Η έντονη συναισθηματική φόρτιση και η διάχυτη θαλασσινή αύρα ήταν τα κυρίαρχα συστατικά της φετινής εκδήλωσης  του Λυκείου Ελληνίδων Σύρου για τον εορτασμό της μητέρας, με αναφορά στις θαλασσοδειχτούμενες μανάδες όλου του κόσμου από την Συριανή ποιήτρια και συγγραφέα Λουκρητία Δούναβη.

«Παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη στην εορτή της μητέρας σήμερα και το Λύκειο Ελληνίδων τιμά όπως κάθε χρόνο την ιερή προσφορά της» τόνισε η αντιπρόεδρος Α’ του ΛΕΣ Ιωάννα Βαρδαλάχου, αντικαθιστώντας την πρόεδρο Χριστίνα Λιγοψυχάκη η οποία λόγω αδιαθεσίας δεν μπόρεσε να παραστεί στην εκδήλωση δίνοντας το στίγμα της βραδιάς: «Η φετινή μας εορτή είναι αφιερωμένη στην Ελληνίδα μάνα που τη ζωή της, έπλασε και καθόρισε η σχέση της με τη θάλασσα.  Τη γυναίκα σύζυγο και μάνα ναυτικού. Σ’ αυτή που εξ’ αιτίας της μακροχρόνιας απουσίας του συζύγου ή του πατέρα έμαθε να είναι άξια τιμονιέρισσα της στεριάς, να παλεύει μόνη της με όλες τις δυσκολίες της ζωής να αναθρέψει τα παιδιά της, να ξέρει να προσμένει και να αποχαιρετά».

Για  τον ιδιαίτερο αυτό ρόλο της μάνας, στον οποίο αναφέρθηκε η κα Βαρδαλάχου,  κλήθηκε να μιλήσει  η ποιήτρια Λουκρητία Δούναβη καθώς ως σύζυγος ναυτικού βίωσε αυτό το κομμάτι της ζωής.

Ο λόγος της ποιητικός, νοσταλγικός και μελαγχολικός.  Ταξίδεψε το κοινό που είχε κατακλύσει την αίθουσα του Θεάτρου Απόλλων σε εποχές αλλοτινές γεμάτες στερήσεις και αποχωρισμούς, ξέχειλες όμως από αγάπη και πείσμα ότι θα ξεπεραστούν οι δυσκολίες.

«Οι ναυτικοί μας σύντροφοι ξενιτεμένοι. Τα μπόσικα της αντοχής κάποτε γίνονταν λιποτάχτες. Στις γέννες μας μόνες. Ένα τηλεγράφημα σε κείνον, ήταν το αγγελτήριο ζωής του νεογέννητου. Ανέτοιμες οι μωρομάνες για την μεγάλη μοναξιά και την ευθύνη. Μανάδες θαλασσοδειχτούμενες…»  είπε σε αποστροφή του λόγου της, καταδεικνύοντας με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι οι γυναίκες αυτές ήταν μανάδες και πατεράδες ταυτόχρονα για τα παιδιά τους.

Ο καιρός πέρασε, τα χρόνια κύλησαν ωστόσο η αγωνία σήμερα  των περισσότερων γονιών, παρότι η τεχνολογία έχει προοδεύσει, γιγαντώνεται ως προς το τι μέλλον θα βιώσουν τα παιδιά τους: «Η αγωνία κάθε μάνας για το μέλλον των παιδιών της μεγάλη. Ειδικά σήμερα που ζούμε σε μια άγρια εποχή. Εποχή που γίνηκε μαστίγιο. Η παγκόσμια σύγχυση, η χαοτική τρέλα  με τις φωτιές, τις καταστροφές, τους πολέμους, τη φτώχεια, τη βία, τις δολοφονίες, την τρομοκρατία, τις απαγωγές, τα ναρκωτικά. Ο κόσμος άλλαξε. Οι ουρανοί στενάξανε. Μήπως με τα χρόνια χαμηλώνει το μπόι μας μαζί κι ο χαρακτήρας; Ο κόσμος ράγισε μαμά… κι εγώ θυμάμαι σαν μυστήριο τη νιότη μου πικραμύγδαλο και μέλι μια σταλιά να μας θυμίζει αποχαιρετισμούς, ταξίδια, αναμονές, ερχομούς χαράς. Πάει καιρός που μεγαλώσαμε μαμά., μιλάμε ακόμα με αγγέλους στα όνειρά μας και λέμε παραμύθια όταν κλαίνε τα παιδιά».

Οι μουσικές γέφυρες που χρησιμοποίησε ανάμεσα στις ποιητικές της ρίμες η κ. Δούναβη ενέτειναν την συγκίνηση, η οποία και κορυφώθηκε με την αναφορά στην δική της μητέρα, στην κατακλείδα της ομιλίας της: «Στον ιδρώτα του καλοκαιριού μυρίζω την εικόνα της μητέρας μου. Τα μαλλιά της σκαλοπάτια των ανέμων αφουγκράζονταν τις μέρες μου. Σκουλαρίκια κρεμαστά  τα ναυάγια αντιστεκόταν στον αέρα της βεντάλιας που δρόσιζε το ωραίο πρόσωπό της. Πώς να ξεχάσω τους στεναγμούς των ονείρων της. Σύμπαν όλα, σύμπαν η αρχή και το τέλος. Τότε της φορέσαμε μαλακά παπούτσια σεβρό για να συντροφεύσουν τα σιωπηλά βήματά της. Στην καμπύλη της ζωής μου μυρίζω τον ιδρώτα της μάνας μου. Τα όρια αχ αυτά τα όρη. Την φωνάζω χρόνια τώρα, δικό της το όνομα, ημετέρα η φωνή.. Μαμάααα….»

Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι και από  την φετινή διοργάνωση απουσίαζαν οι μακρόσυρτες ομιλίες και τα πολλά λόγια. Αντ’ αυτού μίλησε η ποίηση, η μουσική και τα τραγούδια τα οποία απέδωσαν μοναδικά οι μουσικοί: Στέλλα Γιαλόγλου (πιάνο), Αλέξανδρος Γκέλιας (βιολί), Γιώργος Κριωνάς (κιθάρα) και  Αφροδίτη Βύζα (τραγούδι).

Δεν πρέπει να λησμονεί κανείς ότι τη συγκεκριμένη μέρα επιβάλλεται να  χαρίζουμε λουλούδια στη μητέρα. Ας μην ξεχνάμε πως το πολυτιμότερο λουλούδι στον κήπο της οικογένειας είναι εκείνη και δεν πρέπει ποτέ να μένει αφρόντιστο.

Να αναφερθεί τέλος ότι παρουσία δήλωσαν αρκετοί εκπρόσωποι των πολιτικών και θρησκευτικών αρχών, καθώς ότι και στο ισόγειο του θεάτρου Απόλλων  λειτουργούσε έκθεσης ζωγραφικής των παιδιών  του τμήματος ζωγραφικής του ΛΕΣ με θέμα  τις «μανούλες»υπό την καθοδήγηση του δασκάλου Παναγιώτη Καλούδη.

Το logotypos.gr ευχαριστεί τον κ. Στέφανο Μαμίδη για την παραχώρηση μερικών εξαιρετικών φωτογραφιών.