέα Δημοτική Αρχή, όπως είχε συμβεί και στη δική του ανάληψη καθηκόντων από την Δημοτική Αρχή Δεκαβάλλα, η οποία  είχε αφήσει αποθεματικό 4.224.000 ευρώ!

ΠΑΝΤΩΣ, προκαλεί μια απορία η δήλωσή του ότι, «σε επαγγελματικό επίπεδο, πάλι θα προσπαθήσει να συμβάλει στην ανάπτυξη του τόπου, μιας που η εταιρεία στην οποία συμμετέχει,  έχει ως αντικείμενο την πραγματοποίηση ιδιωτικών αλλά και δημόσιων επενδύσεων και επομένως εξακολουθεί να δηλώνει «παρών» στην αναπτυξιακή προσπάθεια της Σύρου».

ΔΙΟΤΙ, φαντάζεστε να έχουμε και εδώ πρωτοποριακή και καινοτόμα νοοτροπία και όπως ως Δήμαρχος έβλεπε τον Δήμο «σαν μια μεγάαααλη ιδιωτική επιχείρηση», τώρα ως επιχειρηματίας να δει την επιχείρησή του σαν Δήμο;

ΜΙΑ τελευταία αναφορά θα κάνω στην αιχμή του ότι είναι λάθος δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι μόνο να ασχολούνται με την αυτοδιοίκηση.

ΣΩΣΤΑ! Οφείλουμε όλοι ανεξαρτήτως επαγγέλματος και ηλικίας να ασχολούμαστε με τα κοινά.

ΔΙΟΤΙ, πόσο προόδευσε ο τόπος που έδωσε αξιώματα μόνο σε νέους, οι οποίοι έκαναν στην αυτοδιοίκηση κακό μάνατζμεντ, αν σκεφτούμε ότι το μάνατζμεντ απαιτεί ενότητα, σωστή διοίκηση και ακριβή έλεγχο;

ΤΗΝ απάντηση την έδωσε χωρίς δεύτερη σκέψη ο Συριανός Λαός.

ΨΗΦΙΣΕ κλασική συνταγή. Εμπειρία με απειρία.

ΙΣΩΣ γιατί από την εποχή του πρώτου ιστορικά Δήμαρχου Ερμούπολης του εκ Σμύρνης Γεώργιου Πετρίτζη,  μέχρι λίγο πριν τη δική του θητεία, οι περισσότεροι ήταν επιτυχημένοι, σαν και αυτόν,  επιχειρηματίες, με άριστη διαχείριση και κυρίως ενότητα γι’ αυτό και επί των ημερών τους δημιουργήθηκε το Θαύμα της Νεοκλασικής Ερμούπολης, της Πολιτιστικής και Οικονομικής πρωτεύουσας των Κυκλάδων και του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑΝ ποιος θα κάνει τα περισσότερα δημοτικά έργα, προσφέροντας ορισμένοι από αυτούς ακόμη και την αμοιβή τους.

ΕΙΧΑΝ μοναδικό σκοπό την προκοπή του τόπου.

ΟΣΟΝ αφορά την ηλικία, να του φρεσκάρω τη μνήμη με τον κορυφαίο όλων.

ΕΚΕΙΝΟΝ που το άγαλμά του κοσμεί την είσοδο του Δημαρχιακού Μεγάρου.

ΤΟΝ Δημήτριο Βαφειαδάκη, ο οποίος ανέλαβε για πρώτη  φορά δήμαρχος σε ηλικία 66 ετών  και έχει καταγραφεί ως ο δήμαρχος των μεγάλων έργων με κυριότερα την ανέγερση του δημαρχείου, την αναθεώρηση του σχεδίου πόλεως και την ανέγερση Μνημείου Εθνικής Παλιγγενεσίας του πρώτου ανάλογου μνημείου στον ελληνικό χώρο (1888).

ΑΓΟΡΑΖΕ πτωχευμένα εργοστάσια σε πλειστηριασμούς, τα νοίκιαζε σε νέους επιχειρηματίες στους οποίους παρείχε δάνεια για να τα ανασυγκροτήσουν. Γι’ αυτό εκλέχτηκε έξι φορές δήμαρχος!

ΑΝ όλα τα παραπάνω για εκείνον εξακολουθούν να είναι «έπεα πτερόεντα», τότε έτσι εξηγείται γιατί και οι συμπολίτες μας στην πράξη θεώρησαν τις πολιτικές του πρακτικές λόγια του αέρα !