Μπράβο Γιώργο, επί τέλους και κάτι σεμνό και λιτό, τόσο σπάνιο στην καλοκαιρινή φλυαρία !»

«Ηθοποιός, ποιεί ήθος. Πειράζει που εγώ λέω θεατρίνος; Ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης που δεν πήρε όλα όσα του άξιζαν. “Ποιείς ήθος” συχνά με κλίκες και κυκλώματα. Θεατρίνος, πορεύεσαι σχεδόν μόνος με μοναδικό όπλο την καλλιτεχνική σου αξία και τις αταλάντευτες αρχές σου. Πάντα άξιος φίλε».

Ενδεικτικά Διαδικτυακά σχόλια μετά την παράσταση

ΜΕ ΤΟ ΘΕΡΜΟΤΕΡΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ του καθηλωμένου κοινού το οποίο ήρθε αντιμέτωπο με την ελληνική πραγματικότητα επισφραγίστηκε η σπουδαία ερμηνεία του Γιώργου Μιχαλάκη στη μαύρη κωμωδία «Παπάγια Μάντολες» με σκηνοθέτη τον Γιώργο Πάχο ο οποίος ξέρει καλά την δουλειά του και τα άκρως ικανοποιητικά σκηνικά των Δημ. και Λάκη Καπέλλα.

ΑΞΙΖΕΙ να σημειωθεί η έντονη σκηνική παρουσία τού έτσι και αλλιώς δημοφιλούς Μιχάλη Ζουλουφού στο ρόλο του φύλακα –υποβολέα, η ήρεμη εμφάνιση του Νίκου Απέργη με την νοσταλγική φυσαρμόνικά του, η εύστοχη επιμέλεια της αφισέτας από τον έμπειρο Δημήτρη Βαμβακούση ενώ αποδείχθηκε επιτυχημένη η ιδέα της Εύης Αριστείδου να χορευτεί το Ζεϊμπέκικο της εκδίκησης του Μητροπάνου.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΡΥΣΙΛΑ λοιπόν βρήκε εκφραστή στο πρόσωπο του γνωστού ηθοποιού που έδωσε τούτο το θέρος δυο συνεχόμενες παραστάσεις στο θέατρο Απόλλων, εκτάκτως. Έτσι απαντάται το ερώτημα πολλών γιατί δεν συμπεριελήφθησαν στο πρόγραμμα: «Σύρος – Πολιτισμός 2017».

ΤΟΝ ΕΙΔΑ για δεύτερη φορά (η πρώτη ήταν τον Οκτώβρη του 2013 στην Πινακοθήκη Κυκλάδων) να υποδύεται αυτόν τον διάσημο σεφ που φυλακίστηκε επειδή χρησιμοποίησε την υψηλή τέχνη της μαγειρικής του δηλητηριάζοντας την πολιτική ελίτ της χώρας.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ απέδωσε αυτόν τον μονόλογο χωρίς παραγεμίσματα ή βιασύνες.

ΛΙΤΟΣ, κοφτερός σαν λάμα μαχαιριού, δεν άφησε πουθενά εντύπωση νεκρού χρόνου.

ΚΑΘΕ κίνησή του έμοιαζε φυσική και ταυτόχρονα αναγκαία, ενώ η εκφραστική του πλαστικότητα δεν είχε ίχνος υπερβολής. Άνετα έκανε push-ups στα αισθήματα των θεατών που από το γέλιο πήγαιναν στο κλάμα και κατέληγαν στο θυμό και την ικανοποίηση…

ΚΕΡΔΙΣΕ το στοίχημα να καταδείξει την αγανάκτηση εκείνων που επειδή δεν τολμούν να διαμαρτυρηθούν στο διεφθαρμένο ελληνικό σύστημα ζητούν μιαν απάντηση στη ταραγμένη τους συνείδηση. ΉΤΑΝ ένας μονόλογος βάρος και κάθαρση…

ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ, δεν μου έκρυψε το άγχος του. Ηθοποιός με την σεμνότητα ενός κλασικού παλαιάς κοπής, αποτελεί μέρος μιας εποχής όπου οι συνάδελφοί του ήταν επαγγελματίες και σέβονταν τους άγραφους νόμους. Αυτούς που δίνουν την αίσθηση ότι τα πρότυπα μετρούσαν κάποτε για τους ανθρώπους.

ΤΑ ΣΤΑΡΙΛΙΚΙΑ ήταν λιγοστά και η πάστα του ηθοποιού φτιαχνόταν μέσα από τη σκληρή δουλειά.

ΈΠΕΙΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΗΘΟΣ -αυτό το πάλαι ποτέ εμμονικό «ηθοποιός σημαίνει φως»- που συνόδευε το όνομα κάθε παλιού ηθοποιού ανεξαρτήτως της εμβέλειάς του.

ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ που δεν συμβιβάστηκε ούτε όταν η ζωή τού τα έφερε αλλιώς και επέλεξε να μείνει μόνιμα στην πρωτεύουσα του νομού με την γυναίκα του Σουζάν και τα δύο του παιδιά, ασκώντας διάφορα επαγγέλματα χωρίς παράλληλα να σταματήσει να πηγαινοέρχεται Αθήνα για τα γυρίσματα ταινιών ή σήριαλ.

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ για την λαϊκή ποιότητα, αυτήν που ακουμπά τον κόσμο, και το «έξω καρδιά» που τον διακρίνει (παρά τα όποια προβλήματα που αντιμετώπισε ακόμη και υγείας, δε μιζέριασε), ήταν σημεία που παρερμηνεύτηκαν.

ΌΝΤΑΣ ένα σωστό πειραχτήρι με το πηγαίο κωμικό του ταλέντο, κάνει συχνά τον περίγυρό του να σείεται από μια του φράση, μια μίμησή του ή μια απλή χειρονομία.

ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΙ, που έδωσαν λανθασμένες εντυπώσεις γιατί ο ίδιος δεν πρόβαλλε με έπαρση τη θεατρική του παιδεία και την εμπειρία του.

ΘΕΛΩ να πω ότι ψιλοταλαιπωρήθηκε με τους «δήθεν», κάτι που του βγήκε πηγαία στο «Παπάγια Μάντολες» όπου πραγματικά έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας για μιάμιση περίπου ώρα μόνος του στη σκηνή.

ΔΕΝ ΚΟΜΠΑΣΕ ΠΟΤΕ ΠΟΥΛΩΝΤΑΣ «ΜΟΥΡΗ» ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ, τον Μάνο Κατράκη, τον Διονύση Παπαγιανόπουλο.

ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΦΕΡΤΗ, τον Πέτρο Φυσσούν, τον Θανάση Βέγγο τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Νίκο Σταυρίδη, την Ρένα Βλαχόπουλου, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Χατζηχρήστο για τους οποίους, αν τον ρωτήσεις, έχει να διηγηθεί απίστευτες ιστορίες.

ΔΕΝ ΕΠΑΙΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΤΟΥ. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Θεοδοσιάδη, μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και σπούδασε κλασσικό μπαλέτο, μοντέρνο χορό και φωνητική.

ΔΕΝ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΟΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ και δεν «ανακοινώνει» σε κύκλους ότι έχει υποδυθεί τον Ρωμαίο σε παράσταση του Μιχαηλίδη ή ότι έχει παίξει στη θρυλική «Αυτοψία».

ΟΥΤΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ στο «Παραμύθι χωρίς όνομα» με το θίασο «Νέα Πορεία».

Ο περισσότερος συριανός κόσμος που τον βλέπει τόσο βατό, τόσο οικείο, τόσο φίλο, δεν γνωρίζει ότι το 1981 μαζί με άλλους συναδέλφους του ίδρυσε τον «Θίασο ‘81», όπου συνεργάστηκε ως συνθιασάρχης και ηθοποιός επί 11 χρόνια.

ΑΓΝΟΕΙ ότι αυτός ο ηθοποιός που μοιάζει με τον άνθρωπο της διπλανής μας πόρτας, για μεγάλο χρονικό διάστημα δίδαξε σε θεατρικές σχολές και εκπαιδευτικά ιδρύματα κίνηση, παντομίμα, αυτοσχεδιασμό και ότι του είναι αδύνατον να φανταστεί τον εαυτό του να επιλέγει κάτι άλλο εκτός από το θέατρο που είναι το πάθος του.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ότι έπαιξε στην τηλεόραση στις «Αθάνατες ιστορίες αγάπης: Φρειδερίκος Σοπέν-Γεωργία Σάνδη το 1977 στην ΥΕΝΕΔ , «Ρόκκος Χοϊδάς» το 1982 στην «ΕΡΤ», τον ίδιο χρόνο στην ΕΡΤ2 «Satellite, Λαϊκές ιστορίες απ’ όλο τον κόσμο». «Χαμογελάστε παρακαλώ» το 1983 στην ΕΡΤ. «Οι μεν και οι δεν» το 1993 στον «ΑΝΤ1» και τον ίδιο χρόνο στο ίδιο κανάλι το «Τμήμα ηθών: Τρίγωνο». «Το τελευταίο αντίο» το 1994 στο «Mega», και «Ο τέταρτος γάμος» στην «ΕΤ1». «Βαθύ κόκκινο» το 2000 στο «Star», «Για πάντα φίλες» το 2002 στον Alpha, «Μωβ – Ροζ» το 2005 στον «ΑΝΤ1». «Εντιμότατοι Κερατάδες : Ο αγαθιάρης κερατάς» το 2006 στον Alpha και τον ίδιο χρόνο «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα» στο ίδιο κανάλι και «Ιατρικό απόρρητο» το 2008 στον «ΑΝΤ1» .

Ο «συμπατριώτης μας» Γιώργος Μιχαλάκης (ζει στη Σύρο 23 χρόνια) ο οποίος ενσαρκώνοντας έναν από τους σπουδαιότερους σατιρικούς ποιητές της νεότερης Ελλάδας, τον συμπατριώτη μας Γεώργιο Σουρή πέτυχε να σηματοδοτεί το Συριανό Καρναβάλι, είναι εδώ. Μαζί μας. Δίπλα μας. Αξία ανεκτίμητη

ΔΙΑΦΑΝΟΣ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ, ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ, ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ και επικοινωνιακός με το πνευματώδες, παιγνιώδες ύφος του και μια ψυχή που αναπνέει από τους πόρους του θεατρικού δέρματος..

ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΣΥΝΗ και εν τέλει ας παραδεχτούμε πως δεν παύει να μας αποδεικνύει ότι πραγματικό μεγαλείο και ταλέντο έχουν μόνο όποιοι δεν αυτοδιαφημίζονται και δεν θεωρούν τον εαυτό τους σπουδαίο, γιατί πολύ απλά, αφήνουν τους άλλους να ανακαλύψουν την σπουδαιότητά τους.