Μία ιδιαίτερα αξιόλογη και τρυφερή παράσταση, μέσω της οποίας  αποδεικνύεται πως μέσα στον πλήρη κυνισμό και την αγριότητα, ο άνθρωπος γίνεται «πραμάτεια» ανεβαίνει την Παρασκευή 17,το Σάββατο 18 και την  Κυριακή 19 Μαΐου στη σκηνή του Θεάτρου Απόλλων, μεταφέροντας ωστόσο, μέσα από τα σκοτεινά πλάνα της,  αισιόδοξα μηνύματα ελπίδας στον θεατή.

Πρόκειται για το βιωματικό έργο «Οδός Αβύσσου, αριθμός μηδέν» του πιο πολυδιαβασμένου Έλληνα λογοτέχνη των εφηβικών μας χρόνων, του Μενέλαου Λουντέμη,  που αποτελεί  ύμνο στον αιώνιο αγωνιστή, τον αληθινό άνθρωπο, θιασώτη της παγκόσμιας ειρήνης και δικαιοσύνης, το οποίο φέρνει στην  Σύρο η εταιρεία παροχής υπηρεσιών θεάματος «Γιατί Έτσι».

«Είχα δει αυτή την παράσταση στην Αθήνα, τρεις φορές συγκεκριμένα, κι αυτό γιατί είναι εξαιρετική.  Καλοδουλεμένη και με απίστευτες ερμηνείες» δηλώνει στο logotypos.gr η ηθοποιός Σοφία Νομικού, εκπροσωπώντας της εταιρεία «Γιατί Έτσι», η οποία και προσθέτει:  «Θεωρώ ότι είναι μεγάλη ευκαιρία για το  Συριανό κοινό να την δει στο θέατρο Απόλλων, καθώς ενδεχόμενα δεν θα έχει αυτή την ευκαιρία μελλοντικά στην Αθήνα».

 

Πέντε ήρωες. Πέντε άνθρωποι. Σε μια από τις πιο σκοτεινές και θλιβερές περιόδους  της ελληνικής ιστορίας…. Στα μαύρα χρόνια του Εμφυλίου. Στο κέντρο, ο Παναής και ο Γιώργης, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα ενός αξιωματικού, ενός δεσμοφύλακα κι ενός γιατρού. Δύο τα θύματα και τρεις οι θύτες σ’ ένα αέναο παιχνίδι για τη νίκη της ζωής και των συναισθημάτων.

Ο μόνος τρόπος για να παραμείνουν ζωντανοί οι δύο κρατούμενοι είναι η συντροφικότητα και η διατήρηση της αξιοπρέπειας απέναντι στη βία και την κτηνωδία.

O «φακός» του Μενέλαου Λουντέμη εστιάζει σε δύο από τους κρατούμενους αγωνιστές. Είναι οι πρωταγωνιστές – θύματα αυτής της ενορχηστρωμένης θηριωδίας, ο Γιώργης και ο Παναής. Δεμένοι χέρι χέρι με τις χειροπέδες σ’ όλη τη διάρκεια της εξορίας τους, μέσα στην φρίκη της Μακρονήσου εξακολουθούν και παραμένουν άνθρωποι. Βοηθάνε και σώζουν στο καΐκι το δεσμοφύλακά τους από βέβαιο πνιγμό, θυμούνται τις μανάδες τους και σκέφτονται τις αγαπημένες τους, προσπαθούν να κάνουν καλύτερο άνθρωπο τον Στελάρα ή Μελιτζάνα, αυτόν τον λαϊκό άνθρωπο, τον μικροαπατεώνα -που προσποιείται το βασανιστή τους στο Μακρονήσι, που επηρεάζεται βαθύτατα από την ανθρωπιά τους, και πάνω απ’ όλα εξακολουθούν και επιμένουν να περπατάνε με τα δύο πόδια σε πείσμα των βασανιστών τους που τους θέλουν να περπατάνε με τα τέσσερα σαν άγρια θηρία, δεν υπογράφουν δήλωση και ονειρεύονται τον καλύτερο και δικαιότερο κόσμο για τον οποίο αγωνίζονται…

Όπως τόνισαν οι συντελεστές της παράστασης στο logotypos.gr πάρα το γκρίζο σκηνικό το μήνυμα της παράστασης είναι αισιόδοξο και ελπιδοφόρο. Στόχος της είναι να λειτουργήσει ως φάρος αφύπνισης στις νεώτερες γενιές οι οποίες δεν έχουν βιώσει αυτές τις μαύρες σελίδες της πρόσφατης ιστορίας μας, αποτελώντας ανάχωμα στην επανάληψη αντίστοιχων καταστάσεων.

Ο Δημήτρης Μαύρος είναι ο Γιώργης Καρυστινός και ο Χάρης Μαυρουδής είναι ο Παναγής Ζαγκλίφας. Πρόσωπα ψυχικά ρωμαλέα, αντιστέκονται με αξιοπρέπεια απέναντι στην κακοποίηση και την ωμότητα των βασανιστών. Ενωμένοι στο κοινό όραμα, αλληλοϋποστηρίζονται, αγνοώντας όσο γίνεται τους εκβιασμούς, τις προσβολές και τις παγίδες του συστήματος.  Η σχέση που αναπτύσσουν με τον βασανιστή τους, τον Στυλιανό Καμιζόπουλο ή Μελιτζάνα ή Κουρούμπα που τον υποδύεται ο Χριστόδουλος Στυλιανού, φανερώνει την παλληκαριά και την ευγένειά τους.

 

Χάρης Μαυρουδής: «Είναι πολυεπίπεδο το έργο, αλλά αυτό που πρέπει να κρατήσει ο θεατής είναι ότι η γνώση και ο άνθρωπος, είναι ικανός για το χειρότερο αλλά και για το καλύτερο. Μέσα σ’ αυτές τις εποχές που ζούμε, που στην Ευρώπη ανεβαίνει η ακροδεξιά…   και η μισαλλοδοξία, είναι ένα μήνυμα ελπίδας – μέσα απ’ αυτή τη φρικαλεότητα – ότι ο άνθρωπος εάν παλέψει μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Και να τ’ αλλάξει προς το καλύτερο».

 

Ο Χριστόδουλος  Στυλιανού ερμηνεύει ένα δύσκολο ρόλο, με μεταπτώσεις και επικινδυνότητα. Αξιολογεί τους δύο κρατούμενους σωστά, παρ’ όλη την αγραμματοσύνη του, αν και παραμένει αμετακίνητος στις απόψεις του: «Φοβάμαι ότι αν δεν προσέξουμε μπορεί να ξαναζήσουμε τέτοιες καταστάσεις» δηλώνει ο κ. Στυλιανού και προσθέτει: «Η Ιστορία είναι πολύ κοντά. Μόλις 60 χρόνια πίσω. Δεν είναι ότι αυτό έγινε πριν 500 ή 600 χρόνια πριν και το ‘χουμε ξεπεράσει εντελώς. Είναι κοντά μας , το ‘χουν βιώσει οι πατεράδες μας, το ‘χουν βιώσει οι παππούδες μας, οι θείοι μας. Εγώ γεννήθηκα λίγα χρόνια αφότου έκλεισε η Μακρόνησος… άρα είναι δίπλα μας. Πρέπει να μάθουμε την ιστορία μας, για να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση, για να μην ξαναδημιουργηθεί.  Πρέπει να μην εφησυχάζουμε, η παράσταση λοιπόν λειτουργεί ως φάρος αφύπνισης. Είναι μια πολύ αισιόδοξη παράσταση. ‘Ότι μέσα σε μια δύσκολη εποχή, σε μια μαύρη εποχή, αναπτύχθηκε μια δυνατή φιλία και άρχισαν να αλλάζουν συναισθήματα και χαρακτήρες».

Ο Νότης Παρασκευόπουλος παίζει τον βαρκάρη, το καρφί και τον γιατρό, ρόλοι ταυτισμένοι λίγο ή περισσότερο με τα «ιδανικά» των εθνικοφρόνων πατριωτών.

«Το πιο δυνατό μήνυμα του έργου είναι ή ίδια η αλλαγή του ανθρώπου» λέει, και συνεχίζει: «Όλοι οι χαρακτήρες, σ’  έναν μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό – ακόμα και ο Γκουντάς, ο οποίος είναι πάρα πολύ αυστηρός και πολύ σταθερός σαν χαρακτήρας – θεωρώ προσωπικά ότι υπόκεινται σε αλλαγές κατά την διάρκεια του έργου. Η ελπίδα λοιπόν που σου δίνει το έργο, σε αντίθεση με την πεποίθηση ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει, ότι μπορεί να αλλάξει έστω και σ’ ένα μικρό βαθμό είναι κάτι που σε βγάζει με μια αισιοδοξία , μέσα από την μαυρίλα – εντός και εκτός εισαγωγικών – που προσφέρει το έργο. Αυτό που αξίζει εγώ να πω, είναι ότι το σκουφάκι που φορώ ως βαρκάρης στο έργο είναι το ίδιο που φορούσε ο παππούς μου όταν βρισκόταν στο Λαύριο και ετοιμαζόταν να περάσει στη Μακρόνησο. Διασώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Οπότε για μένα έχει μεγάλη σημασία αυτό. Μέσα από την τέχνη του θεάτρου και τον κοινωνικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει, επιχειρούμε να επαναφέρουμε αναμνήσεις από μια πραγματικότητα… κι όχι να αρνούμαστε την ίδια μας την ιστορία. Όταν ένας Λαός αρνείται την Ιστορία του, πρακτικά δεν μπορεί να προχωρήσει και να εξελιχθεί. Όταν αντιλαμβάνεται τα λάθη του μπορεί και να κάνει ένα βήμα μπροστά».

Το διοικητή Γκουντά, πειθήνιο όργανο της σκληρής ιδεολογίας – πας μη Έλλην «πατριώτης», προδότης -, υποδύεται ο Στέλιος Γεράνης με περίσσια ευστοχία και πειθώ.

«Δεν αλλάζουν αυτοί οι χαρακτήρες. Αυτοί ήταν άνθρωποι αμόρφωτοι, υποτίθεται κρατικοί υπάλληλοι με τη έννοια του στρατιωτικού, οι οποίοι νομίζανε ότι κάνουν καλό στην Πατρίδα τους. Οπότε αυτοί οι άνθρωποι δεν αλλάζανε… ειδικά ο συγκεκριμένος .Κάποιοι άλλοι βασανιστές αλλάξανε, με την έννοια ότι καταλάβαιναν ότι ήταν άδικο όλο αυτό το πράγμα» τονίζει ο κ. Γεράνης, αναφερόμενος στον ρόλο που  υποδύεται, και προσθέτει: «Είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσουν την αξιοπρέπεια τους οι άνθρωποι κάτω από ένα τέτοιο καθεστώς…. Εξερχόμενος από το θέατρο, πιστεύω ότι το μόνο που αποκομίζει ο θεατής είναι “Ποτέ πια Εμφύλιος”, ένα πολύ δυνατό μήνυμα».

Η μεταφορά του βιβλίου στο σανίδι από την Σοφία Αδαμίδου είναι σκληρή αλλά πέρα για πέρα αληθινή. Φέρνει στο μυαλό του θεατή εικόνες που θυμίζουν τις αφηγήσεις των παππούδων, προκαλώντας σφίξιμο στο στομάχι. Πρόκειται για μια διασκευή που χαρακτηρίζεται από ήθος και ουσία με focus στην πάλη των ανθρώπινων ψυχών.

Συντελεστές

Θεατρική διασκευή: Σοφία Αδαμίδου
Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Μουσική – κιθάρα: Νότης Μαυρουδής
Σκηνικά: Ντέιβιντ Νεγρίν
Σχεδιασμός φωτισμού: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου
Sound Design: Μανώλης Μανουσάκης
Κίνηση: Στέφανι Τσάκωνα
Βοηθός σκηνοθέτη: Καλλιόπη Καραμάνη
Σκηνοθεσία Video: Γιώργος Κορδέλλας
Video art cinematography: Δημήτρης Ζόγκας, Παναγιώτης Ανδρεαδάκης
Φωτογραφία: Γιάννης Πρίφτης
Βοηθός σκηνογράφου : Νάσια Πλέτση
Hair styling: Κατερίνα Βασιλείου
Παραγωγή: ΦΩΣart
Επικοινωνία: Γιατί Έτσι
Τους ρόλους ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης: Χάρης Μαυρουδής, Δημήτρης Μαύρος, Χριστόδουλος Στυλιανού, Νότης Παρασκευόπουλος, Στέλιος Γεράνης.
Τη φωνή του «δανείζει» ο Βασίλης Μπισμπίκης

Διάρκεια παράστασης
100 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Προπώληση εισιτηρίων από την TicketServices.gr και τα εκδοτήρια του θεάτρου.

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Γενική είσοδος: 15€
Μειωμένο: 12€
Ομαδικό: 10€
Προπώληση: 13€

Επικοινωνία: ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ