ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΕ,

ΜΕΤΑ από εκείνα τα Χριστούγεννα ονειρευόμουν και ευχόμουν να φτάσει η μέρα να σας γράψω αυτή την επιστολή απλά και ανθρώπινα χωρίς τίτλους ευγενείας …

ΤΙ νόημα έχουν άλλωστε σε αυτή την εξομολόγηση…..

ΩΣ οικογένεια θεωρούμε υποχρέωσή μας να σας ευχαριστήσουμε για εκείνα τα Χριστούγεννα που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ … εκείνη τη βραδιά στον Άγιο Νικόλαο που ήταν αφιερωμένη στους απλήρωτους εργάτες του ναυπηγείου Νεώριο Σύρου όπου ο ναός μετατράπηκε σε σπίτι αγάπης για εκατοντάδες πονεμένες οικογένειες …

ΜΙΑ από αυτές ήταν και η δική μας …

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ με 6 ευρώ στο πορτοφόλι και ο κόμπος από το παράπονο να μας πνίγει ….

ΔΥΟ γονείς ανίκανοι να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της οικογένειάς μας ….

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΗΚΑΜΕ στο κάλεσμά σας όχι μόνο από σεβασμό στο πρόσωπό σας αλλά και γιατί είχαμε ανάγκη από δυο κουβέντες … κάτι … να απαλύνει κάποιος εκείνη τη στιγμή τον αβάσταχτο πόνο μας τόσο για την αβέβαιη πια ζωή μας όσο και για το μέλλον του παιδιού μας …

ΕΝΑΣ πόνος που μέσα από τη βουβαμάρα και τη σιωπή του αποδομούσε την οικογένειά μας κάθε λεπτό και κάθε στιγμή.

ΤΑ λόγια σας βάλσαμο στο φαρμάκι της ψυχής μας …. προσπαθούσαμε να κρατηθούμε από κάπου…

ΟΜΩΣ δεν ξεχνάμε εκείνο το χαρτονόμισμα …. Που δώσατε στο παιδί μας ….

ΗΤΑΝ τα Χριστούγεννα μας …. και μαζί η Ανάσταση, τα λόγια και η αγάπη σας …. η παρηγοριά που μπορεί να σε κάνει να ελπίζεις και πάλι…

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ για την αγάπη σας…

ΓΙΑ εμάς είστε ο ΠΑΤΕΡΑΣ που έβαλε πλάτη την ώρα που βουλιάζαμε …..

ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση και με μεγάλη χαρά να σας πω ότι πληρωθήκαμε χθες …

ΚΑΙ φέτος  τα Χριστούγεννά μας θα είναι αλλιώς όπως και για άλλες οικογένειες … ακόμα και για αυτούς που θα χρειαστεί να συμπαρασταθούμε.

ΣΑΣ παρακαλούμε σαν οικογένεια να δεχτείτε μια συμβολική κίνηση από εμάς και να μας επιτρέψετε – επιστρέφοντάς σας το ποσό που δωρίσατε τότε στο παιδί μας – να κάνουμε ΜΑΖΙ πιο όμορφα τα Χριστούγεννα μιας οικογένειας που  γνωρίζετε εσείς ότι έχει ανάγκη.

ΜΑΖΙ με το σεβασμό μας παρακαλούμε δεχθείτε ένα μεγάλο ευχαριστώ από την οικογένεια μας γιατί υπήρξατε πρωτοστάτης στην προσπάθεια για την επαναλειτουργία του Νεωρίου και παντού και πάντα και δηλώνετε αλλά και είστε παρών.

Καλά Χριστούγεννα Πατέρα …..

Π.Μ.Γ

ΜΟΥ εμπιστεύτηκε αυτήν την σπάνια χειρονομία ευγνωμοσύνης με την απλή εξήγηση ότι θα μπορούσα αν ήθελα να τη δημοσιεύσω και την επισήμανση ότι θα ήθελε όσο ανώνυμη παραμένει στον παραλήπτη της επιστολής τόσο ανώνυμη θέλει να παραμείνει και στην δημοσίευση.

ΟΤΑΝ τη ρώτησα γιατί το έκανε αυτό, μου είπε ότι είχε δώσει υπόσχεση στον εαυτό της πως αν ποτέ λάμβανε ο σύζυγός της- ως εργαζόμενος στο Νεώριο- τα οφειλόμενα χρήματα, εκείνη θα επέστρεφε αυτό το καλό που της έκανε ο Δεσπότης σε ένα άλλον συνάνθρωπό μας δείχνοντάς του παράλληλα την αναγνώριση της ευεργεσίας του.

«ΜΕ αυτά τα χρήματα εμείς περάσαμε Χριστούγεννα και η κόρη μας έζησε τη θαλπωρή των ημερών γιατί μαγειρέψαμε, γεμίσαμε ελπίδα και χαμόγελα. Κανείς δεν ήξερε- ούτε και αυτή η μητέρα μου- πόσο τραγικά δύσκολα περνούσαμε. Ζήσαμε ένα εφιάλτη και η ανακούφιση αυτή του σεβασμιότατου ήταν χάδι στη ψυχή μας ότι ο θεός δεν μας εγκατέλειψε», μου είπε.

ΟΣΗ ώρα μου εξηγούσε, θυμήθηκα τα λόγια του κ. Δωροθέου Β΄ τότε,  όταν είχε μοιράσει μέσα στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου αυτά τα χρήματα  στα παιδιά τόσων δοκιμαζομένων οικογενειών ανέργων του ναυπηγείου: «Δε φαντάζεσαι πόσο ντρέπομαι που δεν έχω τη δυνατότητα να δώσω παραπάνω από 50 ευρώ».

ΚΑΙ φυσικά, υποθέτω ότι όταν εκείνος ελεούσε είχε στο νου του το απόφθεγμα του Νέλσον Χέντερσον: «Το πραγματικό νόημα της ζωής είναι να φυτεύετε δένδρα, κάτω από τη σκιά των οποίων δεν περιμένετε να καθίσετε».

ΕΙΜΑΙ βέβαιη ότι δεν περίμενε να του ανταποδώσει  κανείς το αντίτιμο  της ανιδιοτελούς προσφοράς του.

ΞΕΡΕΙ εκείνος πώς να μοιράζει το καλό. Πώς να το σκορπίζει και έτσι να το πολλαπλασιάζει.

ΞΕΡΕΙ ότι η καλή πράξη  δεν είναι μόνο ένας σπόρος που πρέπει να φυτέψει ή ένα λουλούδι που πρέπει να ποτίσει.

ΤΟ έχει δει στα μάτια πολλών ανθρώπων όταν τον κοιτούν.

ΟΤΙ η καλή πράξη είναι η βροχή που θα δροσίζει το σώμα και ο ήλιος που θα θερμάνει την καρδιά.

ΓΙΝΕΤΑΙ ήλιος και βροχή στη ζωή του καθενός.

ΕΙΝΑΙ αλήθεια ότι δεν γνωρίζω τι έπραξε ο Σεβασμιότατος όταν έλαβε την παραπάνω επιστολή.

ΞΕΡΩ όμως ότι κατάφερε- ανάμεσα σε τόσες οικογένειες που βοήθησε-να εμπλουτίσει τα ψυχικά αποθέματα τουλάχιστον μιας,  καθώς τα ψυχικά αποθέματα  εν τέλει δεν έχουν barcode για να τα παρακολουθούμε και να υπολογίζουμε αν μας φτάνουν, αν περισσεύουν, και πόσο τελικά τα κοστολογούμε.

ΘΥΜΗΘΗΚΑ πριν από 3 περίπου χρόνια τέτοιες μέρες το διαφημιστικό  της ΜΚΟ «Αποστολή» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών  που είχε γίνει viral επιδιώκοντας να αναδείξει τη στιγμή της προσφοράς στον συνάνθρωπο.

ΣΤΟ σενάριο του σποτ, ήταν  πέντε πρωταγωνιστές.

ΜΙΑ ηλικιωμένη γυναίκα με Αλτσχάιμερ, ένας άντρας με προβλήματα υγείας, ένας άστεγος-άνεργος και ένας εργαζόμενος με το παιδί του, σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής τους και καθώς αναπολούσαν το παρελθόν αποκάλυπταν μια βαθιά αλήθεια:

ΚΑΝΕΙΣ από αυτούς δεν ξέχασε το πρόσωπο εκείνου που στάθηκε δίπλα τους ασχέτως αν του το ανταπόδωσαν ή όχι.

ΩΣΤΟΣΟ σε ένα τοίχο της Αθήνας πριν πολλά- πολλά χρόνια είχα διαβάσει  «οι άνθρωποι αγαπούν να ξεχνούν».

ΠΟΣΗ αντιφατικότητα μέσα σε μια φράση!

ΚΙ όμως οι άνθρωποι ξεχνούν εύκολα την βοήθεια που τους έδωσαν κάποιοι σε δύσκολες στιγμές, ίσως γιατί θεωρούν ότι ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν, όπως στην παρούσα περίπτωση με το σκεπτικό ότι ένας ιερωμένος οφείλει να ελεεί τον διπλανό του, (παρότι αυτό δεν ισχύει για όλους τους ιερωμένους) και θυμούνται περισσότερο το κακό που τους συνέβη.

ΦΥΣΙΚΑ η θεωρία της αχαριστίας δεν ισχύει για όλους αλλά για πάρα πολλούς που θεωρούν δεδομένους κάποιους ανθρώπους.

ΒΕΒΑΙΑ είναι  δύσκολο να γυμνάσει κανείς το μυαλό του να βλέπει το καλό στους ανθρώπους και να αποδέχεται και το κακό που υπάρχει μέσα τους.

ΠΟΛΛΟΙ μας πληγώνουν, μας εγκαταλείπουν, μας προδίδουν.

ΔΙΚΗ μας επιλογή είναι αν θα προχωρήσουμε χωρίς αυτούς ή αν θα τους δώσουμε ακόμη μια ευκαιρία.

ΟΜΩΣ υπάρχουν άπειρα παραδείγματα που προσπαθούν να επαληθεύσουν τη θεωρία ότι η ζωή έχει τη ροπή  να επιστρέφει συμπεριφορές και να λειτουργεί ανταποδοτικά ακόμη και σε βάθος χρόνου.

ΛΕΝΕ ότι όταν προσφέρεις καλό, αργά ή γρήγορα θα το πάρεις  πίσω.

ΤΟ ίδιο συμβαίνει και όταν προσφέρεις κακό.

ΘΑ το εισπράξεις διπλάσιο.

ΣΑΝ όλο αυτό να συνδέεται με κάποιον αόρατο αλλά υπαρκτό φυσικό́ νόμο, του οποίου τα αποτελέσματα ζούμε καθημερινά́, αλλά́ κανείς δεν μπορεί να αποδείξει την ύπαρξή του.

ΑΡΚΕΙ να έχουμε την αυτογνωσία ότι πληρώνουμε αυτό που δώσαμε.

ΟΣΟΝ αφορά τη πράξη της κ. Π.Μ.Γ γνωρίζοντάς την θεωρώ ότι το θετικό συναίσθημα είναι επιλογή της.

ΕΙΝΑΙ κάτι  που πηγάζει από μέσα της και στην πραγματικότητα αποτελεί στάση ζωής. Φιλοσοφία ζωής.

ΔΕΝ είναι δύσκολο να μάθουμε να λέμε «ευχαριστώ» και να το αποδεικνύουμε.

ΝΑ μη ξεχνάμε την βοήθεια  εκείνων  που συντέλεσαν στην επίτευξη των στόχων μας και στη στήριξη δύσκολων στιγμών.

ΑΛΛΩΣΤΕ και η προσφορά  πολλές φορές  είναι η ένταση της ανάγκης μας να δώσουμε.

ΑΚΟΜΗ και αν δεν εκτιμηθεί αυτό που απλόχερα δίνουμε το πολύ – πολύ  να χάσουμε εκείνον στον οποίο  προσφέραμε.

ΤΟ θετικό συναίσθημα όμως υπάρχει, συνεχίζει και βρίσκεται εκεί́..

ΠΑΡΟΤΙ έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που εστάλη η επιστολή στον κ. Δωρόθεο και που ήλθε και στα δικά μου χέρια, άφησα για τούτες τις άγιες  ημέρες  τη δημοσίευσή της για να σας πω:

ΣΗΜΕΡΑ κιόλας ας ανταποδώσουμε στους ανθρώπους που μας κράτησαν στα δύσκολα με ένα «ευχαριστώ», με ένα μήνυμα αναγνώρισης, με μια πράξη ανταπόδοσης, με μια αγκαλιά, με τη συντροφιά ενός  καφέ, με ένα τηλεφώνημα, με ένα μπουκέτο λουλούδια.

ΑΥΤΗ η πράξη δείχνει όχι μόνο ότι δεν είμαστε αχάριστοι αλλά μας βοηθά ώστε να ανέβει και η  αυτοεκτίμησή́ μας. Να γαληνέψει  η ψυχή μας.

ΔΕΝ είναι ανεκτίμητο αυτό́;  Δεν κερδίζουμε τελικά́ πολλαπλάσια;

Καλή χρονιά με πράξεις ευγνωμοσύνης, προσφοράς και αγάπης!!