«Η ζωή είναι μικρή. Να τη χαίρονται και να πετάνε τα σκουπίδια που είναι γύρω τους. Να τη ζουν σαν να είναι η πρώτη μέρα της καλύτερης επόμενης που θάρθει» (από συνέντευξη του Κώστα Καταγά στο ΛΟΓΟ).

Είναι της μόδας να μιλάμε για «θετική σκέψη» και για «θετική ενέργεια». Σλόγκαν παρμένα από το ρεύμα του alternative ή αλλιώς του εναλλακτικού τρόπου ζωής και σκέψης. Ο σοφός δικός μας λαός, το λέει αλλιώς: « Καλομελέτα κι έρχεται».

Όποιος ξέρει να αντιστρέφει την κακιά του μοίρα, τις ατυχίες και τις αναποδιές της ζωής του και να ξανασηκώνεται ύστερα από μια σοβαρή απώλεια ή αρρώστια, μπορεί να διεκδικήσει την χαρά της ζωής. Γιατί ό,τι δεν μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς. Αυτό φυσικά δεν είναι πανάκεια, αλλά είναι ο αγώνας που δίνουμε ενάντια στη θνητή μας ύπαρξη, με επίγνωση και με συνείδηση ότι είμαστε πολύ μικροί απέναντι στην άπειρη και αιωνόβια ζωή που κατοικεί πάνω σε αυτό τον πλανήτη. Όποιες μορφές κι αν έχει.

Υπάρχουν άνθρωποι που τα έχουν όλα και παρόλα αυτά γκρινιάζουν και παραπονιούνται και διαμαρτύρονται και αγχώνονται για κάτι μικροπράγματα. Υπάρχουν άλλοι που αντιμετωπίζουν βουνά προβλήματα με το χαμόγελο και με την επίγνωση ότι η ζωή αλλάζει, ο χρόνος πανδαμάτωρ, έστω και αν τα τραύματά τους δεν πρόκειται να επουλωθούν ποτέ, αλλά θα είναι χαραγμένα στην ψυχή και στο μυαλό τους μέχρι το θάνατο, παρόλα αυτά γνωρίζοντας ότι η ζωή προχωράει και σοφός είναι αυτός που ακολουθεί το ρεύμα της.

Ναι, η ζωή είναι μικρή. Και ο άνθρωπος πρέπει να βρει τρόπους να τη βιώσει, να την ρουφήξει γιατί είναι όμορφη η άτιμη, με τις λύπες και τις χαρές της. Και πρέπει να βρει τρόπους να αναποδογυρίσει το κακό, γιατί όλα έχουν δύο όψεις.

Ένας από αυτούς τους ανθρώπους, τους αγωνιστές της ζωής είναι και ο Κώστας Καταγάς. Όλοι τον γνωρίζουν στο μικρό μας νησί, και όλοι τον θαυμάζουν για το πείσμα του και για την αγάπη του στη ζωή.

Ο Κώστας Καταγάς είναι ένας επιτυχημένος άνθρωπος. Και το μυστικό της επιτυχίας του, κρύβεται μέσα σε μια λέξη: Δημιουργικότητα. Όταν τον παίρνει από κάτω, όπως έχει πει σε συνέντευξή του, πιάνει το μολύβι του και σχεδιάζει και ο νους του τότε φεύγει από την σωματική του αναπηρία και πηγαίνει εκεί όπου σφύζει η ζωή. Και συμβουλεύει όλους τους ανθρώπους που τους έχει χτυπήσει κάποια αρρώστια ή απώλεια, να κάνουν το ίδιο.

Να ξεκινήσουν από την αρχή, σαν νεογέννητα βρέφη, θαυμάζοντας όλα εκείνα που τους φαίνονταν συνηθισμένα πριν τους τύχει το κακό, να δουν με το μάτι ενός παιδιού τη μικρή ζωή, και να παίξουν με αυτήν. Και να δουν τα θαύματα γύρω τους. Αυτά που μας θεραπεύουν. Και δεν είναι μόνον η τέχνη που μας γιατρεύει, γιατί πολλοί άνθρωποι θα πουν, μα εμείς δεν  έχουμε κανένα ταλέντο, δεν ξέρουμε να γράφουμε, να ζωγραφίζουμε, να παίζουμε θέατρο ή να τραγουδάμε. Είναι οτιδήποτε μας ευχαριστεί. Και ιδού η θαυματουργή λέξη: Ευχαρίστηση!

Να κάνουμε αυτά που μας ευχαριστούν. Και να αφήσουμε να ξεφυτρώσει από μέσα μας ο πόθος της αναγέννησης. Μπορεί να είναι ασήμαντα αυτά που μας δίνουν ευχαρίστηση, το διάβασμα, η κουβέντα με φίλους, το μαγείρεμα, η κηπουρική, η ανατροφή των παιδιών ή των εγγονιών μας, μια βόλτα στη φύση, ένα μπάνιο στη θάλασσα, η πεζοπορία, το τρέξιμο, η βόλτα με το ποδήλατο ή ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, τάβλι, σκάκι. Αυτή η άτιμη η ζωή έχει τόσα πολλά πράγματα να μας προσφέρει, και η αγάπη μας γι αυτήν μας χαρίζει δώρα ψυχής και καρδιάς.

Έτσι λοιπόν ο Κώστας Καταγάς, όταν τα βλέπει σκούρα πιάνει το πενάκι του και ζωγραφίζει, και όχι μόνον. Εκτός από τις εκθέσεις του που βλέπουμε κάθε χρόνο, κάνει την επιμέλεια στα «Συριανά Γράμματα», και διοργάνωσε πρόσφατα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διημερίδα, με τίτλο «νοιάζομαι», όπου μετέφερε μαζί με άλλους ειδικούς την εμπειρία του από την αρρώστια που τον χτύπησε κι από τους τρόπους που την αντιμετώπισε, θέλοντας να συμβάλλει στην βελτίωση της ζωής των συνανθρώπων μας με αναπηρία στην Ερμούπολη, που πρέπει να γίνει μια πόλη φιλική για όλους.