Ο κατακλυσμός των διαφημίσεων για το  BLACK FRIDAY  μου έφερε στο νου το πιο κάτω γραμμένο στη δεκαετία το70. Θύμισες Ντροπής……

Ο Παρασκευάς

-Βρέθηκε μιά Παρασκευή,

από τον Ρομβισώνα.

Είχε το χρώμα μπλέ-μαβί

και ανοιχτό το στόμα..

 

-Το όνομα , ρώτησανε,

ποιά είναι «Η Πατρώνα».

Αντί φωνής, γρικήσανε,

κούνημα στη σιαγόνα.

 

-Ευθύς μετά τον δέσανε,

στα πόδια στον αγκώνα,

σαν γάϊδαρο το ζέψανε,

είχε γερό το σώμα.

 

-Με δόλο τόνε πείσανε,

του δώσαν κηδεμόνα,

με λόγια τον ποτίσανε…

« Ίδιο είναι το χρώμα..»

 

-Τα χρόνια επεράσανε…

ξύπνησε απ’το κώμα.

Οι γόνοι του μοχθήσανε,

  μπήκανε στον αγώνα..

 

-Δουλεύετε..για παραγωγή,

κοιμάστε σ’αχερώνα..

Θάλθει καιρός,θάλθει αυγή,

θα βρείτε αμπελώνα.

 

-Ελευθερία τους δώσανε,

τους γώρισαν το στρώμα,

με ρούχα τους στολίσανε,

τούς όρισαν κανόνα.

 

-Στα πλοία τους εστείλανε,

στις φάμπρικες,στο δώμα,

με χρήμα τους γεμίσανε,

τους θόλωσαν το όμμα.

 

-Μ’αλλόχρωμους τους ‘νώσανε,

από Χιλή ,Καντώνα…

Είν’ αδελφοί,τους είπανε,

ας όψεται το χρώμα.

 

-Η ένωση τους είπανε,

θα φέρει τον δαφνώνα.

Αμέσως τους χωρίσανε,

δέσαν τον «αλαζόνα».

 

-Κόλλησε η Παρασκευή,

στο χρόνο,στον αιώνα,

στο πρόσωπο τους το μαβί

κι’ας καρτερούν ακόμα.