ΕΚΕΙΝΗ τη λαϊκή ρήση «Όποιος είναι έξω από το χορό πολλά τραγούδια ξέρει…» μου έδωσαν σε σχετική μας ερώτηση ως απάντηση τρεις Συριανοί, οι οποίοι βίωσαν τελευταία τις συνέπειες του κορωνοϊού και βλέπουν στην τηλεόραση τα κορωνοπάρτι με συμμετοχή δεκάδων ατόμων, που νομίζουν πως ο κορωνοϊός είναι κάτι το αμελητέο, δηλαδή σαν μια γρίπη ελαφράς μορφής, αλλά που οι κρατούντες της έχουν δώσει σκόπιμα διαστάσεις προκειμένου να χειραγωγήσουν το λαό.
ΚΑΙ δεν μιλάμε για τρεις Συριανούς περασμένης ηλικίας. Μιλάμε για νέους ανθρώπους, με όλη τη ζωή μπροστά τους γεμάτους όνειρα και προσδοκίες, που όμως δεν είναι δύσκολο να ακυρώσει σε σύντομο χρονικό διάστημα η πανδημία, αν αποφασίσει να χτυπήσει δυνατά την πόρτα ο κορωνοϊός.
Σ’ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ο ιός χτύπησε ελαφρά την πόρτα και δεν χρειάστηκε ούτε παραμονή στο Νοσοκομείο ούτε αερομετακομιδή στην Αθήνα ούτε διασωλήνωση. Πέρασαν την ασθένεια «στο πόδι», με όλες τις προφυλάξεις οι οποίες ενδείκνυνται σε παρόμοιες περιπτώσεις, ώστε να μην βάλουν σε δοκιμασία άλλους συνανθρώπους τους. Όμως εκείνο που βίωσαν μας το μετέφεραν με τα πλέον μελανά χρώματα.
ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ σε βαθμό να νομίζεις ότι θα εκραγεί το κεφάλι σου, με αποτέλεσμα ακόμη και ο ελάχιστος ύπνος να αποτελεί εφιάλτη. Διάρροια που σε φτάνει στα όρια της απελπισίας και πόνοι σε όλο το μυϊκό σύστημα που δεν σε αφήνουν να καθίσεις πουθενά, καθώς χιλιάδες βελόνες σου τρυπάνε το σώμα, ένα σώμα καταβεβλημένο και εξουθενωμένο, σαν να εργαζόταν χειρωνακτικά δέκα 24ωρα!
ΕΥΧΟΝΤΑΙ, αυτό που βίωσαν οι ίδιοι «να μην το πάθει ούτε ο εχθρός τους» και καταφέρονται κατά όλων εκείνων οι οποίοι, εκ του ασφαλούς, νομίζουν ότι μπορούν να μιλάνε για δήθεν πανδημία και για δήθεν θανάτους από τον κορωνοϊό, θεωρώντας ότι ο ιός είναι εφεύρημα των δυνατών της γης προκειμένου να στερήσουν βασικές ελευθερίες των πολιτών και να τους επιβάλλουν έναν νέο τρόπο ζωής κομμένο και ραμμένο στα δικά τους μέτρα, με πρώτον φυσικά πληττόμενο τομέα τον οικονομικό, με το εργατικό μεροκάματο στα πατώματα.
ΔΕΝ αποκλείουν το ενδεχόμενο η πανδημία να έδωσε την χρυσή ευκαιρία στο «κεφάλαιο» να εκμεταλλευτεί τον εργαζόμενο και να προσχεδιάσει την μισθολογική του εξαθλίωση, ούτε θεωρούν απίθανο οι κυβερνώντες ανά την υφήλιο να «βγάλουν τα σπασμένα», μετά την πανδημία, από τον ίδιο εξαθλιωμένο εργαζόμενο, τον χαμηλοσυνταξιούχο και τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, αλλά δεν δέχονται με τίποτα πως ο κορωνοϊός είναι εφεύρημα.
ΔΙΚΑΙΩΣ του λόγου μιλάνε για «λογική του παραλόγου» των κυβερνώντων, όταν απαγορεύουν την είσοδο έστω και ενός πελάτη σε κατάστημα, προκειμένου να επιλέξει το είδος του προϊόντος που τον ενδιαφέρει, αλλά πρέπει να περιμένει στην πόρτα, ενώ την ίδια στιγμή επιτρέπεται η είσοδος σε μέσα μαζικής μεταφοράς χωρίς να τηρούνται καν τα βασικά μέτρα προστασίας.
ΘΕΩΡΟΥΝ ότι πολλά από τα μέτρα είναι λανθασμένα, αφού η παλινωδία ορισμένων απαγορεύσεων φτάνει στα όρια του αστείου, αλλά παράλληλα ρίχνουν μεγάλο βάρος ευθύνης της εκρηκτικής αύξησης των κρουσμάτων στην ανευθυνότητα εκείνων οι οποίοι, στο όνομα της της άρνησής τους σε ό,τι αφορά την επικινδυνότητα του ιού και τον τρόπο μετάδοσής του, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο συνανθρώπους τους, αφού αγνοούν επιδεικτικά κάθε μέτρο πρόληψης, όπως η μάσκα, η τήρηση αποστάσεων και ο συνωστισμός ακόμα και σε υπαίθριους χώρους.
ΑΠΕΥΧΟΝΤΑΙ όπως, όλοι όσοι είναι αρνητές της πανδημίας, αλλάξουν γνώμη μόνο όταν προσβληθούν από αυτήν, αλλά παράλληλα θεωρούν αδιανόητο, εξαιτίας της αρνητικής τους στάσης, να οδηγούν συνανθρώπους τους στο θάνατο ή να τους υποβάλλουν σε μια δοκιμασία η οποία είναι εξαιρετικά επώδυνη όχι μόνο για όσους προσβάλλονται από τον ιό, αλλά και για τον στενό τους περίγυρο που βιώνει μαζί τους έναν ιδιότυπο Γολγοθά.
