Ένας από τους πιο γνωστούς αστικούς μύθους και θρύλους της Σύρου είναι ο Θρύλος του Πετροκόκκινου.

Στην παρούσα έρευνα θα παρουσιαστεί  σπάνιο φωτογραφικό υλικό μέσα από τον τάφο του άλλα και το παράδοξο της πραγματικής ιστορίας  της οικογένειας των Πετροκόκκινων, που υπήρξαν απίστευτα καλοί άνθρωποι.

Εξαίρετοι, φιλόστοργοι, φιλόπτωχοι και γεμάτοι καλοσύνη, κάνοντας αμέτρητα καλά και ευεργετώντας σε κάθε μέρος που πήγαιναν σε Ελλάδα και εξωτερικό, χαρίζοντας κυριολεκτικά πολλά χρήματα από την περιουσία τους.

Πιθανώς, ο Θρύλος να ξεκίνησε κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα, μερικά χρόνια μετά τον θάνατο του τελευταίου  της οικογένειας των Πετροκόκκινων που κατοικούσαν στη Σύρο.

Η Ιστορία φαίνεται να διαδραματίζεται στο Νεκροταφείο του Αγ. Γεωργίου, στην Νεάπολη της Ερμούπολης, σε έναν από τους 3 τάφους των Πετροκόκκινων που βρίσκονται εκεί.

Τι λέει λοιπόν ο περιβόητος αυτός θρύλος;

Ένα βράδυ δύο φίλοι έβαλαν ένα στοίχημα. Το στοίχημα έλεγε να πάνε να παίξουν τράπουλα πάνω στον τάφο του Πετροκόκκινου. Κάποιος από τους δύο πήγε να κλέψει και κάρφωσε με το μαχαίρι ένα χαρτί της τράπουλας.

Μετά από τον τσακωμό,  βγάζει το μαχαίρι και το μπήγει στο χώμα.. Θα κάρφωνε το μαχαίρι έτσι ώστε να αποδείκνυε στον φίλο του ότι όντως πήγε εκεί. Το έπαθλο θα ήταν ένα σεβαστό χρηματικό ποσό.

Πλησιάζει ,λοιπόν, η ώρα και ο ένας φίλος λέει στον άλλον ότι πηγαίνει να εκτελέσει την «αποστολή». Μόλις το έκανε, θα γυρνούσε πίσω στον φίλο του, με σκοπό να πήγαιναν το πρωί μαζί στο νεκροταφείο και αν υπήρχε το μαχαίρι καρφωμένο θα εισέπραττε τα λεφτά.

Ξεκινάει λοιπόν για να πάει στον προορισμό του.

Εκείνη την ημέρα έκανε κρύο και φυσούσε αρκετά, έτσι ο τύπος φορούσε ένα μακρύ παλτό σε στυλ καμπαρντίνας. Φτάνει λοιπόν δίπλα σε ένα τάφο και, κοιτώντας γύρω – γύρω, σκύβει για να καρφώσει το μαχαίρι στο χώμα.

Κάνει μια απότομη κίνηση και καρφώνει το μαχαίρι βαθιά στο έδαφος.

Σηκώνεται να φύγει και νιώθει κάτι να τον κρατάει κάτω, εκείνη την στιγμή παθαίνει καρδιακή προσβολή από τον φόβο του, νομίζοντας ότι κάποιος τον κρατάει, και πεθαίνει ακαριαία.

Αυτό που τον κράτησε κάτω δεν ήταν κάτι άλλο από το μαχαίρι το οποίο είχε ο ίδιος καρφώσει βαθιά στο έδαφος, πιάνοντας όμως και το παλτό του μαζί.

Επειδή όμως δεν κοιτούσε κάτω, παρά μόνο τριγύρω του, δεν είδε ότι συνέβη κάτι τέτοιο.

Ο φίλος του από τότε δεν μιλούσε από το σοκ για ένα μήνα περίπου, αλλά πήγαινε συχνά να αφήσει λουλούδια στον άτυχο νέο. Μια μέρα βρέθηκε νεκρός δίπλα από τον τάφο του φίλου του. Είπαν ότι δεν άντεξε τις τύψεις και αυτοκτόνησε.